LASTIGE VRAGEN (Floris Kuyt)

Ziet u de natuur als vriend?

Heeft geboortegrond voor u een vlag?

We varen onder een blauwe Jaczon-vlag met een prachtig logo en een ster. Daarvoor hebben we onder de vlag van Kennemerland gevaren. Zo'n vlag doet je wat. Net als de vlag van Katwijk, daar kom ik vandaan, een witte vlag met een blauw andreaskruis.

Vissers hebben veel met vlaggen. Het is vandaag vlaggetjesdag. Die traditie was vroeger voor vissers belangrijk. Vlaggetjesdag had te maken met het klaarmaken van schepen. En dan was iedereen opgetuigd en opgeverfd, en had de vlag in top. Daar komt de naam vandaan, op die dag voer men uit. Toen was vlaggetjesdag met de visserij verbonden. En in de visserij kwam je door je geboortegrond. Omdat we tegenwoordig diepvriesschepen hebben, die op elk moment, als de haring een beetje goed gaat worden, haring meenemen, is de traditie van vlaggetjesdag verloren gegaan. Wij waren de enige die vorige week vanuit de Hollandse havens opstoomden naar de haringgronden.

Beklaagt u vrouwen?

Waarom? Ze zijn vrij duidelijk in hun uitspraken, de vrouwen bij ons. Ik kom uit een gemeenschap met allemaal geëmancipeerde vrouwen. Zij hebben altijd de boel moeten bedruipen. Zelf, alleen, zonder mannen. Wij lopen niet achter, wij lopen voor.

Wat beschouwt u als mannelijk?

Een schuilplaats te wezen voor de vrouw.

Zou u een rijke vrouw willen hebben?

Een vrouw moet een bankrekening hebben. Die hoeft in het geheel niet hoog te wezen, want een vrouw kan met honderd gulden meer dan een man met duizend.

Hoeveel eigen land heeft u nodig?

Met ruimte om je heen ben je gauw gelukkig. Wij zien de zon ondergaan en zien de zon opkomen. Wij hebben zo ontzettend veel ruimte. Als je in de stad naar boven kijkt, zie je een klein streepje lucht. Wij zien het soms 10 mijl bij ons vandaan regenen. Of zien een zonnetje schijnen als wij in een bui zitten. Wij zijn bevoordeeld. Op deze vraag wil ik dus geen antwoord geven, dat zou te egoïstisch zijn.

Waartegen bent u niet verzekerd?

Een goede vangst.

Ziet u graag omheiningen?

Nee. Wat ik al aangaf van die stad, waar je omhoog moet kijken om lucht te zien. Als ik 's morgens aan wal kom, zeg ik 's middags tegen mijn vrouw: laten we een eindje gaan wandelen. We kunnen bij onze wandeling kiezen tussen het bos en de zee. Maar altijd trekt de boulevard. Voor bos ben ik een beetje allergisch. Zee is ruimte. Ik word echt een beetje lyrisch nu.

Hoeveel arbeidkrachten behoren u toe?

Vijftien. Wij hanteren een oude hiërarchie. Ik ben schipper. Je moet schipper zeggen, kapitein vind ik geen mooie naam, met schipper kun je van alles, kun je mee schipperen, van kapitein kan ik niets maken, kapitein is te verheven. Schipper - daar zit gevoel in. Als schipper heb ik verantwoordelijkheid voor de vangst en voor de veiligheid. Er zijn vijftien man aan mij toevertrouwd. Daar ben ik bestevaer voor, een term die bij Michiel de Ruyter al voorkwam, De bestevaer is de leider die moet zorgen voor de behouden vaart. Maar zo word je niet aangesproken. De aanspreektitel is Ouwe.

Wat staat uw geluk in de weg?

Greenpeace. Nee, dat mag ik niet zeggen, dat bedoel ik ook niet. Maar als Greenpeace de visserij wil stilleggen, dan zeg ik: dat is niet de oplossing. De oplossing is quotering en een goede invulling van quotering. De vissers, dat wil ik benadrukken, zijn daarvoor. Maar de heren bestuurders beslissen over zaken waar ik het soms niet mee eens ben.

Van wie is naar uw mening het water?

Ik geloof in de schepping, deze vraag is voor mij makkelijk. Net zoals de vissen hebben wij het water in bruikleen. Vissen moeten zich voortbewegen onder water, wij er boven.

Waarvoor bent u dankbaar?

Dat is een goede vraag. Een gezegde bij ons op de vloot is: je mag nooit tevreden wezen, wel dankbaar. Tevredenheid haalt de scherpte uit je. Ik ben dus nooit tevreden, wel dankbaar. Als we een goede vangst hebben, als we binnenkomen met slecht weer. Want het is ook wel eens misgegaan en toen heb ik mijn les wel geleerd. Sindsdien ben ik dankbaarder geworden. Dat onderscheidt ons van mensen aan de wal, de afhankelijkheid. In de winter is dat vaak moeilijk. Je probeert je brood te verdienen, je moet risico's nemen. Risico's inschatten is moeilijk. Hoe groter het schip wordt, hoe moeilijker de inschatting. Als je klein bent, zeg je: de elementen zijn te groot. Als je schip groter is, denk je dat je boven de elementen staat. We hebben nu een nieuw schip, het is een half jaar oud en weer een stuk groter dan het vorige schip. Dan denk je dat je heel wat meer bent. Dat is niet zo, je moet je zelf blijven. Dat hoop ik te doen, maar het lukt me niet altijd. Denk ik dat ik te groot ben geworden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden