Leven met de bommen in Bagdad

reportage Aanslagen eisten de afgelopen week meer dan honderd levens in Bagdad. Judit Neurink ziet dat de bevolking toch ontspanning blijft zoeken.

Rook stijgt op achter de moskee in de Zeiyouna-wijk van Bagdad. Het ruikt naar verbrand rubber. Slechts het geluid van gierende banden en schreeuwende motoren neemt de suggestie weg dat hier net een bom is afgegaan.

Het is de vrije vrijdagmiddag, en jonge mannen laten hun kunsten zien met hun opgevoerde auto's in wat zij 'executies' noemen: met slippende remmen draaien hun Challengers, BMW's en zelfs Mustangs rondjes om hun as. Jongens langs de kant, die soms moeten wegspringen om een auto te ontwijken, filmen de verrichtingen en reageren met applaus.

Na een week waarin meer dan honderd mensen omkwamen bij aanslagen, wint het gewone leven het in de Iraakse hoofdstad. Geen herdenkingen, geen oproepen om binnen te blijven. "Kijk, we leven nog", zegt een van de jonge toeschouwers. Veel inwoners vieren dat iedere dag, ondanks de bommen van de islamitische terreurgroep IS die dagelijks ontploffen - dit weekeinde kwamen er nog zeker elf mensen om bij een zelfmoordaanslag.

Ze pakken het weinige vermaak dat er is met beide handen aan, zoals de rodeo. "Omdat we van auto's houden", zegt organisator Ahmed Faroek (26). Toen de overheid onlangs echte races verbood, huurde hij het terrein achter de moskee, asfalteerde het en bouwde een tribune. Nu trekken de 'executies' wekelijks veel volk dat het cynisme van de naam wel kan waarderen.

Ook elders in Bagdad laten mensen zich niet weerhouden van hun dagelijkse bezigheden buiten de deur. 's Avonds is het druk langs de Tigris; duizenden mannen zitten op de lange Jadrije-brug en langs Abu Nawaz-straat aan de rivier met een waterpijp en thee, maar ook met een biertje en zelfs whisky. Vandaag treedt de politie op tegen het nuttigen van alcohol in het openbaar. "Ze hebben geld nodig", smaalt de jonge bestuurder van een snelle auto die stilstaat door de politieactie. Drankzaken zijn weer open in Bagdad; dat is grotendeels afhankelijk van de betaling aan het juiste adres.

Dat soort corruptie houdt de Irakezen meer bezig dan de aanslagen. Elke vrijdag gaan duizenden de straat op om ertegen te betogen. Maar Basem Alawi, die schrijfwaren verkoopt nabij de beroemde Mutanabbistraat waar intellectuelen elkaar ontmoeten, doet niet meer mee. "Ik hoopte dat we met de demonstraties iets konden veranderen, maar de islamitische partijen namen ze over en probeerden ons te veranderen," zegt de jonge sjiiet.

Alawi's desillusie over de Iraakse machthebbers is tastbaar. Zijn nicht, een moeder van zes kinderen, kwam vorige week om bij een aanslag in de sjiitische wijk Sadr City. Hij is boos over het gebrek aan aandacht van officiële zijde voor de slachtoffers. "Ze denken dat de levens van Irakezen goedkoop zijn."

Het gebrek aan veiligheid is schrijnend. "De controleposten werken niet", vindt Alawi. Er is veel kritiek op de sensoren waarmee de politie daar op explosieven controleert. Jaren geleden is de Britse zakenman die ze in Irak verkocht al in zijn vaderland veroordeeld omdat ze niet werken. Maar Irak blijft ze gebruiken; auto's rijden langs het apparaatje en slechts een enkele wordt echt doorzocht.

"Er is geen enkel explosief mee gevonden", stelt student Ammar Jassin vast, in een druk theehuis aan Mutanabbistraat. Dat ze toch nog gebruikt worden is volgens hem het gevolg van corruptie. "De Iraakse generaal die ze kocht wordt vanwege zijn religieuze achtergrond niet veroordeeld", zegt hij, suggererend dat die banden heeft met machtige sjiitische partijen.

Tegelijkertijd wijst Jassin erop dat het nog veel erger zou kunnen zijn: "Veel aanslagen worden voorkomen. Dagelijks, zegt mijn vriend bij de veiligheidspolitie. Maar de media berichten alleen over de aanslagen." En daar zijn de inwoners van Bagdad aan gewend geraakt, zegt Basem Alawi in zijn winkeltje. "We zijn niet zoals in Europa, dat we een plek ontwijken na een aanslag. Als de markt weer schoon is, gaat iedereen er weer naar toe. We leven met de bommen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden