Les Hollandais

Ik zag mezelf al helemaal lopen, op een Franse camping. Op slippers sloffen langs families en barbecues, avondzon op mijn bol. ,,Hé Johan, wil je ook een hamburger?'', zou er joviaal naar me worden geroepen. ,,Nee dank u, meneer De Vries, doet u geen moeite.'' ,,Nou kom op! Jij doet altijd zoveel voor ons bij de receptie!'' ,,Ach...'', zou ik bescheiden glimmen.

Want ik zou de held zijn van de Nederlanders, als dank voor mijn hulp in de Franse jungle. Ik zou uitgenodigd worden voor borrels en barbecues waar je moet vertellen wat je later gaat doen.

Maar nee hoor. ,,Hé dinges, jij spreekt toch Nederlands? Nou, d'r ligt een hondendrol naast onze tent, kunde gij die niet opruimen?'' Dit is zo'n beetje waar ik het mee moet doen.

Nederlanders staan hier namelijk bekend als enorme zeikerds. Als het deurtje rechtsboven het aanrecht klemt, de mokken niet lekker drinken of de fluitketel drupt, komt de Nederlander erover klagen. Het zal immers je vakantie maar verzieken.

Mijn collega laat Les Hollandais dan ook graag aan mij over. Als meneer Jansen na een nachtlang rijden geïrriteerd aankomt, mag ik zeggen: ,,Door een boekingsfout kunt u helaas pas over vier uur uw mobilhome betreden. Excuses.'' Aan zijn gezicht zie ik dan dat ook zijn barbecue aan mijn neus voorbij zal gaan.

Het gedrag van mijn lastige landgenoten verklaar ik mijn collega's door te zeggen dat Nederlanders gewend zijn dat alles goed geregeld is. Dit komt echter niet over. Aan hun gezicht zie ik dat ze zich er gewoon geen voorstelling van kunnen maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden