Legendarische Britse dj dood

LONDEN - Bijna veertig jaar lang leek de donkerbruine, enigszins bekakte stem van discjockey John Peel niet weg te branden van BBC Radio 1, de Britse versie van het Nederlandse 3 FM. Hij was er op de allereerste dag van het popstation in 1967 bij en overleefde alle verjongingsgolven. ,,Ik mag dan zestig zijn en vet”, zei hij onlangs aan het begin van een van zijn late avondshows, ,,maar mijn muziek is altijd goed.”

Er was een hartaanval voor nodig, afgelopen maandag op vakantie met zijn vrouw Sheila in Peru, om de onvermoeibare Peel van de zender te krijgen. Zijn dood op 65-jarige leeftijd laat weinig Britten onberoerd. Generaties kunnen zich simpelweg geen radio en geen alternatieve popmuziek meer voorstellen zonder het instituut John Peel. ,,Het was dankzij hem dat ik geconfronteerd werd met de meest obscure maar invloedrijke muziek die ik ooit heb gehoord”, zei James Dean Breadfield van de band Manic Street Preachers.

De in 1939 als John Robert Parker Ravenscoft geboren Peel zal vooral de geschiedenis ingaan als de man die talloze groepen een kans gaf die later grote sterren zouden worden. Een paar legendarische voorbeelden zijn Pulp, The Smiths, Joy Division en meer recentelijk The White Stripes. Zijn absolute favoriete nummer uit zijn collectie van tienduizenden platen, die hij bewaarde in schuurtjes bij zijn woonboerderij, was TeenAge Kicks van The Undertones. Hij kon die track niet horen zonder onmiddellijk emotioneel te worden.

Maar het bijzondere aan Peel was vooral dat hij lak had aan alles wat te maken had met beroemdheid. Hij koos liever voor de underdog. Iedereen die een cassettebandje of cd-tje naar hem stuurde, kreeg een eerlijke kans, al dan niet in één van zijn over wereldberoemde 'Peel Sessions'. Ook Nederlandse acts die indruk op hem maakten werden daar ontvangen, zoals Seedling.

Liever dan naar feestjes van de muziekindustrie te gaan, stak Peel zijn licht op in concertzaaltjes. Ieder gevoel voor glamour was hem vreemd; op popfestivals als Glastonbury liep hij rond in een onooglijke korte broek met kaplaarzen. Zijn programma's waren tot op het laatste moment een onnavolgbare mix van alle mogelijke stijlen, wereldmuziek afgewisseld met gitaarherrie of jungle, bij voorkeur uitgebracht op obscure platenlabels.

Later ging Peel ook een ander soort programma maken: op Radio 4, over het moderne familieleven. Daarin sprak hij vaak over zijn vrouw en vier kinderen, die hem duidelijk de warmte gaven die hij zelf als kind had gemist.

Maar hij bleef toch vooral bekend als de man met de eeuwig jonge oren en het kinderlijke enthousiasme voor muziek, op een leeftijd waarop anderen met pensioen gaan. En er is na bijna veertig jaar eigenlijk nog altijd niemand die hem kan opvolgen, beseffen de Britten met een schok.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden