Laat kind dat uitzichtloos lijdt niet in de steek

We moeten serieus kijken naar de mogelijkheid om euthanasie bij kinderen bij wet te regelen, vindt parlementariër Linda Voortman.

We moeten serieus kijken naar de mogelijkheden tot het toepassen van euthanasie bij kinderen. De Kamer maakt zich op voor een nieuw debat over euthanasie in brede zin, waaronder dit specifieke, moeilijke onderwerp. Het moet bespreekbaar worden hoe we met terminaal zieke kinderen omgaan en of hen onnodig lijden kan worden bespaard.

Vorige maand gaf ethicus Theo Boer (Trouw, 11 september) aan waarom euthanasie bij kinderen onder de twaalf jaar wat hem betreft een definitieve 'no go' moet blijven. Boer geeft aan het niet nodig te vinden euthanasie bij kinderen in de wet te regelen omdat het om zeer kleine aantallen gaat.

De enkeling

Gelukkig klopt dat. Als kinderen in Nederland ziek zijn of een beperking hebben, is de zorg hier dusdanig goed dat kinderen vaak een goed leven kunnen leiden, zonder uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Veel wetgeving bestaat echter juist om specifieke, bijzondere situaties juridisch te borgen. Het geluk van de overgrote meerderheid van de kinderen kan geen argument zijn om het uitzichtloos en ondraaglijk lijden van de enkeling te negeren.

Vervolgens geeft Boer aan dat de Nederlandse euthanasiewetgeving er is voor mensen die daar om vragen. Maar ook een kind van tien of elf kan na jaren van ziekenhuis in en ziekenhuis uit dusdanig volwassen van geest zijn dat hij vraagt om euthanasie. De conclusie dat je nooit meer beter zult worden en ondraaglijk lijdt, kan voor een tienjarige net zo erg zijn als voor iemand van tachtig. Zeker als je een ziekte hebt waarbij de dood langzaam maar zeker dichterbij komt. Denk bijvoorbeeld aan ernstige gevallen van kanker, waarbij een kind door uitzaaiingen in de longen langzaam stikt. Waarom zou een kind van twaalf jaar en een dag in zo'n bijzonder geval wel euthanasie verleend krijgen en een kind van elf jaar en driehonderd dagen niet?

De oproep van de kinderartsen om euthanasie bij kinderen te regelen, moet serieus worden bekeken. Daarbij moet, net als bij de totstandkoming van de huidige euthanasiewet, zeer zorgvuldig te werk worden gegaan. Natuurlijk moet er sprake zijn van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Het besluit moet weloverwogen zijn. Deze criteria moeten vooraf zorgvuldig worden getoetst door meerdere artsen. En naderhand natuurlijk ook door een toetsingscommissie euthanasie.

Tien jaar wetgeving

Na tien jaar euthanasiewetgeving is er veel discussie of de wet nog voldoet aan de maatschappelijke behoeftes. Sommigen bepleiten in uitzonderingsgevallen euthanasie bij wilsonbekwame patiënten, anderen pleiten voor de mogelijkheid je leven te kunnen laten beëindigen als je dat voltooid acht, weer anderen stellen aan de kaak dat euthanasie bij ernstig psychiatrisch lijden ondanks de wettelijke mogelijkheid daartoe in de praktijk moeilijk is.

Het gaat om heel verschillende groepen mensen. Daarom verdienen ze elk een afzonderlijke, zorgvuldige juridische en politieke afweging. Kinderen die zeer ernstig lijden bij voorbaat de mogelijkheid tot een waardige dood ontzeggen, omdat anders anderen ook de mogelijkheid tot euthanasie krijgen, doet geen recht aan de oproep van de kinderartsen, maar zeker ook niet aan die van kinderen in een situatie waarin zij uitzichtloos en ondraaglijk lijden, en hun ouders die machteloos moeten toekijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden