Lezersreis naar Hiddensee

WIM BOEVINK

Nog één keer Hiddensee, op het gevaar af dat ik u er al mee verveelde. Er is meer te doen in de wereld, vluchtelingen, referenda, incapabele ministers, Panama Papers, maar hier klamp ik me vast aan een stil eiland waaroverheen zoute winden waaien en waartegen een branding ruist met ontblote tanden.

Je kunt het woord Hiddensee, dat garnaalvormige eiland dat als een golfbreker voor de westkust van Rügen ligt, nauwelijks in de mond nemen zonder aan poëzie te denken.

En eilanden doen wat eilanden doen: je onttrekken aan de wereld.

'Kruso', de grote, dromerige roman van Lutz Seiler en directe aanleiding om Hiddensee te bezoeken, handelt ook over dat zich onttrekken, als ware het eiland een ark in een ondergaande wereld.

In huiselijke kring werd gesuggereerd dat het goed zou zijn als de krant een lezersreis naar Hiddensee zou organiseren, 'het eiland is echt iets voor Trouw-lezers'.

De Trouw-lezer. Ik weet niet wie ik daarmee precies aanspreek, maar misschien is in hem of haar ook wel een neiging tot ontsnappen, tot een verwijlen in een andere wereld, in een andere taal, andere zinnen.

Er is veel natuur op Hiddensee en groen. In de nadagen van de DDR werd het hele Waddenlandschap tot natuurgebied verklaard, vertelde Seiler tijdens onze wandeling. Er zijn op het eiland stranden, bossen met oud loof, een hoge rots, heide en weide, riet en water, en erboven de vogels: de veldleeuweriken, de groenlingen, de aalscholvers, de kraanvogels, de brandganzen en honderden witte zwanen.

Daarnaast drie gehuchten met havens voor enkele vissersboten, veren en jachtjes, en met naar verhouding veel boekhandels; er is een Heimatmuseum en een tot cultureel erfgoed ingericht woonhuis van de beroemde dichter en toneelschrijver Gerhart Hauptmann.

Wat er niet is: gemotoriseerd verkeer (op een paar lokale nutsvoertuigen na) en campings. Het is verboden er je tent op te zetten, daarvoor is er eenvoudig te veel natuur die beschermd moet worden, naast een zekere strengheid die zijn uitdrukking krijgt in lange teksten op borden met geboden, waarachter het wemelt van de uitroeptekens. Van natuur genieten is een zaak voor ernstige mensen.

Voor accommodatie is men aangewezen op enkele hotels en pensions, (waarvan er niet één in een werkelijk luxe categorie), op b&b's en vakantiehuizen die losjes tussen de andere huizen in de dorpen staan; een bungalowpark bestaat hier niet.

Seiler wandelde in de late avond met ons vanuit het hotel naar het strand, op slechts driehonderd meter van ons hotel. Het pad erheen was verlicht en bestraat en er was een - even verlichte - opgang voor rolstoelgebruikers. Op het niet al te brede strand was het aardedonker, de zee, kalm klotsend, was zwart. De stilte was betoverend en ik denk nu aan de 'nachtsche streelingen' waarover Hendrik Marsman schreef bij zijn bezoek aan Hiddensee in 1921.

Ja, Hiddensee is een poëem, en Kruso een gids. Ik zie ze voor me, die Trouw-lezers, een kijker om de nek, hun Kruso in de hand.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden