Opinie

Laptop met een sympathiek snoer

Een tijdje geleden schreef ik hier over mijn worsteling met Microsoft Vista. Zonder na te denken kocht ik een laptop waar het standaard op zat, een van de eerste modellen. ’Nooit doen!’, schreven de kenners naar aanleiding van mijn klaagzang. Want, Gouden Vuistregel: als het volgende besturingssysteem van Microsoft op de markt komt, moet je het vorige aanschaffen.

Een lezer op leeftijd schreef dat hij Vista juist wel prettig vond, omdat zijn computer hem nu eindelijk genoeg tijd gaf om na te denken.

Ik vroeg me af of ik op Apple moest overstappen. Of terugstappen, beter gezegd, want tot ergens halverwege de jaren negentig ’waren’ wij Apple, maar op een gegeven moment waren de Mac’s zo duur en zo lelijk geworden – ze probeerden te concurreren met de beige Windows-dozen uit Taiwan – dat we op Windows overstapten. (De eerste Compaq’s, die er redelijk goed uitzagen).Wat betreft stabiliteit was het een stevige stap terug, het verschijnsel ’hangen’ (alles bevriest) was nieuw voor ons. Een Powerbook of een Mac ’hing’ nooit.

Duurder zijn Apple-computers nog steeds, maar ook heel wat mooier dan wat elders te koop is, vandaar ook dat het nu weer goed gaat met Apple.

Maar die Apple-mythe van zorgeloos gebruiksgemak, klopte die wel, vroeg ik me af. Of was dat gewoon een samenzwering tussen de marketeers van Apple en de gebruikers, die een rechtvaardiging zochten voor hun dure keuze? Ik besloot er een aan te schaffen, een MacBook-laptop, waarop ik nu ruim een half jaar werk.

Kees Tempelaar uit Dordrecht schreef destijds dat hij de switch van harte kon aanbevelen en dat hij er zelf ’een beter christen’ van was geworden. (Hij zat haast nooit meer te vloeken achter het beeldscherm).

Als het zo werkt, heeft de wereld er sinds een half jaar nog een verbeterde christen bij, want ook op mijn werkkamer is het gevloek verstomd. Er zijn een paar kleine nadelen – daar hebben we het een andere keer over – maar per saldo is het een enorme verbetering.

Misschien is het wel gewoon het verschil tussen een product dat in z’n geheel uit één fabriek komt en een product dat per definitie een samenvoegsel is van twee componenten. (Waarom maakt Microsoft eigenlijk geen computers?) Hoe het ook zij, mijn computerfrustratiedagen zijn voorbij. De virusimmuniteit van Apple-apparaten lijkt ook meer dan een mythe; wij hebben er sinds de overstap in elk geval geen last meer van. (Afkloppen!)

Maar een belangrijk aandeel in het plezier zit hem gewoon in het design. Zowel de hardware als de software, het heeft gewoon meer stijl. Neem zoiets banaals als het snoer.

Het snoer is misschien wel het mooiste onderdeel van mijn MacBook. Het snoer aan gewone laptops is zwart, platrond, met aan het einde een zwarte, rechthoekige adapter. Als je op stap gaat, rol je dat snoer op. Rol het een paar uur later weer uit en de rest van de dag ligt het zigzaggend op je bureau.

Apple heeft het snoer van ander materiaal gemaakt: het is iets dikker, rond, soepeler, rubberachtig. Zodra je het ontrolt, is het weer recht. En dan ligt er een soepel, lichtgrijs snoer op je bureau. Ik zou haast zeggen een sympathiek snoer. Vreemd eigenlijk, maar de sympathiekheid van het snoer, ook daar gaat het om.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden