Column

Laat die strategie en visie. Helpen is de kern van teamsport

null Beeld Maartje Geels
Beeld Maartje Geels

Wéér Nicolás Tagliafico, de nieuwe back van Ajax? Je hebt je column vorige week over hem geschreven, je hebt het verslag van Ajax-Feyenoord aan hem opgehangen, en dan nu weer?

Ja, toch nog even, vooral in breder perspectief nu. Niet genoeg kan in onze voetbalcrisis worden benadrukt hoe belangrijk deze nieuwe speler is, niet eens zozeer hij persoonlijk, maar boven alles zijn attitude - om niet te zeggen dat onder onze ogen de oplossing voor vele vragen in die crisis binnen is komen lopen.

De Argentijn Tagliafico zei na zijn debuut tegen Feyenoord dat hij probeert te spelen als zijn idool Philipp Lahm, de geweldige oud-back van Bayern München en de Duitse nationale ploeg. Hij speelt om te helpen, zei hij. Niet dus om koste wat kost veel op te komen, niet om veel invloed te hebben (wat hij juist zo wél heeft), niet om zichtbaar te zijn, nee, om te helpen.

Zwart-witfoto

Ik pak er een zorgvuldig opgeslagen foto bij die ik eens op Twitter zag. Zwart-wit, een foto om zo een half uurtje bij weg te zwijmelen. We zitten in de medische ruimte van Ajax. Johan Neeskens wordt behandeld op de massagetafel. Er wachten er twee op hun beurt. Johan Cruijff kijkt gapend op uit een stripboek, of zoiets, zittend op een pedaalemmer. Back Wim Suurbier leest aan de andere kant van de massagetafel zijn krantje.

Cruijff, de grootste, wacht op zijn beurt achter Neeskens, die veel achter hem opruimt, die speelt om te helpen, die hij later ook bij Barcelona bij zich zal willen hebben.

Voetbal International liet trainers bijeenkomen: hoe moet het verder met ons voetbal, hoe komen we eruit? Ze konden nog niet het begin bieden van hoop dat het níet zal uitmonden in de spraakverwarring, waarvoor ik hier eerder mijn vrees uitsprak. Zomaar een punt: intensiever trainen, de rand opzoeken. "Wanneer tien trainers de opdracht krijgen op het randje te trainen, zul je tien verschillende trainingen zien", zei Bert van Marwijk.

Wat je ook gauw hoort: we moeten eerst een visie formuleren. Wat willen we: aanvallen, verdedigen? Dit is nu juist de onwrikbare houding die ons heeft gebracht waar we zijn: alsof in een sportwedstrijd in beton is te gieten wat je kunt, wilt en moet blijven doen. Ik zou zeggen: zo goed mogelijk voetballen, naar je grenzen, aanvallen als het kan, verdedigen als het moet, op beide ingesteld zijn.

Zoals, ja, Tagliafico wil spelen, zoals Neeskens speelde.

Het zou mooi zijn als Robin van Persie, terug bij Feyenoord, nog iets van zijn gaven kan laten zien. Maar wat kan het bredere nut ervan zijn? Hij zou iets laten zien wat de goegemeente niet kan, en niet kan leren.

Wat de nieuwe Argentijnse back toont, is niet onbereikbaar. Cruciaal is wel dat je het wílt bereiken, dat je bereid bent de essentie ervan te erkennen en te doorgronden. Neem zijn beelden in cursussen op, als aanvulling op die van zijn voetbalvoorvaderen, als bewijs dat het ook nu nog kan, en denk niet te makkelijk dat de instelling van zo'n Argentijn met zijn achtergrond en inborst hier niet meer te vragen is.

Teamsport

Het zal moeten, en hoe snel zullen anderen voelen dat ze er beter van worden, dat het samen beter gaat. Hoe snel zullen wíj er beter van worden. Helpen, zo simpel als het klinkt, is de kern van teamsport, gewichtiger dan tactieken of een zogenoemde visie. Wees juist in deze ego-maatschappij zo sterk, jeugdtrainers bovenal, om dat te benadrukken.

Ik kijk weer naar de zwart-witfoto en zie voor me dat Cruijff, op zijn pedaalemmer, ook Suurbier laat voorgaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden