Libanon / Beiroet kan zijn geluk niet op na aftreden regering

De hele avond is in het feest in Beiroet na het onverwachte nieuws dat premier Karami en zijn kabinet opstappen. Aan wat er verder gaat gebeuren willen de Libanezen nog maar even niet denken. Maar de demonstaties gaan door.

Als om kwart voor zeven 's avonds premier Karami op het grote televisiescherm plotseling aankondigt dat het kabinet opstapt, is het heel even stil op het Martelarenplein.

Tienduizenden Libanezen zijn daar die ochtend bijeengekomen, ondanks een demonstratieverbod, tientallen controlepunten aan de rand van de stad en honderden soldaten en politieagenten die de toegang tot het centrum van Beiroet probeerden te blokkeren, om gezamelijk te demonstreren tegen de pro-Syrische regering en de Syrische bezetting van hun land.

De hele dag hebben ze staan zwaaien met hun vlaggen, en ze zijn schor geworden van het leuzen roepen tegen de regering en de Syriërs. Moe staan ze bij elkaar. ,,Ik dacht even dat ik het niet goed begrepen had'', vertelt Omar (39), die samen met een stel vrienden het vertrek van die regering eiste. ,,Maar opeens begon iedereen te springen en te zoenen, en toen drong het pas door.''

De sfeer op het plein is euforisch. Iedereen omarmt iedereen, handen worden geschud, er wordt gezoend en gezongen. ,,Dit is fantastisch mevrouw, fantastisch. Welkom in de vrije republiek van Libanon'', roept een demonstrant. Iedereen is uitgedost met Libanese vlaggen, de partijvlaggen zijn vandaag, op last van de leiders, thuis gelaten. 'Vandaag zijn we allemaal Libanees' is de boodschap.

Vanuit de rest van de stad komen steeds meer mensen naar het plein toegestroomd, luid toeterend in hun auto's. Ze parkeren waar er maar een plek is, op de rijbaan, op de stoep, het maakt niet meer uit. ,,Vrijheid en onafhankelijkheid'', juichen ze, terwijl ze in de richting van het plein dansen.

Het plein is, sinds de vermoorde premier Hariri er is begraven twee weken geleden, het middelpunt geworden van een soort volksopstand. Een waar tentenkamp groeide rond het standbeeld waar niet allen de oppositiepartijen zitten, maar ook gewone burgers die Syrische inmenging in Libanese aangelegenheden zat zijn. Van de tentjes is nu weinig meer over: ze zijn platgesprongen in de feestvreugde.

De stemming is uitbundig, maar men is nog steeds verbaasd. ,,Ik had gehoopt dat het zou gebeuren, maar durfde eigenlijk niet te hopen. Ik zat voor de tv toen ik plotseling hoorde dat de zaak werd opgedoekt'', zegt Walid, die die ochtend is komen demonstreren. ,,Het parlement was in sessie, en er was voorspeld dat de regering de motie van wantrouwen zou winnen. Het kon nog wel vier dagen duren zeiden ze, dus om vier uur ben ik naar huis gegaan.'' Hij baalt ervan dat hij het moment heeft gemist. ,,Ja, hier wordt geschiedenis geschreven'', en hij wijst naar de menigte, ,,en ik zit thuis op de bank.''

Tot een motie van wantrouwen is het niet eens gekomen. De dagelijkse manifestaties, en de demonstratie van maandag zijn voor veel Libanezen een teken dat het volk wel degelijk druk kan uitoefenen. Volgens sommige analisten is het het live-debat dat de regering de das om heeft gedaan. ,,Hoe kunnen die parlementsleden nog bij hun achterban aankomen als iedereen op tv heeft gezien dat ze in feite de Syriërs steunen'', meent Edward Thome, hoogleraar oudheidkunde, die sinds twee weken op het plein bivakkeert. ,,Tijdens het debat zei een parlementslid: 'Kijk terug op onze geschiedenis. Wie vocht voor onze onafhankelijkheid? Frangieh en Karame. En kijk nu eens naar hun zonen (beiden in de ministerraad, red). Zij zorgen ervoor dat we die vrijheid weer kwijt raken'. En zo is het. Dit is een klein land. Hier kun je je niet in de massa verschuilen.''

Soraya heeft de hele dag stickers met 'onafhankelijkheid 05' uit staan delen, maar kan ze nu niet snel genoeg aangesleept krijgen. Iedereen wil er nu een hebben. ,,We hadden niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Zoveel stickers hebben we niet laten drukken.''

Hoe het nu verder gaat, is een zorg voor morgen. Wel is duidelijk dat de demonstraties niet zullen stoppen. ,,Dit is niet het einde. Dit is het begin. We hebben de pro-Syrische regering eruit gekregen. Nu de Syriërs nog. Leger én geheime politie. Maar vanavond feesten we.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden