Laatste uurtjes van gouden periode

Zijn gevoel voor timing is verrassend. Gerard Verhalle is sinds jaar en dag de teammanager van het Nederlandse volleybalteam. Een paar uur voor de belangrijke wedstrijd tegen Polen, nota bene op het olympisch kwalificatietoernooi, zegt hij dat de gouden medaille van Atlanta hem 'het meeste tegenviel'.

Bondscoach Toon Gerbrands valt bijna van zijn stoel van het lachen. Waarom zou hij zich dan nog druk maken? Oranje verloor gisteravond met 25-18 19-25 20-25 18-25 van Polen. De moed der wanhoop bleek tegen de opgezweepte thuisspelers niet voldoende. De beslissing in de poule valt echter pas vandaag.

Verhalle -grijs haar, diepe groeven in het gezicht- vervolgt zijn verhaal: ,,Er was daar in Amerika niks te beleven voor mij.'' Managers worden door de internationale bond 'verbannen' naar de tribunes. Hij miste derhalve de eerste emotionele minuten op het veld. Vervolgens moest hij de 'feestvierende jongens' bij hun families vandaan plukken omdat zij zich moesten verkleden voor de ceremonie protocolaire. ,,Had ik met bijna alle mannen ruzie. Het streelt me als men zegt dat mijn mensen er netjes bijlopen, maar op dat moment was het de rotste baan.''

In wat misschien wel de laatste uurtjes zijn van een gouden volleybaltijd haalt de 63-jarige Verhalle herinneringen op. Met weemoed. Hij werd door Arie Selinger in 1986 bij het nationale team gehaald. Als regelneef en als buffer tussen de buitenwereld en de Bankras-groep. Alles maakte de oud-militair mee: de fase dat de spelers nog puur uit liefde voor het spel 'in tiendehands autootjes' naar de trainingen kwamen, de eerste miljoenencontracten, de conflicten en het uitkomen van een droom.

Altijd eiste hij discipline, maar het mooiste moment noemt 'de baas buiten de lijnen' enkele emotionele minuten. ,,Dat klinkt misschien raar uit de mond van een grote kerel.'' Athene, 1994. Nederland verliest de finale van het wereldkampioenschap. ,,Ik zag jaren van werk in één set vervliegen. De jongens waren compleet leeg. Op. Het is indrukwekkend wat de impact van sport kan zijn.''

Verdriet; wat dat betreft kan Verhalle tegenwoordig zijn hart ophalen. Oranje zit in een dal. Gisteravond werden er weer teveel fouten gemaakt . Nederland werd overbluft door Polen, dat onder de luidruchtige steun van de eigen supporters vorig jaar ook al van Italië wist te winnen. Het levenswerk van Verhalle hangt aan een zijden draadje.

In zijn beginjaren had hij vaak ruzie met Arie Selinger, die 'altijd dacht dat hij werd aangevallen'. Verhalle is mild. ,,Tegelijkertijd was zijn eigenzinnigheid ook zijn grote kracht. In Nederland krijg je topsport alleen van de grond als je iets totaal anders aanpakt.''

Dat deed Selinger. ,,Wij zijn niet een volk dat zich graag in groepen laat organiseren. Dat blijkt wel, want alle teamsporten zakken steeds verder weg. Arie wilde juist daarom een groep die aan elkaar hing. Dan zouden de paar zwakke krachten door de ploeg omhoog getrokken worden.'' Met de komst van Joop Alberda werd in 1993 'het mensbeeld veel en veel belangrijker'. ,,Deze filosoof, deze onvoorstelbare fanaticus die eindeloos bewegingen en tegenstanders zat te bestuderen, redeneerde dat het team alleen maar sterk kon worden als de individuen sterk waren.'' Iedere fase kende de juiste aanpak met bijbehorende coach, aldus Verhalle, ook het laatste tijdperk van Gerbrands ja. De huidige 'mindere' periode is een logisch gevolg van de 'conjunctuur in de sport'. ,,Toon legt dikwijls de verantwoordelijkheid bij de spelers. Ze hebben immers Atlanta meegemaakt. Wat hem onderscheidt van zijn voorgangers is zijn geweldige enthousiasme.'' Maar zal dat voldoende blijken voor een ticket naar Sydney?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden