Labour kiest nieuwe leider 'met het hart'

„Het is Ed”, gonst het door de volgepakte conferentiezaal als de cijfers voor de derde stemronde op het scherm verschijnen. Ed Milibands oudere broer David staat nog altijd voor, zij het nipt. Dankzij de stemmen van de vakbonden kruipt Ed steeds dichterbij. Zuchten van verslagenheid en kreten van vreugde strijden om voorrang als in de vierde en laatste stemronde de balk van Ed Miliband die van David – Labours kroonprins, die drie eerdere pogingen om Gordon Brown te wippen liet passeren – voorbij streeft. Als alle stemmen van parlementariërs, partij-activisten en 3,5 miljoen vakbondsleden zijn geteld is de nipte uitslag: 49,35 om 50,65 procent .

De vijf kandidaten hadden onder de grootste geheimhouding al 45 minuten eerder de uitslag vernomen, maar de schok op het gezicht van Ed is er niet minder om – of is het de pijn dat hij de jarenlange ambities van zijn grote broer definitief de grond in heeft geboord. „Ik werd op mijn 17de lid van Labour. Nooit, zelfs niet in mijn wildste dromen, had ik gedacht dat ik deze partij zou leiden.”

Dat had zijn oudere broer ook nooit gedacht. Die vecht tegen de tranen als ’de andere Miliband’ – zo stelde Ed zich altijd voor – vertelt hoeveel hij van zijn broer houdt.

’Eenheid in de partij’ klonk het eensgezind uit de monden van de Ed-en David-stemmers toen de zaal langzaam leegstroomde. Labour is getraumatiseerd door de jarenlange bittere tweestrijd tussen de aanhangers van Blair en Brown. Die laatste kreeg nog een moment op het podium, na een video waarin alle prestaties van Labour onder luid applaus over het scherm flitsten: 3.700 nieuwe en gerenoveerde scholen, 50.000 kinderen uit armoede gehaald.

„We moeten ons nu verenigen, ons concentreren op (de Conservatieve premier) David Cameron, en ons voorbereiden op een Labour-regering”, zegt Lagerhuislid Anas Sarwar, één van de 111 parlementsleden die voor David stemden (84 voor Ed). Grote vraag is of David plaats zal nemen in Labours schaduwkabinet.

De Labourpartij mag dan dik verslagen zijn tijdens de verkiezingen, de stemming onder de delegatieleden is opgewonden. Zonder leider is de partij in de peilingen tot vrijwel gelijke hoogte met de Conservatieven geklommen. En over een maand zal de regering de meest drastische bezuinigingen ooit bekend maken om het gigantische begrotingstekort (155 miljard Pond) te lijf te gaan. Ed Miliband bestrijdt de agressieve bezuinigingen van de Tories, maar zal nu zelf zo snel mogelijk duidelijk moeten maken hoeveel en hoe snel hij wil bezuinigen, en vooral: waar.

Met Ed koos de partij volgens commentatoren met het hart en niet met het hoofd. Hij voerde een campagne gericht op de getrouwe Labourleden. Nu moet hij de kiezers voor zich zien te winnen die de partij in steeds grotere aantallen links hebben laten liggen – meer dan vijf miljoen sinds 1997. Niet alleen de middenklasse, maar ook veel traditionele Labourstemmers voelden zich door de partij verwaarloosd.

„Ed kan het beste het contact met hen herstellen”, meent parlementslid John Denham. „Hij begrijpt waarom mensen zich niet begrepen voelden door ons als het ging om huisvesting of immigratie, of waarom werkenden zich achtergesteld voelden bij uitkeringstrekkers.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden