lezersreacties

Lichaam van Christus

Ik ben enigszins verbaasd over de kritiek van sommige mede-katholieken op het tv-spotje van Kerk in Actie waarin een poster met het gezicht van Jezus wordt verscheurd en over de wereld verdeeld (Trouw, 18 en 19 april). In de eucharistie breken en delen wij immers ook het lichaam van Christus. Is er een mogelijkheid dat we deze reclame juist als toenadering en kans voor oecumene zien?


Camil Staps Leusden

Afbeelding Jezus bestaat niet

Hoe je ook moge denken over het verscheuren van de Jezusposter: een afbeelding van Jezus is het niet, gezien het simpele feit dat er geen werkelijke afbeeldingen van hem kunnen bestaan.


M.C. Hagg den Haan Hoogeveen

Mijnbouw in Ecuador

In Ecuador bestaat vrijheid van vergadering, meningsuiting en demonstratie, maar binnen wettelijke grenzen. Die zijn in Ecuador wat strikter dan in Nederland, denk ik. Hoewel de laatste tijd ook in Nederland personen uit Turkije en Somalië, die hun verhaal willen houden, zijn geweerd. En als de koning in de buurt is, zijn de regels vast ook strenger. Voor Ecuador is het belangrijk de productionele capaciteit te verbreden en minder afhankelijk van olie te worden. Mijnbouw staat daarbij op de voorgrond en de regering wil dat zo verantwoord mogelijk doen. Maar er zijn altijd groepen die daar rigoureus tegen zijn en soms de hier toelaatbare grenzen van demonstratie overschrijden. Er zijn, ook hier, altijd rechters die het gebeuren achteraf toetsen. De ene keer valt dat gunstig uit voor betrokken activist, de andere keer niet. Maar om op grond hiervan het land Ecuador, en alleen dat land nota bene, in een kwaad daglicht te stellen, zoals mevrouw Ploumen doet (Opinie, 19 april), vind ik wel buitengewoon onzorgvuldig.


Ben Evers Quito - Haarlem

Kapsters en het feminisme

Sinds de tijd van Joke Smit heb ik al heel wat golven feminisme meegemaakt maar de golf van Linda Duits (Verdieping, 20 april) moet maar aan mij voorbijgaan. Ze wil een breed gedragen protest maar vindt kapsters 'de lagere klasse' en in de supermarkt werken stom. Je moet maar durven.


Ria Boers-Wicherts Borne

Fietsen onveilig

Het artikel over de verkeersonveiligheid voor fietsers (Trouw, 20 april) is mij uit het hart gegrepen. Tegenwoordig zit je in het verkeer veiliger op vier wielen in een auto dan op twee wielen op de fiets. Voor ons, als ouder, autoloos echtpaar, dat een leven lang gewend is om te fietsen op gewone fietsen, en gebruik moet maken van een fietspad, wordt dit steeds meer een risicovolle onderneming.


Tegenwoordig flitsen op het fietspad racefietsen (zonder bel), bakfietsen, snorfietsen, snorscooters en geluidloze e-bikes langs je heen en moet je bovendien bedacht zijn op fietsers en ook scooters die het doodnormaal vinden om je in de verkeerde rijrichting tegemoet te rijden. Daarbij heb je nog te maken met jongeren die zwalken op hun fiets om te appen, of vanwege een enorme krat of mand voorop de fiets, die vroeger alleen werd gebruikt door bakkers- of slagersknechten. (Wie vindt toch zoiets uit?!). Zelfs op de landelijke wegen rijden tegenwoordig enorme vrachtwagens die je als fietsers bijna in de berm drukken.


Nederland leuk fietsland? Misschien vroeger, maar tegenwoordig voor veel ouderen steeds minder, terwijl het toch zo goed voor hen is om in beweging te blijven. Ook zie ik met zorg de kleinkinderen opgroeien in dit hectische fietsverkeer.


N. Knol Apeldoorn

Nietsontziend bedrijfsleven

Guus Berkhout laat zien welke gevaren ons land en de wereld bedreigen (Opinie, 4 april), maar niet de achtergronden daarvan: structureel onrecht. Bedrijven als Philips en Shell dreigen bijvoorbeeld te worden opgekocht ten nadele van onze economie. Ja, dat komt er nou van als de kapitaalverschaffers alles te vertellen hebben en het personeel niets. Maar dat staat niet ter discussie, alsof dat niet kan.


Gevaarlijker is de bevolkingsexplosie in Afrika. Cynisch genoeg wordt die beteugeld door hongersnoden, epidemieën en genocides. Afrika zou rijk moeten zijn door alle delfstoffen. Die worden in feite gestolen door buitenlandse bedrijven, die collaboreren met plaatselijke machthebbers die baden in weelde. Wij zijn daar dus 'welkom', maar zij, de Afrikanen, hier niet.


Hoezo? Wie heeft het uiteindelijk voor het zeggen, de overheid die onze waarden beschermt, of het nietsontziende bedrijfsleven dat gewoon de dienst uitmaakt? Die vraag is zo ongeveer taboe. Ons kapitalistisch bestel zit vastgeroest.


Dat wreekt zich.


Jan Wedeven Groningen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden