Laat je niet zo bang maken

De overdreven zoektocht naar veiligheid zaait juist angst, vinden lezers. De overheid weet al bijna alles van ons, maar of dat aanslagen zal voorkomen, is zeer de vraag.

Onjuiste data

In de speelfilm 'Das Leben der Anderen', die Monic Slingerland in haar vraag over privacy en veiligheid noemt, gaat het zeker om de onzinnige staatsparanoia, maar vooral gaat het over de invloed van een enkeling op de loop van de gebeurtenissen. Stasi-officier Wiesler grijpt in in het bestaan van zijn schaduwobjecten, wat leidt tot de dood van een van hen. Aldus toont de plot dat consequenties trekken uit onvolledige, onjuiste of ambigue data niet alleen riskant is, maar ook immoreel, het is dubbelblind inzetten op gelukkig toeval. Geheime diensten zijn per definitie achterbaks, een spion is per definitie een overloper, een informant is per definitie corrupt, de vijand van vandaag is de vriend van morgen en de vijand van overmorgen, dus tegen wie verdedigen 'we' welk staatsbestel, om wiens belang geven 'wij' uit vrije wil hoeveel speelruimte op, en, waarom?

Nog steeds wordt veiligheid met zekerheid vereenzelvigd en wordt informatie met wetenschap verward. Zelfs de verijdelbare aanslagen van 9/11 hebben daar niets aan veranderd. De vorming van een ministerie dat veiligheid én justitie combineert had alle rechterlijke machtsbellen moeten doen afgaan.

André de Bruijn Hoevelaken

undefined

Tunnelvisie

Nee, de overheid mag niet alles van ons weten, want 'de overheid' bestaat uit mensen en die zijn, zoals we weten, niet perfect. Je zult maar het slachtoffer worden van de tunnelvisie van een stel op hol geslagen ambtenaren die al data-mijnend uit jouw gegevens een bizarre conclusie hebben getrokken.

Daarnaast is de overheid niet stabiel. Welke overheid hebben we over tien jaar? En hoe gaat die met dezelfde gegevens om?

Als wij de angst accepteren en als reactie onze eigen democratische vrijheden om zeep helpen, krijgen de terroristen precies wat ze willen, namelijk dat de angst die zij zaaien effect heeft. Er is een grens aan wat wij kunnen doen om aanslagen te voorkomen. Wij gooien immers ook niet onschuldigen in de gevangenis als middel om alle misdaad te voorkomen?

Wij moeten niet tegen elke prijs een aanslag proberen te voorkomen, maar ons voorbereiden op het omgaan ermee als deze onvermijdelijk een keer komt. Het antwoord op angst is moed. De moed om de vrijheden te handhaven, en de moed om de noodzakelijke verliezen in een open samenleving daarbij te accepteren.

Wij moeten vooral met elkaar afspreken om boven alles stoïcijns te blijven. Ons motto moet zijn: Al steek je tien Theo van Goghs dood, wij zullen ons niet laten bangmaken. Wij laten ons niet chanteren.

Gerben Wierda Heerlen

undefined

Overdreven angst

Ik wil geen privacy inleveren voor meer veiligheid. Iedere toename in veiligheid kost ons meer vrijheden. Gezinnen in Huizen worden opgepakt. Niet omdat ze iets illegaals gedaan hebben, maar omdat ze overwegen af te reizen naar een gebied waar ze iets illegaals zouden kunnen doen. Haat zaaien is verboden, maar angst zaaien voor aanslagen is dat niet. Columns op de achterzijde van de Verdieping gaan alleen nog over het gevaar van IS en radicaliserende moslims. Iedere nuancering over dit onderwerp wordt afgedaan als geweldsverheerlijking.

We komen steeds dichter bij het punt dat vrijheid van meningsuiting alleen nog geldt voor opvattingen die politiek correct zijn. De angst voor aanslagen overheerst, terwijl dit in termen van mensenlevens bij lange na niet ons grootste probleem is. Helaas luistert de politiek liever naar onderbuikgevoelens dan naar ratio. Jammer.

Astrid de Jong Culemborg

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden