Leverancier van het perfecte filmscenario

Mijn eerste kennismaking met Shakespeare was 'West Side Story'. Ik was een jaar of negen en volledig in de ban van de dansende en zingende jeugd in de straten van New York. Ik was ervan overtuigd dat het goed zou komen met Tony en Maria die hun liefde gedwarsboomd zien door rivaliserende bendes, de Jets en de Sharks. Maar het kwam niet goed, en dat was een behoorlijke schok.

Dat 'West Side Story' (1961) een moderne interpretatie was van Shakespeare's 'Romeo en Julia' (1597) leerde ik pas later. En ook dat ik niet de complete tragedie had gezien. Ik had alleen Tony zien sterven, terwijl bij Shakespeare sprake is van een kosmisch misverstand dat beide 'star-cross'd lovers' fataal wordt.

Hollywood besloot het tragische einde dus te verzachten en Maria in leven te laten. Een rigoureuze ingreep die mijn ervaring met 'West Side Story' niet minder intens maakte. Maria blijft alleen achter. Je kunt je zelfs afvragen of dat niet veel erger is dan die smartelijke maar o zo romantische liefdesdood.

'Romeo en Julia' behoort met 'Hamlet', 'Macbeth' en 'Othello' tot de meest verfilmde Shakespeare-tragedies. In Franco Zeffirelli's prachtige 'Romeo and Juliet' zijn de jaren zestig te herkennen aan de ontblote borsten van Julia in de huwelijksnacht. Baz Luhrmann mikte met zijn 'Romeo + Juliet' op een wervelende koortsdroom voor de MTV-generatie met een jeugdige Leonardo DiCaprio als pillenslikkende Romeo smullend van vijfvoetige versregels. "Een wilde, woeste, onderhoudende en uitermate sexy verhalenverteller die zijn publiek bij de lurven grijpt", zo omschreef Luhrmann de 16de-eeuwse bard.

Dat Shakespeare de meest verfilmde auteur in de filmgeschiedenis werd - met honderden bewerkingen op zijn naam - is niet zo verwonderlijk. Het gaat om universele verhalen die tijd en ruimte overstijgen, en uitpuilen van complexe, psychologisch uitgediepte karakters en sterke, uit het leven gegrepen dialogen. Perfecte filmscenario's dus.

Richard Loncraine die 'Richard III' vertaalde naar het fascistische Engeland van de jaren dertig. Akira Kurosawa die 'King Lear' verplaatste naar zestiende-eeuws Japan, en Roman Polanski die in 'The Tragedy of Macbeth' een ongelooflijk bloedbad aanrichtte. Een film die men bij verschijnen in 1971 niet los kon zien van de moord op Polanski's vrouw Sharon Tate kort daarvoor.

En dan hebben we het over de heerlijke komedies nog niet gehad, zoals 'A Midsummer Night's Sex Comedy', Woody Allens cocktail van Shakespeare en Ingmar Bergman. Of de films over de bard zelf, zoals het fantastische 'Shakespeare in Love' waarin Will Shakespeare kampt met een writer's block en de moeizame schepping van 'Romeo en Julia'. Het is een romantische komedie for the millions, vol spitse dialogen en verrassende wendingen die plots zeer ontroert. Het is het moment waarop Julia zichzelf aan de dodelijke dolk rijgt.

Nieuwste vertolkers

Wat Michael Fassbender en Benedict Cumberbatch, de meest in het oog springende Britse acteurs van dit moment, bezighoudt? Fassbender heeft zojuist de opnamen afgerond van 'Macbeth'. Cumberbatch gaat zowel Richard III spelen (in een BBC-productie) als Hamlet (in het theater).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden