Langs de oevers dwars door meerstromenland

Het is een knap stuk fietsen, van Alkmaar naar Maastricht. Driehonderdvijftig kilometer. Maar van de Stichting Landelijk Fietsplatform mag je er acht dagen over doen, en dan kom je op zeer behapbare en vooral ook mooie dagritten. 'LF7 Oeverlandroute' heet het onlangs verschenen/opnieuw uitgebrachte boekje met de fietsroutes van de kust in Noordwest-Nederland naar het uiterste zuidoosten van het land, via een stukje België. Bij het uitzetten van de tochten is waar mogelijk gekozen voor paden en wegen langs en over het water: kanalen en rivieren, sloten en slenken, wielen en grindgaten en zelfs stadse grachten. Vandaar die 'oeverlanden'.

WIM JANSEN

Het Fietsplatform stuurt ons vanaf de kust bij Schoorl via Alkmaar langs Zaan, Wormer en Twiske naar de Amstel. Langs de Vecht moet Utrecht binnengefietst worden en via de Leidse Rijn eruit. Dan komt de oversteek van de grote rivieren naar Den Bosch, waarna de Dommel de weg wijst door de Brabantse zandgronden. Voorbij Eindhoven valt de route een tijdje droog, maar de Maas compenseert dat ruimschoots op het laatste gedeelte.

Het boekje zit handig in elkaar, met per traject een algemene beschrijving van de bezienswaardigheden, overnachtingsmogelijkheden, en de aard en geschiedenis van de streek. Daarnaast staat er, in hele kleine lettertjes, een strakke en gedetailleerde beschrijving in de trant van 'Gragtdijk, omhoog en na bocht naar links rechtsaf, fietspad'. Er zijn aparte beschrijvingen voor de heen- (noord-zuid) en terugweg, op de borden aangegeven met LF7a en LF7b.

De leesbril kan thuisblijven, blijkt in de praktijk, langs de route staan duidelijk zichtbaar de bekende groene fietsrouteborden van de ANWB met 'LF7' erop. Tijd en zadelvlees ontbreken om dat voor de hele 350 kilometer te controleren, maar het geteste traject versterkt het vertrouwen dat de tocht ook zonder het boekje goed te maken is. Je mist dan de algemene informatie en andere verstandige opmerkingen, maar je voelt je ook vrijer zomaar ergens in- en uit te stappen.

Voor de testrit kozen wij voor het traject Leerdam - Den Bosch. Ten eerste omdat daar voor deze rubriek nog niet eerder is gefietst, ten tweede omdat vertrek- en eindpunt een treinstation kennen en bovenal omdat we dan weer langs en over de grote rivieren mogen. Er is slechts een enkele aanwijzing nodig: uit het station in Leerdam rechts de weg op en bij de overgang links. Dan zit je op de Oeverlandroute, ongeveer 155 kilometer vanaf het begin, en wijzen de borden de weg.

Meteen buiten Leerdam fietsen we over en daarna langs de Linge, met haar vele kronkels en oude dorpen erlangs met gemak 's lands mooiste rivier. Bij Heukelum nemen we de afslag door het boerenland, sappige weiden op vette rivierklei, vol runderen, schapen en paarden. Hier wordt stamboekvee gefokt, dat zie je zo (aan de uithangborden van de fokkerijen). Dwars door die weilanden loopt het fietspad, aan beide zijden geflankeerd door eindeloze rijen populieren. Een bonte specht vliegt een stukje met ons op, van boom tot boom. Kwikstaartjes dartelen vlak voor de fietsen over het asfalt.

De Waal laat zich niet nemen via een fietsbruggetje. Dit is een industrierivier, vol stampende vrachtboten en omzoomd door ranke fabrieksschoorstenen. Hier past een stevige veerpont, die met de oranje voetbalvlag in top een donkere dieselwalm over de passagiers strooit. Niet dat iemand daarover klaagt, voor zo'n rivier heb je nu eenmaal motorvermogen nodig.

Vanaf Brakel gaat het over klassieke dijken met bijhorende uiterwaarden stroomopwaarts langs de Waal tot Zuilichem, waar we doorsteken naar de Afgedamde Maas en daarlangs over de dijk naar de Bergsche Maas. Het is even zoeken naar het veer van Nederhemert, de afslag ernaar toe ligt verscholen in het struikgewas en het veer zelf aan de overkant. En daar blijft het op zondag. Dat hadden we in het boekje kunnen lezen, als we ons huiswerk goed hadden gedaan.

Gelukkig gaat het hier om een dode zijarm van de rivier en komen we met een omweg van een kilometer of vijf bij het veer naar Heusden. Dat vaart wel, zelfs gratis. Wie tijd heeft moet aan de overkant beslist even van de route afwijken en twee kilometer omfietsen naar het grotendeels gereconstrueerde vestingstadje Heusden.

We hebben de laatste rivier op onze weg naar Den Bosch genomen, maar dat betekent niet dat we nu oeverloos verder moeten. In vroegere tijden heeft de Maas hier grote wielen achtergelaten - en dijken. Dat levert weer mooie natuurgebieden op, waar de eendenvanger zijn traditionele beroep van kooiker op natuurzuivere wijze kan uitoefenen. Op een bord langs de dijk lezen we de details: de kooiker doodt de gevangen beesten door met duim en wijsvinger ruggenmerg en hersenen van elkaar te scheiden. Stadse taal voor 'de nek breken'. Maar we zien de buitenwijken van Den Bosch dan ook al opdoemen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden