Leicester als de vaandeldrager van eenieders hoop

Vreugde tot ver buiten de Britse landsgrenzen: Als een van de armste clubs kan winnen, kan iedereen winnen

Jamie Vardy's having a party, het lijflied van de supporters van Leicester City, werd maandagavond wel erg letterlijk werkelijkheid. De 29-jarige topscorer had zijn teamgenoten bij hem thuis uitgenodigd om de wedstrijd te bekijken die kon betekenen dat The Foxes zonder te spelen kampioen van Engeland werden. Tottenham Hotspur speelde uiteindelijk gelijk bij Chelsea en zodra het laatste fluitsignaal klonk was het party at Vardy's.

Vrijwel direct doken filmpjes op van de uitzinnige vreugde in het huis van de spits die in 2012 nog met amateurclub Fleetwood Town op het vijfde niveau speelde. Spelers vliegen elkaar om de hals, een kluwen spelers valt over elkaar heen en de robuuste verdediger Wes Morgan wordt gillend van vreugde op zijn rug liggend over de vloer gesleept.

Ook elders in Leicester werd de eerste landstitel uit de clubhistorie uitbundig gevierd. Straalwagens van talloze tv-stations hadden zich al uren van tevoren in het centrum geposteerd om de feestvreugde in de pubs vast te leggen. Ook bij het stadion kwamen duizenden fans samen om het succes van de tot dusver tamelijk anonieme club uit de Midlands te vieren. 'We are staying up', zongen de supporters daar, als de al bijna vergeten herinnering aan het oorspronkelijke doel dit seizoen: degradatie ontlopen.

Zelden was de internationale voetbalwereld zo eensgezind in zijn sympathie voor een kampioen als nu voor Leicester City, de ongelooflijke winnaar van de toch vaak voorspelbare competitie van het grootkapitaal. Zelfs de fans van Chelsea scandeerden 'Leicester, Leicester' toen het maandag 2-2 werd op Stamford Bridge. Alleen in Noord-Londen zullen sommige Spurs-fans gemengde gevoelens overhouden aan dit seizoen, een seizoen dat hun ploeg eindelijk alle topclubs onder zich hield, maar een degradatiekandidaat met de hoofdprijs aan de haal ging.

Het budget van Leicester is op twee clubs na het laagste van de competitie. De topclubs uit Manchester en Londen gaven vijf tot tien keer zoveel uit aan hun selectie, terwijl Leicester met uitgekiend beleid talenten oppikte uit de lagere divisies of vergeten reserves omturnde tot gemotiveerde basisspelers.

De Italiaanse trainer Claudio Ranieri (64) is naast een tactisch vaardige coach ook een vaderfiguur voor de spelers, met relativeringsvermogen bovendien. Hij zat maandagavond in het vliegtuig toen zijn club kampioen werd, op de terugweg van een bezoek aan zijn 96-jarige moeder in Italië. Die afspraak stond nu eenmaal eerder, toen ook de trainer niet kon bedenken dat 2 mei 2016 een historische dag zou worden in de Engelse sportgeschiedenis.

Lang genoten de fans van Leicester dit seizoen van het succes zo lang het duurde, want ondanks dat de ploeg maar bleef winnen zou het ergens in het voorjaar toch wel minder moeten gaan, dacht iedereen. Wedkantoren achtten de kans op een landstitel van Leicester voorafgaand aan het seizoen net zo kansrijk als de ontdekking van buitenaards leven of de wederopstanding van Elvis, met alle drie quoteringen van 1 op 5000 pond. Gary Lineker, oud-speler van de club en presentator van Match of the Day, beloofde in december gekscherend dat hij het programma in zijn onderbroek zou presenteren als Ranieri - ook door Lineker vorig jaar zomer sceptisch onthaald - het onmogelijk geachte mogelijk zou maken.

De Premier League ontstond in 1992 toen de topclubs wegbraken uit de Football League, zodat ze het geld niet meer over vier divisies hoefden te verdelen. De verschillen tussen de topclubs en de rest groeiden daarna zo enorm dat verrassingen - ook op Europees niveau - steeds schaarser werden.

Ook daarom wordt de overwinning van Leicester City zo uitbundig en massaal gevierd. Een stunt als deze zal vermoedelijk eerder een incident dan een trend blijken, maar de verrassing geeft iedereen het geloof terug dat je niet per se rijk, groot of beroemd hoeft te zijn om te winnen - ook buiten de sport.

Als Leicester kan winnen, kan iedereen het.

Gokje van 1 op 5000

De onverwachtse titel van Leicester City kost Britse bookmakers zo'n 25 miljoen pond (31,6 miljoen euro). Dat rekende de Britse krant The Independent gisteren voor. Maandag legden 'The Foxes' definitief beslag op het eerste kampioenschap uit de clubgeschiedenis. Iets waar niemand rekening mee had gehouden, ook de bookmakers niet. Bij aanvang van het seizoen werd tot wel 5000 pond toegezegd voor iedere pond dat werd ingezet op een titel voor Leicester. Diverse wedkantoren zeggen nu nooit meer zo'n hoge quoteringen te zullen hanteren. Overigen is er voor de bookmakers ook een meevaller: niet veel gokkers durfden in het begin op Leicester in te zetten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden