Lalas, van megaster tot kandidaat-reserve

Alexi Lalas was in 1987 al zeventien jaar en wist nog steeds niet precies voor welke sport hij zou kiezen. Opgegroeid in de schaduw van de immense Silverdome-arena in Detroit, had hij als kleine jongen gedroomd van een loopbaan in het American football. Bij gebrek aan kilo's en talent voor die macho-sport, bleef hij vervolgens twijfelen tussen het in Amerika ook zo populaire ijshockey en 'gewoon' voetbal; toen en ook nu nog - alle inspanningen van vooral het sportmerk Nike ten spijt - in Amerika een sport in de marge. Op Cranbrook Kingswood High School was Alexi Lalas de aanvoerder van zowel de ijshockey- als de voetbalploeg. Pas nadat hij eind 1987 in de staat Michigan tot 'Soccer Player of the Year' was gekozen, nam de excentrieke zoon van een Amerikaanse moeder en een in Griekenland geboren hoogleraar de beslissing: hij zou zich voortaan op het voetbal richten.

Elf jaar later heeft Lalas 97 interlands bij elkaar gespeeld. Op dat aantal staat hij al geruime tijd. Vier jaar geleden was de centrale verdediger met de rode krullen en de even rode sik de opmerkelijkste speler van Team USA, maar nu, in de aanloop naar de WK-eindronde, koestert coach Steve Sampson grote twijfels in de richting van Lalas. Welbeschouwd zijn die twijfels wel te begrijpen, want veel meer dan koppen kan de negentig kilo zware en 1.91 meter lange voetbalreus in feite niet. Aan de bal is het met Lalas altijd een kwestie van behelpen gebleven. Hij drijft op inzet en karakter en natuurlijk op zijn kopkracht, maar het zijn toch vooral zijn non-conformistische gedrag en uitstraling geweest die hem groot hebben gemaakt. Lalas heeft Engels gestudeerd, hij wil eigenlijk schrijver worden, maar minstens zo belangrijk vindt hij rockmuziek. Als zanger-gitarist van de groep The Gypsies heeft zijn sport-achtergrond hem geen windeieren gelegd. De CD Woodland had weinig om het lijf, maar dankzij de wonderlijke verschijning van Lalas werd het schijfje zowaar nog goed verkocht. “Toen ik nog niet bekend was als voetballer, had ik ook al lang haar. Het heeft mij ook verrast dat mijn uiterlijk in commercieel opzicht zo gunstig bleek te zijn.”

Dat uiterlijk maakte van Alexi Lalas in Amerika een gewilde media-figuur. Hij zat al eens in de nationale talkshow van David Letterman en ook in de veelbekeken shows van Jay Leno en Conan O'Brien vermaakte hij een miljoenenpubliek aan de buis. Dat zijn vriendelijkheid, humor en positieve uitstraling meer gewicht in de schaal legden dan zijn hoe dan ook beperkte voetbalkwaliteiten bleek in 1993. Toen werd hij zo maar ineens gevraagd voor het Wereldelftal dat in San Siro tegen AC Milan mocht spelen. “Ik begreep zelf niets van die uitnodiging, maar ik heb 'm natuurlijk wel dankbaar geaccepteerd. Plotseling stond ik met beroemdheden als Ruud Gullit en Hugo Sanchez op het veld. Het gekke was dat ik in dat elftal lekker kon meevoetballen.”

Een jaar later deed Lalas het met de Amerikaanse ploeg op het WK in eigen land zowaar ook heel behoorlijk. Hij kende zijn beperkingen. De spitsen van de tegenpartij volgde hij nauwgezet, de veroverde ballen speelde hij schielijk door naar medespelers en bij corners posteerde hij zijn rijzige gestalte in het strafschopgebied van de opponent, waarna hij niet zelden gevaarlijk was. Dat ondervond het Nederlands elftal eerder dit jaar in Miami ook. Oranje won die wedstrijd tamelijk eenvoudig met 2-0, maar het enige gevaar ontstond voor de goal van Edwin van der Sar wanneer Alexi Lalas bij corners het veld overstak. Van die spaarzame kwaliteiten moet Lalas het dus hebben. Zijn uiterlijk deed en doet de rest.

Die combinatie heeft hem de afgelopen jaren koninklijke commerciële contracten opgeleverd. Na het WK van 1994 kreeg hij zelfs ook een heus contract in de Italiaanse Serie A, bij Padova. Inmiddels is hij al weer geruime tijd terug in

Amerika. In de na 1994 opgezette profvoetbalcompetitie (de Major League Soccer) heeft hij zijn kwaliteiten te gelde gemaakt bij The New England Revolution en The New York Metro Stars. Die loopbaan plus alle commerciële neveninkomsten hebben van hem een bemiddeld man gemaakt. En dat is nogal wat in het Amerikaanse voetbalbedrijf, waar de salarissen op basis van collectieve afspraken niet de pan mogen uitrijzen.

Vier jaar geleden koppelde Lalas zich met zijn USA-vriendenteam nog op een zeer bijzondere manier aan de voetbalbond. “We hadden toen geen club, maar waren in dienst van de bond. Het contract kon per maand worden opgezegd. Zodra onze coach Bora Milutinovic vond dat je niet in aanmerking kwam voor de eindronde, werd het contract verbroken en had je geen salaris meer.” Milutinovic, de playboy van Servische afkomst die straks in Frankrijk als coach van titel-kanshebber Nigeria optreedt, kreeg Lalas voor het eindtoernooi in Amerika aardig op de kast. Hij wilde dat zijn centrale verdediger de schaar in zijn lange lokken liet zetten. Heftig protesterend ging Lalas uiteindelijk naar de kapper. “Ik had geen keus, het was een absolute eis van Milutinovic. Hij wilde zien hoe loyaal ik ten aanzien van het team kon zijn.”

Onder Steve Sampson wankelt dus de basisplaats van Alexi Lalas. Voor het hart van de verdediging heeft Sampson ook de beschikking over de ervaren Thomas Dooley. Deze voetballer werd 37 jaar geleden in Duitsland geboren en is in doen en laten ook veel meer Duitser dan Amerikaan. Hij speelde in de Bundesliga voor Kaiserslautern, Bayer Leverkusen en Schalke '04. Tegenwoordig slijt hij zijn laatste voetbaldagen in Amerika bij The Columbus Crew. Centraal in de verdediging biedt de jonge Eddie Pope ook meer talent dan Lalas. En onlangs is nog een compleet nieuwe kandidaat voor de positie van Lalas uit de lucht kommen vallen: David Régis van Karlsruher SC. Hij is geboren en getogen in Frankrijk. Na zijn huwelijk met een Amerikaanse, vroeg hij twee weken geleden de Amerikaanse nationaliteit aan. Nog dezelfde week had Régis zijn nieuwe paspoort te pakken en mag Alexi Lalas werkelijk vrezen voor zijn plaats.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden