Levend kunstwerk vrolijkte de boel graag op

Het lichaam van Fabiola werd het afgelopen jaar langzaam aangetast door kanker. Maar zijn gevoel voor extravagante uitdossingen bleef tot het laatst intact: ook in het ziekenhuisbed van het OLVG tooide het 'levende kunstwerk' zich nog met roze sjaaltjes en andere frutsels.

Fabiola, die gisteren overleed, was zo'n figuur die het leven graag wat kleur gaf. Hij fleurde het openbare leven in Amsterdam en verre omstreken op met steeds nieuwe extravagante uitdossingen, in elkaar geknutseld van gordijnstof, zilverfolie of wat er verder zo nog rondslingerde in zijn kamer.

Fabiola werd in 1946 in Duitsland geboren als Peter Alexander van der Linden, zoon van een Belgische vader en een Duitse moeder. Zijn jeugd was rommelig. Aanvankelijk werd hij afgestaan voor adoptie aan een klooster, daarna woonde hij een tijdje bij een tante in Beieren. Uiteindelijk nam zijn moeder hem mee naar België, waar hij in een gelovig katholiek milieu opgroeide.

Pas toen hij als begin twintiger via Naaldwijk in Amsterdam belandde, 'ging het blauw van de hemel open', zoals hij zich het later zou herinneren. In zijn opvoeding was geen plaats geweest voor zijn ontluikende homoseksuele gevoelens. In Amsterdam werd hij wereldwijs: hij belandde in de kraakbeweging, en was al snel een van de bekendste travestieten van de hoofdstad. Niet omdat hij vrouw wilde zijn, maar omdat iedereen volgens hem een beetje vrouw en een beetje man in zich had, en het saai was om je hele leven in een voorgeprogrammeerde rol te blijven steken.

Landelijke bekendheid verkreeg Fabiola toen hij in de jaren zeventig als 'levend kunstwerk' op een sokkel ging staan in het Stedelijk Museum, en daar zo veel succes mee oogstte dat hij bij de talkshow van Sonja Barend aan mocht schuiven.

In de jaren daarna combineerde hij de rollen van societyfiguur en activist: hij kwam graag opdagen, of er nu een galerie werd geopend, of actie werd gevoerd voor homorechten, voor asielzoekers of tegen luchtvervuiling.

Een maand geleden werd het hem duidelijk dat hij aan zijn ziekte zou bezwijken. Hij organiseerde nog een afscheidstoespraak voor vrienden en bekenden. Hij gaf een goede raad mee aan de mensen. Die moesten 'bezig blijven, want iedereen kan wat en iedereen is wat'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden