Libanon gespannen door Hariri-tribunaal

(Trouw)

Een enorme demonstratie voor wijlen Rafik Hariri vormde zaterdag de opmaat voor maanden van nieuwe spanning in Libanon.

„Op dagen als deze moet je laten zien dat je met veel bent”, zegt Mazen Chehade. De jonge ingenieur is met vrienden naar het Plein der Martelaren in Beiroet gekomen om de vermoorde ex-premier Rafik Hariri te gedenken. Maar hij draait er niet omheen: dit is een de aftrap voor een campagne die op 7 juni moet eindigen in verkiezingswinst voor het politieke blok dat wordt geleid door de partij van wijlen Hariri. „Wij zijn hier om te bewijzen dat we de meerderheid vormen.”

Niet ver van het plein, op de brede weg langs de Middellandse Zee, ontplofte precies vier jaar geleden de autobom die een einde maakte aan het leven van Hariri. Als premier had hij Libanon tussen 1992 en 2005 met grootse plannen en zakken vol geld herbouwd, na 15 jaar burgeroorlog. Aan het eind van zijn leven wilde hij af van de patronage van Syrië, het buurland dat al decennia troepen in Libanon had. Pas de massale demonstraties die op zijn dood volgden, leidden tot het vertrek van Syrië.

Nu staat het plein weer vol met zo’n honderdduizend mensen. De sfeer is feestelijk, met muziek en meisjes die hun gezicht beschilderd hebben met de Libanese vlag. Maar Fadia Aboe Ziab is niet optimistisch. „In dit land moet je je altijd zorgen maken”, zegt ze terwijl ze naar de menigte kijkt.

Hoe gespannen de situatie is, blijkt wel als er in de menigte een rotje afgaat en iedereen verschrikt achterom staart. De strenge beveiliging, door zwaarbewapende soldaten in tanks, toont dat de overheid evenmin gerust is op een vreedzaam verloop. De geweldsgolf van mei vorig jaar, toen aanhangers van Hariri en de pro-Syrische Hezbollah elkaar in de straten van Beiroet te lijf gingen, staat iedereen nog voor de geest.

Aan de sjiitische Hezbollah, leider van het rivaliserende blok, heeft de menigte een grondige hekel. Latife Nakadi, een gedistingeerde Druzische dame die zo van de golfbaan lijkt weggelopen, moet er niet aan denken dat Hezbollah straks wint. „Wij zijn vrije mensen”, zegt ze. „We komen hier omdat we het willen, niet omdat het moet.”

Dat is bij de aanhang van Hezbollah anders, die worden ’omgekocht’, denkt Nakadi, met de sociale voorzieningen en salarissen die Hezbollah zijn achterban biedt. „Stel je voor dat de oppositie aan de macht komt! Dan worden we geleid door de onderklasse.” Ze maakt een afkeurend geluidje.

De mondaine Nakadi is vol goede moed dat haar partij straks wint. En er is nog iets waar ze naar uitkijkt: het Hariri-tribunaal (zie kader). In zijn toespraak zegt Saad Hariri, leider van de partij van zijn vermoorde vader: „De tijd voor waarheid en gerechtigheid is aangebroken.”

Maar Paul Salem, directeur van denktank Carnegie Middle East Center in Beiroet, waarschuwt voor binnenlandse spanningen. Veel mensen denken dat Syrië achter de aanslag zat. „Maar er kan straks ook blijken dat bijvoorbeeld Hezbollah op de een of andere manier betrokken was. Dan krijgt de zaak een intern Libanese inslag. Dan kan het hier nog echt naar worden.”

Een Libanese vrouw toont een poster van de vermoorde ex-premier Rafik Hariri en zijn zoon Saad. (FOTO AP)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden