Levensecht leren

Leerlingen van het Nijmeegse Kandinsky College verzorgen drie dagen per week de catering en andere diensten zoals schoonmaken, in een seniorencomplex. Ze leren liever in de praktijk.

door Onno Havermans

Pech in de keuken: de snelkookpan is stuk. Suddervlees is daarin binnen een half uur gaar, nu kost het drie uur, rekent Annet Gostodomczyk voor. Het is half twaalf, de tafels zijn gedekt in de Blikvanger, de ontmoetingsruimte op de Rentmeesterhof, een complex van 247 flats voor zelfstandig wonende 55-plussers in Nijmegen. Een plukje dames zit al achter een glaasje Graves Superieures, het grijze haar in sierlijk permanent. Na het koffieuurtje wachten ze op de lunch van jachtschotel, met puree en rode kool.

,,Voor de luiïgheid’’, verklaart de 85-jarige mevrouw C. Angenent. ,,Ja gemakzucht. Ik heb nog nooit voor mezelf gekookt, dat deed mijn man altijd’’, vult mevrouw R. van den Boogaard (79) aan. ,,We eten hier een paar keer in de week vers in plaats van Tafeltje Dekje’’, valt mevrouw S. Cillessen (80) bij. ,,En het is gezellig om samen te eten in plaats van alleen’’, zegt mevrouw A. Alders (79).

,,Annet, hebben wij groentesoep’’, vraagt Lotte Klomp (17). Het voorgerecht waar een van de dames zin in heeft, moet ze noteren op een bestellijstje. Maar de keuze is beperkt tot tomaten-groente of kippensoep. ,,Ga maar vragen wat ze wil’’, zegt Gostodomczyk, die deze morgen zes vmbo-leerlingen begeleidt. ,,Kun jij even in de keuken helpen?’’, vraagt ze aan Claudia Rossen (16), die met Sharona Kuipers (16) en Joanna Toonen (16) aan de bar staat te wachten tot ze de borden kunnen serveren.

Drie keer per week verzorgen vmbo-leerlingen van het Kandinsky College een warme lunch in De Blikvanger. Ze serveren ook koffie, maken de ruimte schoon en wassen en strijken het linnengoed. Klasgenootjes assisteren in het kinderdagverblijf dat een dependance heeft in het schoolgebouw. De ouders van de peuters die daar verblijven, kunnen een keer per week gebruik maken van de maaltijdservice, waarmee de school kooklessen koppelt aan de praktijk.

Het project is een samenwerking tussen wooncorporatie Talis, de Zorggroep Zuid Gelderland en de school. De maaltijd, voor drie euro, trekt meestal tussen tien en twintig bewoners

,,Op school hebben we ook praktijklessen, maar dan heb je met andere kinderen te maken, die zijn altijd zo druk’’, zegt Joanna. ,,Hier is het lekker rustig. Die ouderen zitten niet continu te zeuren.’’ ,,Maar soms zijn ze wel een beetje ververvelend’’, vindt Sharona. ,,Sommigen zijn vergeetachtig’’, verbetert haar nichtje Lotte. ,,Dan heb je bijvoorbeeld de bestelling opgenomen voor een kopje koffie en dan zeggen ze: ik had toch cappuccino besteld? En we moeten ze altijd gelijk geven. Maar ik kan met veel van hen goed opschieten hoor.’’

Intussen schroeft Frans Jansen zijn biljartkeu uit elkaar. ,,Ik heb nog een vrouw thuis die heerlijk kookt’’, lacht hij. ,,Alleen als er iets heel lekkers op het menu staat en zij geen zin heeft om te koken, halen we hier een pannetje.’’ Een van zijn medespelers schuift wel aan. De man heeft weliswaar niet ingeschreven voor de lunch, maar er is genoeg, zegt Gostodomczyk. ,,En anders maken we wel wat, een pasteitje of zo.’’

Een prachtig project, vindt Jansen. ,,Die kinderen leren, maar wij ook. Met bijna 250 woningen is dit eigenlijk een wijk vol ouderen. Ik ben met mijn 62 een van de jongeren. En ouderen hebben ook vooroordelen.’’

Als vader en opa weet hij wat opvoeden is en dat komt hem in De Blikvanger goed van pas. ,,De grootste rotzakken melden we bij de juf. Maar als ze niet helemaal sporen met het fatsoen, als ze kortaf zijn of ons bij de voornaam noemen, dan corrigeren we dat. Met een lach natuurlijk. Voor jou is het meneer, zeg ik dan. Het ligt er aan welke kinderen je tegenover je hebt. Veel allochtonen hoef je niet te corrigeren, die zijn keurig beleefd.’’

Het rundvlees is gelukkig op tijd gaar, zodat Lotte, Sharona en Claudia de jachtschotel kunnen uitserveren. ,,De ene keer is het lekkerder dan de andere keer’’, zegt mevrouw Van den Boogaard. ,,Maar vandaag is het heerlijk.’’

Ook over het jeugdig personeel zijn de dames kritisch. ,,Als ze de koffie opnemen, moeten ze dat niet een voor een komen brengen’’, vindt mevrouw Angenent. ,,Dan moeten ze een blad nemen, dat doen wij ook.’’ Van den Boogaard ergert zich aan ’dat gehang aan de bar’. ,,Ze moeten zien dat er wat gedaan moet worden, wij moeten niet hoeven roepen. En als ze serveren, moeten ze niet over de tafel heenhangen, maar even omlopen.’’ ,,Het scheelt veel welke klas je hier hebt’’, zegt mevrouw Alders. ,,In de vierde zijn ze al een stuk zelfstandiger. Maar ze leren niet allemaal voor dit vak, dat speelt ook een rol.’’

Van den Boogaard wijst op Lotte, die de lege borden weghaalt. ,,Zij is goed.’’ Niet zo gek, want Lotte wil later de horeca in. ,,Als we alle diploma’s hebben, willen mijn nichtje en ik een kroegje beginnen.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden