lezersreacties

Boerenwijsheid

Toen wij in 1990 twaalfhonderd hectare van de Oostvaardersplassen in pacht kregen, hadden wij aan een oude sigarendoos genoeg om uit te rekenen hoeveel vee we daarop los zouden moeten laten: 500 koeien en 150 paarden. Toen natuurbeschermers doorkregen dat dat aardig klopte, werd ons in 1995 de pacht opgezegd. Daarna zijn er tientallen ecologen, wetenschappers, kamerdebatten en miljoenen euro's op losgelaten om eens echt uit te vinden hoe het moet. Na 22 jaar promoveert er in Wageningen iemand die na lang studeren dezelfde boerensom oplost. Het geeft aan hoe treurig het gesteld is met het natuurbeleid én de wetenschap.


Tom Saat Almere

Hulde aan Henk Bleker

De lezersbrief over de Oostvaardersplassen van Ab Strijker (Trouw, 10 januari), behoeft enige verduidelijking. De toenmalige staatssecretaris Henk Bleker heeft terecht dat onvoorstelbare zotte plan van een verbindingszone naar de Veluwe geschrapt. Er moesten 35 nieuwe boerderijen voor wijken met de allerbeste poldergrond, bestemd voor de voedselproductie. Er waren slechts enkele boerderijen aangekocht en niet het grootste gedeelte, zoals Ab Strijker beweert. Wie kan zo'n plan bedenken? Hulde aan Henk Bleker.


Henk Melitz Kamperveen

Vliegen afvangen

Midden in Lex Oomkes' column van 11 januari staat vetgedrukt de stelling: "Uiteraard hoort elkaar onderling vliegen afvangen bij de campagne". De schijnbare vanzelfsprekendheid waarmee Oomkes dit stelt, komt ongetwijfeld voort uit de manier waarop campagnes in het verleden verlopen zijn, maar ik vind het zeer beklemmend dat we er blijkbaar zo aan gewend zijn. Want elkaar vliegen afvangen leidt altijd af van de essentie waar het om gaat en wat iemand écht te zeggen heeft. Hopelijk laten onze politieke leiders de vliegen met rust de komende maanden.


Michiel Steffelaar Den Haag

Visieloos CDA

CDA Amersfoort wil dat de uitslag van het raadgevend Oekraïnereferendum onverkort wordt uitgevoerd (Opinie, 9 januari) en laat zich daarmee alles gelegen liggen aan ruim 18 procent van de Nederlandse stemmers en heeft een simplistische opvatting van de D van democratie: de 'meerderheid' bepaalt in one-issue-aangelegenheden. Wat erger is: CDA Amersfoort gedraagt zich als GeenPeil door visieloos 'de wil van het volk' uit te willen voeren, geen bestuurlijke verantwoordelijkheid te durven nemen en niet voor een duidelijke opvatting over Europa te durven staan, waar het zelf de grondlegger van is. De burger serieus nemen, naar de burger luisteren, is ook de burger meenemen in jouw toekomstvisie en het grote geheel in het vizier te houden. Rutte, die ik niet vaak expliciet op visie heb betrapt, toont hier de bestuurlijke verantwoordelijkheid van het oude CDA.


Henk van Ommen Amersfoort

Dementie

Laten we eens met respect omgaan met mensen met dementie. In Trouw van 7 en 9 januari staan twee artikelen waarin gesproken wordt over 'dementerenden', 'de demente kamergenoot'. Een mens is meer dan zijn ziekte. Dementie is een verschrikkelijke aandoening waarbij iemand zijn mens-zijn verliest. Laten we hen dan in ieder geval met het respect behandelen dat zij verdienen. Je spreekt ook niet over de 'kankerende mensen' of 'parkinsonnende ouderen'.


Ingrid Helmich Barneveld

Mensen praten niet meer

Veel aandacht voor het gedachtengoed van de zojuist gestorven socioloog Zygmunt Bauman (Trouw, 11 januari). Stevo Akkerman haalt een interview met hem aan in de Spaanse krant El Pais. "Sociale media leren je niet een dialoog te voeren", zegt Bauman. Het klonk als de echo van het gesprek dat ik laatst had met een tachtigplusser, een vriendelijke vrouw zonder opleiding. Verre van afkerig van de moderne tijd (zij schrijft haar herinneringen op een laptop), waren de 'sociale media' wat haar betreft alleen goed voor een wegwerpgebaar. "De mensen praten niet meer met elkaar", zei ze boos. En strijdvaardig. Net Bauman.


Guus Koelman Rotterdam

Schoen-skiën achter de auto

De column van Ten Hove (Opinie, 9 januari) roept warme herinneringen op aan koude winters in de jaren vijftig. In onze straat werd niet gestrooid, ook al stond er een ziekenhuis. De weinige auto's reden gewoon door de sneeuw. Winterbanden: nooit van gehoord. Wij jongens wachtten ze op om achter de bumpers hangend mee te schoen-skiën. Onze favoriet was de VW Kever, ook al haalde je je handen open aan de scherpe bumper en stonken de uitlaatgassen. En nu? Geen sneeuw, geen bumpers, en uitlaatgassen ruik je niet meer.


Martin Kroon Leiden

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden