Lana Turners 'schoonheid droop van het scherm'

Lana Turner, filmster, populaire pin-up en in de jaren '50 middelpunt van vele schandalen, is in haar huis in Century City bij Los Angeles overleden.

HANNY VAN DER HARST

Dat maakte het showbusiness-blad Daily Variety gisteren bekend. Turner, die aan keelkanker leed, is 75 jaar geworden.

Turners dochter Cheryl Crane zei dat de dood van haar moeder ondanks haar ernstige ziekte totaal onverwacht kwam. Ze had zich de laatste tijd juist zeer goed gevoeld.

De met haar bevriende acteur Milton Berle prees Turner toen hij hoorde dat zij gestorven was. “Ik denk dat we een waardevolle beroemdheid hebben verloren en dat is jammer, want haar schoonheid droop gewoon van het scherm.”

De actrice, die op 8 februari 1920 als Julia Jean Mildred Frances Turner in Wallace in de staat Idaho werd geboren, was een van de legendes van de Amerikaanse filmindustrie. De blondine is niet zozeer om haar acteerprestaties, maar meer om haar onverholen seksuele aantrekkingskracht bekend geworden. Tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog was ze als Hollywoods sweater girl een van van de meest gevraagde pin-ups. In de jaren '50 behoorde ze tot de populairste filmsterren. Voor haar rol in de film 'Peyton Place' (1957) werd ze voor een Oscar genomineerd.

Onder de meer dan 50 films waarin Turner speelde waren 'Dr Jekyll and Mr Hyde' (1941), 'The Postman always rings twice'' (1946), 'The three musketeers' (1948) en 'Love has many faces' (1965). In 1970 speelde ze in de televisieserie 'The Survivors'.

Het privé-leven van Turner was vol schandalen. Ze was zeven keer getrouwd. Haar eerste echtgenoot, met wie zij in 1940 als 19-jarige in het huwelijk trad, was orkestleider Artie Shaw. Toen het huwelijk het jaar daarop op de klippen was gelopen, gaf ze in 1942 haar jawoord aan restaurateur Steve Crane, van wie ze in 1943 haar enige kind kreeg, haar dochter Cheryl. In 1944 strandde ook dit huwelijk. Later volgden onder anderen Tarzan-vertolker Lex Barker, hypnotiseur Donald Dante en sportman Henry J. 'Bob' Topping. Bovendien had zij nog talrijke affaires, onder anderen met mannen als de zakentycoon Howard Hughes en de acteurs Tyrone Power en Fernando Lamas.

Vooral haar relatie met de gangster Johnny Stompanato, die een fatale afloop had, deed veel stof opwaaien. Stompanato werd in 1958 doodgestoken door Turners toen 15-jarige dochter Cheryl, nadat hij haar moeder had geslagen. Het vonnis luidde dat het meisje uit noodweer had gehandeld, omdat ze dacht dat haar moeder werkelijk in gevaar verkeerde.

In haar autobiografie 'Lana, The Lady, The Legend, The Truth', schreef Turner: “Noem het verboden vruchten of wat dan ook, maar deze aantrekking ging heel diep - misschien was het ziekelijk - en mijn gevaarlijke geboeidheid ging verder dan de geslachtsdaad.”

Ze zei dat hij haar had geslagen toen ze hem wilde verlaten. De nacht dat hij vermoord werd, greep dochter Cheryl in toen Stompanato haar moeder sloeg. “Uit een ooghoek zag ik Cheryl een plotselinge beweging maken”, schreef ze. “Haar rechterarm schoot uit en belandde in de buik van John. Ik dacht dat ze hem een stomp had gegeven.”

Lana Turner verloor al op jonge leeftijd haar vader, die slachtoffer van een roofmoord werd. Nadat ze een poosje in San Francisco hadden gewoond, verhuisden zij en haar moeder in 1936 naar Los Angeles, waar het meisje zich inschreef op de Hollywood High School.

Toen ze op een dag spijbelde, kwam ze de uitgever van de Hollywood Reporter, William R. Wilkerson, tegen, die een carrière als actrice voor haar zag weggelegd. “Zou je in een film willen spelen”, zou hij haar gevraagd hebben. “Dat weet ik niet. Dat moet ik eerst aan mijn moeder vragen”, was haar antwoord, naar verluidt.

De invloedrijke Wilkerson belde filmregisseur Mervyn LeRoy, die haar een rol gaf in de film 'They won't forget' als het sensuele zuidelijke meisje wier dood tot een lynchpartij leidt.

De door LeRoy tot Lana omgedoopte blondine kreeg vervolgens een contract bij MGM, waarna ze het liefje speelde van Mickey Rooney in 'Love finds Andy Hardy' en andere relatief kleine rollen op zich nam. Maar haar ster begon pas echt te rijzen in 1941 met 'Ziegfeld Girl', 'Dr. Jekyl an Mr. Hyde' en 'Honky Tonk'.

Toen ze na verloop van tijd steeds vaker in kostuumdrama's werd geplaatst door MGM, besloot ze zich uit het contract te kopen. Een van de eerste films die ze daarna maakte was 'Peyton Place', waarvoor ze een Oscar-nominatie kreeg. Ze zorgde ook voor kassuccessen met tranentrekkers als de remakes van 'Imitation of life' en 'Madame X'.

Midden jaren zestig werd Turner steeds minder gevraagd in Hollywood; wel speelde ze nog in buitenlandse produkties. Op latere leeftijd had ze nog gastrollen in diverse series, zoals van 1982 tot 1983 in 'Falcon Crest'. Ook stapte ze over haar plankenkoorts heen en trok ze door het land met verschillende theaterprodukties.

Nadat haar laatste huwelijk in 1969 was ontbonden, koos Lana Turner bewust voor het celibaat. “Ik zocht altijd steun bij mannen, maar wanneer er een crisis uitbrak, lieten ze het afweten en was ik degene die het sterkst was. Ik schaam me er niet voor te zeggen dat ik geen zin meer heb in het huwelijk”, gaf ze als verklaring.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden