Lastige vlieg Buhrmann wist lang niet wat hij wilde

Wie J. Koenders, topman van de kantoorinrichter Ahrend, tien jaar geleden laaiend wilde maken, moest zijn bedrijf ,,de bijna-dochter van Bührmann'' noemen. Het was in de tijd dat het toenmalige Bührmann-Tetterode voortdurend als een lastige vlieg om Ahrend zwermde.

redactie economie

De als aristocratisch te boek staande Bührmann-topman A. Overwater had in 1989 geprobeerd Ahrend over te nemen. De poging mislukte, maar zadelde Overwaters opvolger R. van Oordt wel op met een erfenis van 46 procent in Ahrend. Koenders, die de bemoeienis van Bührmann maar niks vond en het bedrijf badinerend 'grootcertificaathouder' noemde, -Bührmann had aandelen zonder stemrecht- had als grootste bezwaar dat Bührmann na de fusie met de florerende papierproducent KNP en de kwakkelende VRG Groep vooral op de productie van papier leek te gaan varen. Bührmann heeft ons niets te bieden, oordeelde hij. Het fusieresultaat KNPBT moest ,,het vlekje Ahrend maar zo snel mogelijk wegwerken''.

En zo geschiedde. Met als resultaat dat het huidige Buhrmann -dat voor zijn Engelstalige aandeelhouders de puntjes van zijn u haalde- het belang in Ahrend-Samas nu weer van onderaf moet opbouwen. Koenders is nog steeds niet gecharmeerd van Buhrmann, ook al overlappen de activiteiten van het concern die van Ahrend meer dan destijds. Maar Buhrmann heeft er lang over gedaan om een consistente koers te bepalen. Waar Koenders al die jaren rustig op het bestuurderspluche bleef zitten, wisselden de bestuurders van KNPBT geregeld -en vaak met slaande deuren- van plaats. Het concern toonde zich gevoelig voor de zwalkende opvattingen van aandeelhouders en de bestuurders en commissarissen wisten elkaar nauwelijks te vinden. Zo rolden de koppen van topman F. de Wit en financieel directeur R. Bonnier in 1997, omdat zij volgens de raad van commissarissen in een solo-actie hadden geprobeerd te fuseren met het handelshuis Hagemeyer. Op hun beurt gingen ook de commissarissen niet vrijuit. Vooral het feit dat KNPBT de economisch gunstige tijden niet in goede financiële resultaten had omgezet, werd hen verweten.

Tegen die achtergrond maakte interim-topman K. de Kluis van KNPBT in 1997 bekend dat hij het concern weer ging splitsen: het onderdeel voor verpakkingen (KNP) ging in de verkoop, en Buhrmann ging door als handelshuis. Vooral aandeelhouders hadden hierop aangedrongen, maar De Kluis toonde zich evenmin rouwig: ,,Er is intern geen synergie, de cultuurverschillen zijn te groot.'' F. Koffrie, die al het geschipper had meegemaakt als hoofd van de handelspoot van KNPBT, werd topman van het nieuwe Buhrmann.

De verdienste van Koffrie is dat hij het concern aan een consistente koers heeft geholpen. Hij maakte vanaf het begin duidelijk niet geïnteresseerd te zijn in de productie van kantoorartikelen. Kantoorinrichter als hij is, is Buhrmann zelf ook weinig meer dan een verzameling ingerichte kantoren. Vandaaruit verhandelt en distribueert het bedrijf kantoorspullen. Met die strategie opereert het concern meedogenloos, zo bleek ook gisteren. Want terwijl Ahrend-Samas vooral uit productie bestaat, piekert Buhrmann er niet over om zich nog eens op iets anders dan handel en distributie te storten. De rest moet weg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden