Leonard Cohen weet hoe de dobbelstenen rollen

Pop

Leonard Cohen. Gezien 12 juli Westergasterrein in Amsterdam.

Leonard Cohen neemt zijn hoed af en komt een aarzelend stapje dichterbij als hij gul applaus ontvangt, met een blik vol ingetogen dankbaarheid. Een oude man in een donker pak die zijn ’lieve vrienden’ op het veld en de tribunes zegt dat ze zo mooi ’bedekt zijn met zonlicht’. Als hij bij aanvang van het volgende nummer door de knieën zakt, vraag je je af of hij weer overeind komt, zo fragiel oogt hij.

Na vijftien jaar trad de 73-jarige Canadees weer op in Nederland. Naar verluidt heeft hij het podium om financiële redenen beklommen, maar in Amsterdam maakte hij zo’n contente indruk dat geld niet de enige reden geweest kan zijn.

De generatie die zijn platen eind jaren zestig grijs draaide op slaapkamers was het rijkst vertegenwoordigd. Maar dat Cohen ook jongeren aanspreekt bleek wel uit het grote aantal dat de teksten van ’Bird on the Wire’ of ’Suzanne’ meemompelden, en leek te beseffen dat deze eerste keer ook wel eens de laatste kon zijn. Niet alleen door Jeff Buckley’s tijdloze versie van ’Hallelujah’ leerden zij de dichter-muzikant kennen, ook door latere eerbetonen, zoals van Nick Cave, Rufus Wainwright en U2 in de film ’I’m Your Man’ (2006).

Een vakbekwame maar iets te gestileerde band had hij meegenomen, evenals drie zangeressen: de folk-zusters Charley and Hattie Webb en Sharon Robinson, met wie Cohen veel recente nummers schreef. Zij zouden eventuele stemproblemen kunnen verbloemen, maar Cohen klonk precies zoals je hoopt. Donker en zuiver, de teksten betekenis gevend vanuit een dieper inzicht.

’Everybody Knows’ werd gezongen door een man die met eigen ogen gezien heeft hoe de dobbelstenen rollen, die weet dat de rijken almaar rijker worden, de kapitein heeft gelogen en de boot lek is. In ’Tower of Song’ was de grijze songwriter zonder vrienden aan het woord, een die weet dat Hank Williams honderd verdiepingen boven hem verblijft.

Cohen heeft allerlei religies bestudeerd, vertelde hij verwijzend naar zijn leven als boeddhist. Maar geen mantra of leefregel bracht hem de openbaring die hij kreeg terwijl de Webb-zusters hem toezongen. En hij was ’niet te beroerd’ het antwoord op grote vragen te delen: „Do Do Dom Dom, Do Do Dom Dom”.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden