Lenie 't Hart scheidt van haar Zeehondencrèche

Oprichtster ontkent onderhandelingen over afkoopsom. 'In Pieterburen kom ik nooit meer.'

"Ze zien maar wat ze doen, daar in Pieterburen. Maar ik kom er nooit meer." Lenie 't Hart keert haar Zeehondencrèche de rug toe. Na 43 jaar.

't Hart (72) bekleedde al een paar jaar geen functie meer bij de Zeehondencrèche die ze zelf oprichtte. Maar ze stond nog wel op de loonlijst, en bemoeide zich volop met het beleid. Dat laatste zorgde voor conflict op conflict. Een paar weken geleden kwam het personeel in opstand: de aanpak die 't Hart voorstaat is uit de tijd, stelde men. Het vertrouwen in het boegbeeld was weg.

Het personeel schaarde zich achter de nieuwe directeur, die anderhalf jaar geleden aantrad en met veel minder antibiotica de opgevangen zeehonden veel sneller weer wil terugzetten in zee. Dat is niet wat 't Hart wil. Haar lijn is al decennialang: geef de zeehonden antibiotica en mest ze lekker vet voordat ze weer de zee in kunnen.

"Het doet me pijn, het is heel verdrietig", zegt Lenie 't Hart nu. "Maar ik stop ermee. Lenie 't Hart en de Zeehondencrèche worden ontvlochten. Mijn naam staat nu nog op de gevel, maar die moet eraf."

Berichten dat 't Hart aan het onderhandelen is over een afkoopsom, ontkent ze met kracht. "Dat soort berichten zijn onderdeel van de moddersmijterij die volop gaande is. Alsof ik een geldwolf ben - zo word ik nu weggezet. Demoniseren is het. Ik wil geen geld. Dat heb ik nooit gewild. De huidige directeur verdient twee keer zoveel als ik toen ik nog aan het roer stond. Ik vind het allemaal best. Maar dat wordt dus betaald met geld van donateurs. Geld dat eigenlijk voor de zeehonden is bestemd."

Verdrietig, meent ze. "Het gaat allemaal ten koste van de zeehonden. Dat doet me heel veel pijn. Ze zullen wel blij zijn dat ik weg ga. Mijn naam gaat van de loonlijst, ik hoef geen afkoopsom. Ik heb een pensioentje van 1000 euro, ik heb AOW. Ik heb wat dat betreft nooit goed voor mezelf gezorgd. Maar dat geeft niet. Ik doe m'n boodschappen gewoon bij de Lidl. En ik blijf me inzetten voor de zeehonden. Als consultant. Iedereen die de zeehonden helpt, kan op mijn hulp rekenen. Maar niet in Pieterburen. Voor die lui daar doe ik helemaal niets meer."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden