Leren om de ramp een plek te geven

(Trouw)Beeld ANP

Ruim zevenhonderd mensen woonden zaterdag de herdenkingsdienst bij voor de slachtoffers van de crash, twaalf dagen geleden. „Hierna wil ik het laten rusten.”

Langzaam stromen de bezoekers zaterdagochtend de hangar op Schiphol-Oost binnen. Onder hen, in een rolstoel, een man met een gebroken arm en een omzwachteld been. Als vlak naast hem Mustafa Bahcecioglu opduikt, een medepassagier die hem na het ongeluk uit het vliegtuig redde, ontstaat een emotioneel weerzien.

„Voor zulke momenten ben ik hier gekomen”, zegt Bahcecioglu na de ontmoeting. „Deze man was me ontzettend dankbaar. Het is goed om elkaar terug te zien, maar hierna wil ik er een punt achter zetten. Ik wil het laten rusten.”

Zo’n zevenhonderd mensen wonen de besloten herdenkingsdienst bij. Minister Ter Horst van binnenlandse zaken betuigt in een toespraak haar deelneming. Ze benadrukt dat veel vragen over de toedracht van het ongeluk nog onbeantwoord zijn.

De Turkse ambassadeur in Nederland brengt namens de Turkse overheid zijn condoleances over. Hij bedankt alle hulpverleners. Als het Trompetterkorps van de Koninklijke Marechaussee het Turkse volkslied aanheft, stroomt zijn gelaat vol tranen.

Ceremonieel hoogtepunt is het voorlezen van de namen van de negen overledenen. Tegelijkertijd worden symbolisch negen witte rozen in een glazen vaas geplaatst. Eerder op de dag, om twaalf uur, heeft heel de luchthaven twee minuten stilte in acht genomen.

Onder de aanwezigen zijn ook de ’meiden van Halal’, Jihad en Hajar Alariachi. Voorafgaand aan de herdenking zeggen zij dat ze grote behoefte hebben aan de bijeenkomst, vooral nu de belangstelling in de omgeving wat begint af te nemen.

„Ik wil andere mensen spreken, ervaringen met lotgenoten delen en kijken hoe het met ze gaat. Dit is de eerste, echte mogelijkheid”, zegt Hajar. In het ziekenhuis heeft ze al wel een stewardess ontmoet die er heel slecht aan toe was. „Dat heeft me echt geraakt. Toen besefte ik pas hoe ernstig het is geweest.”

Hajar heeft nog veel pijn. „Maar we leven nog, dus wat dat betreft gaat het goed. Ik moet leren de ramp een plekje te geven. Ik zie het als een beproeving van God.” Haar zus ziet elke avond voor het slapen gaan nog de beelden voor zich van de laatste twintig seconden in het toestel. „Ik zie dat we door elkaar worden geschud, en dan volgt de klap op de grond. We lopen weg en komen verderop de afgebroken wielen tegen. En ik zie voortdurend dat beeld van het vliegtuig in drie stukken.”

Theo Weterings, burgemeester van Haarlemmermeer, maakt in zijn toespraak de balans van het ongeluk op: negen doden, tientallen gewonden, zes zwaargewonden van wie er nog steeds één in kritieke toestand verkeert, en 23 gewonden die nog in verschillende ziekenhuizen in de regio liggen. „Wij voelen met de nabestaanden mee, ook al is de omvang van hun verdriet amper te beseffen.”

Na de herdenking in de hangar gaan veel aanwezigen met bussen naar de akker, net voor de Polderbaan, waar de Boeing 737-800 neerstortte. Op de plek des onheils leggen ze bloemen neer. Tijdens de plechtigheid heeft Schiphol de Polderbaan buiten gebruik gesteld.

Op de plek waar twaalf dagen geleden de Boeing van Turkish Airlines neerstortte, herdenken nabestaanden, overlevenden en genodigden de slachtoffers. (FOTO ROBIN UTRECHT, ANP)Beeld ANP
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden