lezersreacties

Oud en jonger samenwonen

De Knarrenhof verdient alle aandacht en ondersteuning (Trouw, 5 januari). Ik, 86-jarige, woon in een appartementencomplex waar de hulpbereidheid groot is. Erom vragen blijkt echter heel moeilijk: liever toch de kinderen of de thuiszorg.


Mijn eigen vermogen om mensen echt bij te staan is de laatste jaren snel minder geworden, terwijl ik heel vitaal ben. Boodschappen worden te zwaar, autorijden geeft meer problemen. Bukken, tillen, grote stukken was ophangen, douchen, de val- en struikelkansen nemen toe. Mijn buurvrouw helpen met steunkousen aantrekken, daar moet ik voor opgeleid worden. Er zijn nog veel meer voorbeelden, waardoor ik weet dat leeftijdsgenoten mij veelal niet kunnen helpen en ik hen niet.


De enkelen die jonger zijn dan het gemiddelde hier springen al erg veel bij. Ik maak me daarom zorgen over de komende jaren omdat ik burenhulp steeds minder kan praktiseren. Oud en jonger samenwonen, zit daar niet meer in?


H. van der Kolk-Schoorl Driebergen

Knarren? Respect graag

Zie ik het gezellige bericht over het 'bij elkaar kruipen' van ouderen in een 'Knarrenhof'. We moeten werken tot ons 67ste en nu ik 53 ben krijg ik steeds meer het gevoel dat 't helemaal niet fijn is om ouder te worden of te zijn. Een beetje meer respect in het taalgebruik zou prettig zijn.


Mirjam Sijsenaar Nieuw-Beijerland

Natuur en mensenwerk

Terecht stelt de redactie in haar commentaar dat de Oostvaardersplassen niets met authentieke natuur te maken heeft (Opinie, 6 januari). Maar kunnen we nog wel met authentieke natuur omgaan ?


Wie ziet wat er inmiddels met het prachtige landgoed Amelisweerd bij Utrecht gebeurd is en wat er de komende tijd nog gebeuren gaat, kan alleen maar vaststellen dat bij de Oostvaardersplassen de natuur in stand gehouden wordt ten bate van de toeristen en bij Amelisweerd domweg afgebroken wordt vanwege de 'heilige koe'. Een hypocriete situatie .


Jaap Cornelissen Ermelo

Ruïnes van bossen

Als ik per trein naar Amsterdam reis, kies ik in Zwolle uitsluitend de route via Amersfoort. Langs Almere kan ook. Maar de aanblik van de Oostvaardersplassen, met desolaat rondzwervende dieren, in veel te grote aantallen, dat wil ik niet en ik kan er niet tegen. Ik zie kaalgevreten graslanden met ruïnes van bossen.


Het is een oorlogsgebied. Leeg tot aan de horizon, met een enkele toezichthoudende jeep van Staatsbosbeheer die door het terrein hobbelt. Het is een getto.


Er is geen fatsoenlijke oplossing, maar zo kan het niet langer. Oostvaardersplassen: geen 'Nieuwe Wildernis', maar wel een uitwas van de menselijke natuur.


Wim Vos Westeremden

Museum, bingo bij kleuter

Het artikel over dreumesen in het museum is mij uit het hart gegrepen (Trouw, 4 januari). Als vrijwilliger in streekmuseum Het Warenhuis in Axel, Zeeuws Vlaanderen, ervaar ik dat kleuters het enorm naar hun zin kunnen hebben in het museum. Voorwaarde is wel dat het bezoek is aangepast. Neem je de kleuter bij de hand en volg je zijn of haar interesse: bingo.


In ons museum zijn schermen waarop ze kunnen swipen, virtueel poppen aankleden in klederdracht, telefoons waar ze verhaaltjes of liedjes horen, een opgezet paard met boerenwagen waar ze in kunnen klimmen en nog veel meer. Regelmatig komen schoolklassen, ook kleutergroepen, en het verbaast me telkens hoe aandachtig zelfs die kleintjes kijken naar een film van tien minuten over het ontstaan van het Land van Axel.


Het advies 'neem ze zo vroeg mogelijk mee naar het museum', kan ik van harte onderschrijven.


Ankie Kisner Zaamslagveer

Verdwaasde geloofsgenoten

Mij wordt door mensen om mij heen wel verweten dat ik geabonneerd ben op die 'linkse Trouw'. De krant en de lezers zouden hun ogen sluiten voor onwelkome feiten. Ephimenco (Trouw, 5 januari) laat tot mijn schrik iets anders lezen.


Als die feiten kloppen, dan word ik echt bang, vooral nu ik bezig ben met de lezing van Hanny Michaelis' 'Lenteloos voorjaar'. De vergelijking (moet ik nog zeggen waarmee?) dringt zich onontkoombaar op. Dit zijn zware woorden, ja en daarom, het is al vaak gezegd: laten moslimleiders zich scherp uitspreken en krachtig verzetten tegen de grote groep verdwaasde geloofsgenoten waar de statistieken over spreken. Nooit eerder heb ik me zo verantwoordelijk gevoeld voor mijn stem op 15 maart.


Otto Gooiker (87 jaar) Den Haag

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden