La Primavera spookt weer

Zware omstandigheden spelen de Noor Alexander Kristoff in de kaart bij Milaan-Sanremo

Het geploeter op Lungomare Italio Calvino was met de beste bedoelingen nauwelijks nog een sprint te noemen. Het water op de kletsnatte boulevard in Sanremo zoog de uitgebluste coureurs gisteren zowat vast aan het wegdek. De zege in de langste klassieker van het jaar, Milaan-Sanremo, ging naar de sloep met het laatste restje diesel in de brandstofleidingen, de Noor Alexander Kristoff.

Er waren maar weinigen die geen rekening hielden met een verrassing in de 105de uitgave van Milaan-Sanremo. Is bijna driehonderd kilometer op zichzelf al een lastige kaap voor veel professionals, de barre condities vergroten als vanzelf de onvoorspelbaarheid in de Italiaanse klassieker. Dat deden ze vorig jaar, toen de Duitser Gerald Ciolek zich wonderwel de taaiste toonde in verlaat winterweer, en deze verregende editie van 'La Primavera' was daarop zeker geen uitzondering.

De grootste verbazing was leesbaar op het verbouwereerde gezicht van de Noorse winnaar zelf, 26 pas. "Toen ik over de eindstreep kwam, kon ik echt niet geloven dat ik gewonnen had. Dit is gewoon ongelooflijk."

Het geblokte lichaam van Kristoff lijkt gemaakt voor harde, Scandinavische ontberingen en niet voor het aangename lentebriesje dat dit jaargetijde normaliter de Ligurische kust van de eerste knoppen en bloemen voorziet. En al helemaal niet voor een krachtmeting met topsprinters als Mark Cavendish, Peter Sagan en André Greipel. Dit zijn echter geheel andere omstandigheden, merkte Kristoff op na afloop. "Normaliter heb ik geen kans tegen deze mannen. Maar ja, dit is geen wedstrijd van 200 kilometer."

Dat is voor Cavendish en, met name, Fabian Cancellara, de wrange realiteit geworden in Milaan-Sanremo. Beide vedetten zoeken al een aantal jaren naar de juiste omstandigheden om aan hun eerste succes in de Primavera een vervolg te geven. Voor Cancellara (2008) blijkt Sanremo nog meer dan voor de Brit (2009) uit te groeien tot een obsessie. Drie keer werd hij tweede - inclusief de uitvoering van gisteren - en een keer eindigde hij op de derdeplaats . Het verklaarde zijn gebalde vuist op de finishstreep. Het kan wel eens zijn laatste jaar als professional zijn, suggereerde de 33-jarige Zwitser vorige week, die zijn chagrijn verpakte met de opmerking dat deze koers een 'loterij' is.

De Noor van Katusha hoopt met zijn zege de omgekeerde weg te bewandelen. Hij sprak lachend de hoop uit dat er nog vele mogen volgen.

Kristoffs stunt in de straten van Sanremo was zeker geen soloactie. Als de bebaarde patron van de ploeg, de Italiaan Luca Paolini, niet furieus op kop had gesleurd, was een ander wellicht met de bloemen gaan lopen, was Kristoff zo eerlijk om toe te geven. "Ik moet vooral Luca dankbaar zijn. Hij knapte heel veel werk op in de finale."

Geholpen werd Kristoff onder meer door de lekke band van topsprinter John Degenkolb, geen ploeggenoot, op de Poggio. Een ongelukkiger moment met nog een paar kilometer voor de boeg is nauwelijks denkbaar. Ook de onverwachte inzinking van Peter Sagan speelde de Noor in de kaart. Normaal gesproken is Sagan lichamelijk een van de meest consistente renners in het peloton.

Gisteren was dat misschien wel de Nederlander Maarten Tjallingii. De Belkin-renner was de laatste van het groepje vroege vluchters die standhield. Tjallingii ontsnapte al na vier kilometer en hij werd pas na de afdaling van de Cipressa opgeslokt door het flink uitgedunde peloton. Hij had er toen samen met de andere Nederlander Mark de Maar 270 kilometer solo opzitten. "Ik zoek naar mijn adem", twitterde Tjallingii na de koers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden