Leven als een bohémien

Voetbaltrainer Guus Hiddink (60), de huidige coach van Rusland, verneemt dinsdag van de rechter of hij schuldig is aan financiële en fiscale fraude over 2002 en 2003. Tegen hem is tien maanden gevangenisstraf geëist.

April 2003 zei voetbaltrainer Guus Hiddink onverwacht tegen toenmalig PSV-directeur Fons Spooren: „Nou, ik ben in het dorp geweest hoor en ik heb er een praatje gemaakt met de bewoners. Geen probleem”.

Het was één van de ongeveer acht keer dat Hiddink een bezoek bracht aan zijn eigen huis, een landelijk gelegen villa aan de Slipstraat in het Belgische Hamont-Achel. Hij vond het maar niks, voelde er zich, in zijn woorden, ’niet senang’. Het was er vooral stil. Voor iemand als hij, voetbalverslaafd, liefhebber van hectiek in stadions en gecharmeerd van een stad als Amsterdam, aanzienlijk te stil.

Het vervelende voor Hiddink was alleen dat hij zich in het gemeenteregister, net als vierduizend Nederlanders die hem voorgingen, had laten inschrijven én dat hij er, wilde hij geen last krijgen met de Nederlandse fiscus, móest wonen. Bij PSV hadden ze hem op het hart gedrukt dat vooral ook te doen, sinds hij november 2002, op papier dan, zijn intrek had genomen in de Belgische villa. ’Geen gesodemieter’, waarschuwde destijds Harry van Raaij, toen nog voorzitter.

„De wil was er, maar de noodzaak om écht in België te gaan wonen, zag ik niet”, zei Hiddink in januari tegen president J. Bik van de rechtbank in Den Bosch, waar centraal staat of de oefenmeester de fiscus met opzet voor 1,5 miljoen euro benadeelde. Het duw- en trekwerk van PSV, en niet veel later zijn adviseurs, hielp niet.

Zelfs eenvoudige takenlijstjes van Price Waterhouse Cooper en andere accountants waren niet of nauwelijks aan Hiddink besteed. Nederlandse kranten opzeggen, zijn rijbewijs en beleggingsdeposito’ s overzetten, verzekeringen omzetten, registratie bij het consulaat, het regelen van een nieuw kenteken, het postadres en salarisstrookje, het kon en moest allemaal, maar Hiddink deed weinig of niets.

Zijn hoofd zat na de zomer van 2002 vol van Zuid-Korea, de verrassende vierde plaats die hij met dat (thuis)land had bereikt tijdens het WK-voetbal en de zegeningen die president Kim Dae-jung, zijn ministers en de jubelende bevolking over hem hadden uitgestrooid. In Zuid-Korea was ’hiddinkisme’ uitgebroken, de filosofie van ’follow the leader’, toegesneden op Hiddink. Die daar door de Zuid-Koreanen goed voor werd betaald, maar na het toernooi ook door bedrijven als Coca Cola en Samsung.

De nuchtere Achterhoeker Guus Hiddink zweefde. Ook na terugkeer in Nederland, waar hij meteen in juli aan de slag wilde bij PSV. Gekkenwerk, vond voorzitter Harry van Raaij en stuurde hem naar diens huis in Spanje om eens ’lekker te ontspannen’. Een week of drie later stond Guus tevreden voor zijn PSV-troepen. „Na Korea was ik blij dat ik nog leefde”, vertelde hij de rechter. „Het was daarom fijn om weer te werken. Mijn baan houdt in dat je op onregelmatige tijden werkt, je bent er zesenhalve dag per week mee bezig”.

Hiddink voelde zich naar eigen zeggen nomade in die weken en maanden. Hij moest begin september even terug naar Seoel, vertoefde dezelfde maand kort met PSV in Frankrijk en verbleef soms bij zijn in Amsterdam wonende vriendin. Maar haar huis was zo klein, dat de muren na enkele uren op hem afkwamen. Echt wonen in Amsterdam, zoals in het onderzoek gesuggereerd, was niet aan de orde, zei hij voor de rechtbank.

„Ik was zo happy in mijn baan dat ik me nergens zorgen over maakte”, galmde het na in de rechtszaal. „In het buitenland sliep ik in hotels, in Nederland soms bij mijn ouders of mijn partner in Amsterdam, of in hotel Dorint in Eindhoven. Maar ik sliep ook op het PSV-complex De Herdgang en soms in mijn auto”. Rechter Bik vroeg hem: „Als u destijds had moeten kiezen, wat was de keuze dan”? Zonder aarzeling antwoordde hij: „Toen nog België”.

Het was voor Hiddink een onrustige fase. Hij kende geen zorgen, maar toch ook weer wel. Hij wilde zijn inkomsten van Zuid-Korea niet dubbel belast zien en dat was de enige aanleiding om naar België te verkassen. Daar zou hij 22 procent moeten betalen over de Koreaanse verdiensten, in Nederland 30 procent meer. Een zorg, of een vaststelling, was ook dat zijn partner niets voor een verhuizing naar België voelde. Ze moest en kon er niet aan denken. In een ultieme poging om toch die sprong met Guus te wagen, en op het allerlaatste moment ingehaald door spijt, werd op de dag van de verhuizing de verhuiswagen alsnog, definitief, afgebeld.

Adviseur Kees Nieuwenhuizen zegt in dezelfde tijd in een taxi tegen Hiddink dat die er geen notie van heeft hoe ’zijn leven financieel in elkaar steekt’. „Hij had een bohémien-attitude”, zei hij tegen de rechter-commissaris. „Ik zei tegen Guus dat het een grote puinhoop was in zijn leven. Je weet niet of je 10, 100.000 of een miljoen hebt. Nu je een grote meneer bent geworden, raad ik je aan om het eens netjes in kaart te brengen. Je moet inzicht krijgen in wat je hebt en hoe je je leven moet organiseren”. Hiddink was het daarmee eens, maar zei dat ’zelf niet te kunnen’.

Nieuwenhuizen won elders advies in met de vraag: ’Guus komt als een zooitje ongeregeld naar Nederland en bij wie kan hij terecht’? Het werd Box Consultants en Nieuwenhuizen verklaarde hierover bij de rechter-commissaris: „Zij wilden het eerst niet want zij werken alleen met heel grote Hiddinken en Hiddink paste niet in het profiel. Maar ze vonden het wel leuk, omdat het Guus Hiddink was”.

Uiteindelijk beschikte Hiddink over negen adviseurs die ieder op hun beurt weer anderen inschakelden. Hiddink meende dat het met zoveel kennis wel zou lukken met zijn belastingaangifte. Simon van den B., accountant, medeverdachte en volgens justitie brein achter de fraude, zei het zo tegenover de rechter-commissaris: „Hiddink wist op het moment van ondertekening niet beter dan dat de ingevulde woonplaats België op het aangifteformulier juist was”.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden