Leuke 'Laika' bloedt dood

OPERA

De Nationale Opera/Holland Festival Laika ****

Zou 'De Wereld Draait Door' er aandacht aan hebben besteed? Aan de nieuwe opera die componist Martijn Padding, schrijver P.F. Thomése en kunstenaar Aernout Mik maakten voor het Holland Festival? 'Laika' gaat immers over een succesvolle presentator van een praatprogramma, die worstelt met kijkcijfers, hypocrisie, zijn moeder en zichzelf. In de eerste akte al vraagt Trix Dominatrix (regisseur) aan Leporello (kijkcijferzeiker): 'Zijn we beter dan ma, ma, ma, ma, ma, Matthijs?'

Matthijs heeft al vakantie, dus naar diens reactie op zijn alter ego Robbert, die niet meer weet wie hij echt is en de vergetelheid van de ruimte verkiest, moeten we raden. In die ruimte ontmoet Robbert zijn jeugdheld kosmonaut Joeri Gagarin en het ruimteteefje Laika, die afsluitend 'woehoe' zingt bij monde van een blond meisje.

Een beetje bizar is een en ander wel, maar zeker in de eerste helft is 'Laika' leuk, geestig en snel. De muziek van Padding, waarin de bonkige bigbandsound van zijn leermeester Louis Andriessen nooit ver weg is, vult de geestige dan wel melige teksten van Thomése ('De gasten van vanavond zijn niet van gisteren') goed aan. En Mik heeft in de Rabozaal van de Amsterdamse Stadsschouwburg een heuse televisiestudio nagebouwd. Het geheel heeft alles weg van een hedendaags gesamtkunstwerk.

Maar in de tweede helft zakt de voorstelling in, voegt de muziek amper iets origineels meer toe en beginnen de teksten zwaar op de hand te worden. Te vaak krijg je associaties met die vermaledijde clichés die Nederlandstalige moderne opera's aanhangen. Het einde ontroert dan - ondanks Thomas Oliemans' goed gezongen en gespeelde Robbert - allang niet meer. 'Laika' is vakkundig doodgebloed, al zijn er weinig mensen die zo mooi 'neuken' kunnen zingen als Oliemans.

De rol van studiokok Ricardo (een hoog kraaiende en geestige Marcel Beekman) is te weinig uitgewerkt, evenals die van grimeuse Grimelda (een virtuoze Marieke Steenhoek). Een mooi intermezzo is de scène tussen Robbert en zijn moeder (de fraaie Helena Rasker), waarvoor Mik een ingenieuze en zeer overtuigende decorwisseling bedacht heeft. Met Claron McFadden (Trix), Dennis Wilgenhof (Yuri) en Mattijs van de Woerd (Leporello) staat de hele cast op topniveau.

Etienne Siebens leidt Asko|Schönberg vaardig door de swing en leutigheid van Paddings partituur, het VocaalLAB levert kloeke bijdragen. Maar of 'Laika' een blijvertje is of de vergetelheid van het Nederlandse operaheelal wordt ingeschoten? Waarschijnlijk het laatste.

Nog te zien op 5, 6, 7 en 8 juni. www.hollandfestival.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden