Weblog

Leren en bekeren

CDA-Kamerlid Jan de Vries (Dirk Hol) Beeld
CDA-Kamerlid Jan de Vries (Dirk Hol)

Van wie zijn onze scholen, onze ziekenhuizen en onze woningbouwcorporaties? Het antwoord op die vraag is niet meer zo vanzelfsprekend.

Jan de Vries en Tweede Kamerlid CDA

Het vertrouwen in het maatschappelijk middenveld is in de afgelopen jaren sterk geslonken. Het maatschappelijk middenveld verkeert daardoor in een legitimiteitscrisis. En veelal heeft het middenveld het er zelf naar gemaakt. Door de markt te kopiëren, door de werkvloer te veronachtzamen, door gebrekkige dienstverlening, door fusies tot anonieme en kleurloze organisaties of door als bestuurders te spreken over ‘mijn’ school, ‘mijn’ ziekenhuis of ‘mijn’ woningcorporatie. Hoezo ‘mijn’? Wanneer ik dat hoor, gaan mijn haren rechtovereind staan. Al deze instellingen zijn van ‘ons’! Van de samenleving. Van u en mij dus. Voor het herstel van vertrouwen moet er fundamenteel iets veranderen. Over wat daarvoor nodig is, brainstormde ik gisterenavond en vanmorgen tijdens het Christelijk-Sociaal Congres in Doorn met een paar honderd vertegenwoordigers uit het christelijk maatschappelijk middenveld.

Lans Bovenberg sprak zojuist inspirerende woorden over willen leren van je fouten, je bekeren, je verantwoordelijkheid nemen voor de ander en de ander vertrouwen durven geven. Daarom ben ik ervan overtuigd dat de oplossing voor de vertrouwenscrisis niet gelegen is in nieuwe vormen van controle, toezicht en extra regels.

Ik moet zo helaas eerder weg, naar de jaaropening van het Da Vinci College in Dordrecht. Ik zit daar in de Raad van Toezicht en ik kan daar dus niet ontbreken. Direct daarna naar Amsterdam voor ons fractieweekend. Fractieweekenden zijn vooral van belang voor de informele ontmoetingen onder het diner en tot diep in de nacht aan de bar van het hotel. Ik kan u geruststellen, wij weten als CDA’ers maat te houden. Aan de bar natuurlijk en helaas gaan wij maar tweemaal per jaar ‘de hei’ op. Ik zeg het maar, voordat de SP ons weer beticht van 'riante voorzieningen die wij onszelf toebedelen'. Bij de presentatie van zijn initiatief tot schrappen van het wachtgeld voor politici sprak SP-collega Van Raak deze zomer over 'zelfverrijking' . Je moet maar durven. Want ook SP’ers maken dankbaar gebruik van de wachtgeldregeling. Vertrok Rosita van Gijlswijk niet tussentijds uit de Kamer om penningmeester van de partij te worden? Zij zal echt niet hebben afgezien van wachtgeld. De SP profiteert met haar afdrachtregeling maar al te graag van de wachtgeldregeling. Professor Elzinga sprak eerder in Trouw (van 21 augustus 2007) terecht over een ‘dubbele moraal’. Het SP-initiatief is daarmee niet alleen ongeloofwaardig maar ook schadelijk. Niet omdat iedere versobering van de wachtgeldregeling onwenselijk is. Nee, door andere Kamerleden als ‘zakkenvullers’ weg te zetten ondergraaft de SP het vertrouwen in de politiek en daarmee in politici. En dat in een tijd waarin het vertrouwen al niet zo groot is. Een risicovolle onderneming voor onze parlementaire democratie. En die is van ons allemaal. Dat schept verplichtingen voor kiezers en politici.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden