Landen zoeken zelf asielzoekers uit

Een vluchteling bij de registratie in een kamp in Athene. Beeld ap

Het kost sommige Europese landen moeite om vluchtelingen het land in te krijgen. Vorige week arriveerden Letse ambtenaren in Griekenland op zoek naar asielzoekers. Naast vluchtverhalen aanhoren en registratieprocedures doorlopen gaan ze mensen enthousiasmeren om in het kader van een verdeelprogramma van de Europese Unie naar het Baltische land te komen. Bijna iedereen wil naar Duitsland, of Zweden.

Eerder maakte een Litouwse delegatie al eenzelfde tocht. Dat leverde uiteindelijk één Irakees gezin op dat mee wilde komen. Ook Nederlandse ambtenaren waren afgelopen november in Italië voor gesprekken met asielzoekers. Daarbij ging het er vooral om dat de bootvluchtelingen, met vingerafdruk en al, in de juiste databanken geregistreerd stonden. De zoektocht leverde uiteindelijk vijftig Eritreeërs op die vorige week naar Nederland kwamen.

Niet de bedoeling
Eigenlijk is het niet de bedoeling dat landen op deze manier zelf asielzoekers in Zuid-Europa selecteren. Ga er toch maar mee door, zei Peter Díez, plaatsvervangend directeur migratie bij het ministerie van veiligheid en justitie, gisteren tijdens een persconferentie.

Een alternatief lijkt er voorlopig niet, want de Europese verdeling werkt nog niet zoals voorzien. Het idee was dat nieuwe registratiecentra in het zuiden van Italië en op de Griekse eilanden de regie zouden krijgen. Daar moeten lokale beambten met buitenlandse hulp asielzoekers registreren. Vervolgens moeten zij een lijst met namen doorgeven aan andere Europese landen. Die kunnen de lijst dan goedkeuren en asielzoekers ophalen.

Die goedkeuring zou eigenlijk een eenvoudige administratieve handeling moeten zijn. Op de verdeellijsten moeten mensen staan van wie het asielverzoek waarschijnlijk gehonoreerd wordt. Dat is het geval bij migranten uit een zestal landen, zoals Syrië, Eritrea en Jemen.

Te populaire bestemmingen
Ook zou deze automatische verdeling er voor moeten zorgen dat asielzoekers niet langer massaal naar populaire asielbestemmingen als Duitsland of Zweden trekken. Eenmaal in de verdeelprocedure weten mensen niet of hun naam uiteindelijk aan Berlijn, Stockholm, Warschau of Boekarest wordt doorgegeven.

Maar het systeem loopt stroef en ongecoördineerd. In twee jaar tijd moeten 160.000 mensen verdeeld worden. Sinds de eerste vluchtelingen begin oktober vanuit Italië naar Zweden vlogen staat de teller op 331 mensen. Van de elf beoogde registratiecentra in Italië en Griekenland werken er drie.

Zelfs als een registratiecentrum open is, wantrouwen andere landen het werk van de lokale migratiediensten. Die zouden bijvoorbeeld niet op de juiste wijze vingerafdrukken nemen. Daarom sturen landen eigen migratieambtenaren naar Griekenland of Italië, om de asielzoekers die ze opnemen eerst zelf te controleren. Volgens Díez is het de bedoeling voorlopig door te gaan met deze werkwijze.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden