Lekkernijen voor 'expats'

Pindakaas, hagelslag en drop, Nederlanders die al een tijd in het buitenland zitten, zouden er een moord voor kunnen doen. Engelsen en Amerikanen die in Nederland werken, vergaat het niet anders. Sinds kort biedt Expat Shopping ze 'de smaak van thuis'.

Ruud van Haastrecht

Het idee kwam bij shopkeepster Justine Stanley op toen de Engelse warenhuisketen Marks & Spencer eind 2001 haar vestigingen in Amsterdam en Den Haag sloot. Toen ze ervan hoorde, belde Stanley meteen een vriendin op en riep: 'Dit is onze kans!' Ze werkte al tien jaar als Engelse 'expat' in verschillende Nederlandse ziekenhuizen, het laatst als radiotherapeutisch laborant in het Haagse Leyenburg Ziekenhuis. Haar Britse boodschappen deed ze in M & S of bij enkele peperdure luxe kruideniers. Maar het bleef behelpen.

Toen ze internet nog even afsurfte, stuitte ze op Expatshopping.com, een postorder-verzendbedrijfje dat wereldwijd Britse producten verstuurt naar expats. Stanley gelooft echter niet zo in een supermarkt in cyberspace. ,,Het is prettig om je spullen te zien en te voelen.'' Dus benaderde ze Expat Shopping voor het openen van een filiaal in Nederland. Een weekend proefdraaien in de beoogde winkelruimte aan de Scheveningse haven nam de laatste twijfel bij het internetbedrijfje weg. Meer dan vijfhonderd expats, warm gemaakt via flyers in Britse pubs, kwamen vorig jaar juli af op de tijdelijke winkel. Inmiddels zijn er al drie expatshops: in Den Haag, Amsterdam en Amstelveen.

De bestlopende producten in Expat Shopping zijn Walkers Salt and Vinegar-chips, Heinz Baked Beans en allerlei soorten worstjes en bacon voor het Full-English Breakfast. Verder liggen er in de schappen uitheemse merken zoals verschillende koekjes van McVities en Crawford's, chocoladerepen van Cadbury's, bruin bier van Guinness en Murphy's, enorme stukken ingevroren lamsvlees uit Australië, cereals, theezakjes en diepvries-pies in soorten en maten waaronder een vegetarische Sheperd's Pie van Linda McCartney. En fluweelzacht toiletpapier niet te vergeten, want de expat gruwt van het inheemse 'schuurpapier'. De expat hecht aan de vertrouwde merken, is Stanley's ervaring. Zo werd een nieuwe vleespastei uit York nauwelijks verkocht, hoewel hij lekkerder smaakte dan de aloude Wool's Meatpie.

Ook in service is Expat Shopping utterly British. De boodschappen worden voor de klant naar de auto gebracht en de caissières zijn vriendelijk en beleefd. Stanley: ,,We zijn van de cultuur van sorry thank you, sorry please, de gewone Nederlander niet. De service is niet zo goed in Nederland en Nederlanders zeggen zelden 'sorry'. Dat is voor Angelsaksische expats een van de moeilijkste dingen om aan te wennen. We proberen de klanten hier een beetje thuisgevoel te geven.''

Het maakt de wereld van de expat ook een beetje kunstmatig. Thuis kijken ze satelliettelevisie, ze werken onder landgenoten bij multinationals of ambassades, de kinderen gaan naar de internationale school en nu shoppen ze ook nog alsof ze in Engeland of Amerika zijn. ,,We leven in een cocoon'', beaamt Stanley. Ze bemerkt het bij zichzelf. Sinds de opening van de Expatshop holt haar Nederlands achteruit. ,,Ik neem daarom wél Nederlandse schilders en timmerlieden voor de winkel.''

Het Engelse tweetal Deidre en Ben (17) komt voor het snoepgoed. Maar niet uit heimwee. ,,Je kunt geen heimwee krijgen naar Engeland'', grapt Ben terwijl Deidre in een deuk ligt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden