Langeveld rijdt niet meer op safe

Onderweg in de stromende regen richting finish moest Sebastian Langeveld aan Adrie van der Poel denken. Over de venijnige column van de voormalig klassiekerkoning en ploegicoon van de Rabobank. Van der Poel liet zich daarin weinig vleiend uit over Langeveld na diens magere prestaties vorig jaar. Maar dat was voorbij en vergeten, bezwoer de winnaar van een onbarmhartige editie van de Omloop Het Nieuwsblad zaterdag. ¿Dit is een bevestiging dat ik het nog steeds kan¿, zei hij tactvol.

Dat de benen van de 26-jarige Rabocoureur vol venijn zaten viel niet te ontkennen. De Omloop was een uitgelezen mogelijkheid om zijn criticasters de mond te snoeren. Langeveld had vorig jaar een hoop kritiek over zich heen gekregen, gaf hij schoorvoetend toe. ¿2010 was een rot jaar, een van mijn mindere seizoenen. Hoe dat komt? Soms gaan dingen zoals ze gaan.¿ Een wispelturige knie bleek een hardnekkige spelbreker. Ook de vorm die van hem in 2008 en 2009 een belofte voor het voorjaar maakte, was goeddeels afwezig in 2010. ¿Ik liet niet zien wat mensen van mij hadden verwacht.¿

Tot die mensen behoorden de ploegleiding. Blij waren ze daar allerminst met zijn teleurstellende optreden. ¿Sebas heeft meermaals met zijn kop tegen de muur gereden¿, verwoordde ploegleider Erik Dekker de gevoelens bij zijn getroebleerde renner. Langeveld werd deze winter onderworpen aan een stevig trainingsregime. De 'oude' Langeveld diende weer tot leven worden gewekt, vond Dekker. ¿Sebastian moest terug naar de basis¿, vertelde ploegleider Nico Verhoeven. ¿Hij moest weer gaan koersen, niet op safe energy rijden.¿

De noeste trainingskilometers waren de Lissenaar dit weekeinde aan te zien. Hij oogt slanker. ¿Het babyvet is er af¿, merkte een volger voor de start van de Omloop terloops op. Ook de renners met wie hij in januari en februari de zon had opgezocht, bespeurden een nieuwe, veel gedrevener Langeveld. In zijn achterhoofd zal ongetwijfeld hebben meegespeeld dat zijn contract bij Rabobank eind dit seizoen afloopt.

Over verlenging hoeft de Nederlandse klassiekerrenners zich na dit weekeinde geen zorgen te maken, liet hij doorschemeren. ¿Mijn seizoen is zo goed als geslaagd¿, glunderde hij na de gewonnen sprint à deux op de speknatte kinderkopjes in de straten van Gent. Met nauwelijks een banddikte had hij de Spanjaard en winnaar van vorig jaar, Juan Antonio Flecha verslagen. ¿Dit is een van de mooiste dagen uit mijn carrière¿, sprak de eerste Nederlandse winnaar in de Omloop sinds Teun van Vliet in 1987. Jo de Roo (1966) en Jan Raas (1981) gingen beiden voor.

Wat verderop in het centrum van de Vlaamse stad bij de teambus vielen ploegleiders en renners elkaar in de stromende regen in de armen. ¿Tien zeges al dit jaar, bizar hoog¿, jubelde Erik Dekker. Van de Raboploeg heeft zich een soort euforie meester gemaakt die aanstekelijk werkt. ¿Winnaars kweken winnaars¿, merkte Dekker met een brede glimlach op. Amper een maand oud lijkt het wielerseizoen nu al geslaagd voor de Nederlandse ProTour-ploeg. Theo Bos, Robert Gesink, Oscar Freire, Michael Matthews en Lars Boom gingen Langeveld voor in de triomftocht.

Hoe mooi die roze wolk ook, volgende week als de uitslagen tegenvallen kan de stemming zo maar omslaan. ¿Euforie is niet altijd een goede raadgever¿, waarschuwde Dekker. ¿Wij zijn een van de beste, zo niet dé beste ploeg in het peloton. Maar zodra het even tegenzit wordt er weer op je geschoten.¿

Belgische wielerploegen breken solidariteit over oortjesverbod

¿Voor ons is de grens bereikt¿, dreigde de Rabobankploeg in aanloop naar de semiklassieker Omloop Het Nieuwsblad. ¿Wij renners gaan niet van start als de UCI vasthoudt aan zijn decreet dat oortjes taboe zijn in de koers.¿ De groeiende weerzin tegen het afschaffen van de communicatieapparatuur door de UCI dreef de ploegen de voorbije dagen in elkaars armen. De roep om als één blok een statement te maken tegen de internationale wielerunie werd luider en luider gehoord. Behalve uit België. Toen daar duidelijk werd dat de actie ten koste zou gaan van de Vlaamse wielerklassieker, verdampte de solidariteit als sneeuw voor de zon. Ineens staken weer oude nationale mechanismen de kop op. De Belgische ploegen Quick Step en Omega Pharma-Lotto gaven hun verzet op met als reden dat ¿een organisator niet het slachtoffer moet worden van een patsituatie tussen UCI en ploegen¿. Quick Stepmanager Patrick Lefevre had liever gezien dat de renners vorige maand hun protest vorm hadden gegeven. Waar? In de Tour Down Under, Australië, zei de Belg zonder blikken of blozen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden