Licht

Ik kon het nieuws nergens terugvinden in de krochten en kieren van Google maar ik weet zeker dat ik onlangs ergens las dat er veel minder dinosaurussoorten op aarde hebben rondgelopen dan tot nu toe werd aangenomen. De wetenschappers hadden zich rijk gerekend, stond er boven het berichtje. Het nieuws sloeg ook bij mij niet in als een bom. Ik merkte dat ze nooit echt bij mij zijn binnengekomen, al die kolossale draken en krokodillen, die te groot uitgevallen punks en egels die met hun scheten de aarde zouden hebben opgewarmd.

Oh, er zullen dino's hebben rondgelopen, heus, maar de hele aarde millennialang dreunend onder hun machtige tred? Ergens in mijn jeugd zal ik besloten hebben dat ik genoeg had aan de gewone huisdinosaurus van Fred Flintstone, eventueel aangevuld met een Archeopteryx, een Tyrannosaurus Rex en nog wat van dat spul. Dat was voor mij voldoende, een jongetje dat per slot van rekening was opgevoed met bijbelse scheppingsplaatjes waar geen dinosaurus op te zien was. Zo bespeur ik bij mijzelf ook een betrekkelijk immuniteit voor ruimtereizen die tien jaar duren om op een komeetje een miljard kilometer ver weg een handjevol aarde, of hoe heet het spul daar? op te halen ten einde de ouderdom van Heelal en Aarde nader te bepalen.

Het is natuurlijk volstrekt antropocentrisch en daarmee enigszins achterlijk om je alleen maar bezig te houden met de menselijke geschiedenis, die paar ongelukkige bewegingen op een in de oneindigheid voortsuizende erwt, maar toch doen we weinig anders. Ik begrijp dat we binnen afzienbare tijd groente op Mars verbouwen maar of het ons leven zo zal veranderen als de futurologen voorzien, waag ik te betwijfelen. De mens is een hardnekkig kleinschalig wezen dat iets van zijn aanwezigheid hier probeert te maken.

Afgelopen maandag was ik op de crematie van een oude vriendin, ze was veel te jong en plotseling gestorven, 56 jaar oud. We hoorden hoe ze altijd zelf haar kleren maakte en leuk was voor neefjes en nichtjes. Ze schilderde kleurige doeken en hield van muziek. Ik had die vrouw in een ontiegelijk grijs verleden zelfs nog wel eens bemind. Dat alles was nu definitief voorbij. Het was een niet-religieuze bijeenkomst maar tenslotte zei toch iemand dat ze nu in het licht was en dat wij haar daar ooit zouden treffen. Ik vond het wel een mooie kosmische gedachte, dinosaurussen, mensen, kometen, allemaal opgaand in het licht. Geen man met een zeis, geen grijnzende schedels, geen grijze zombies, geen naargeestig vrouwtje dat ons aan het spit zit te braden, maar eeuwig licht.

Die dinosaurussen en kometen telde ik op persoonlijke titel bij mijn vriendin op want ik vind dat het wel een beetje een oecumenisch, democratisch licht moet zijn daar. In een licht voor alleen mensen, het uitverkoren volkje, geloof ik niet. Trouwens wat maakt het uit met wie je daar bent als het toch allemaal licht wordt. Kosmischer gedachten krijg ik niet bij het dagelijks nieuws uit Syrië, Zuid-Soedan en de Centraal-Afrikaanse Republiek. Ooit houdt het op en wordt het licht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden