'La Favorita' bejubeld door Matinee-publiek

AMSTERDAM - De opera-serie van de Matinee bood zaterdag in het Concertgebouw een kassucces uit grootmoeders tijd: 'La Favorita' van Gaetano Donizetti. We moeten tot 1927 teruggaan voor de laatste scènische productie in ons land van de Italiaanse versie van deze romantische liefdesopera.

Het is niet verwonderlijk dat het uit 1840 stammende werk zijn favoriete plek verloor: het verhaal is nogal slap. Het speelt aan het Spaanse hof in de veertiende eeuw toen de Moorse rijken werden veroverd. Een jongeman, Fernando raakt op de drempel van het klooster in vlam voor een onbekende schone.

Donizetti legde hem een mooie aria ('Una vergine un angiol di Dio') in de mond die zaterdagmiddag door de jonge Italiaanse tenor Giorgio Casciarri meteen werd benut om met kristalstralende en krachtige stem het matinee-publiek tot de eerste bijvalsbetuigingen te prikkelen.

De geliefde blijkt de maitresse van de koning, Leonora da Guzman; de situatie is gecompliceerd doordat het kerkelijk gezag (in de persoon van Baldassare) de koning de wacht aanzegt. Dat gegeven leidt tot een prachtige afwisseling van interessante aria's en scènes voor de bariton-rol van de koning waar de Nederlander Geert Smits een grootse prestatie in leverde. Alfonso's liefdesontboezeming 'Vien, Leonora, a' piedi tuoi' uit het tweede bedrijf die niet voor niets grote roem verwierf, en de Mozartiaanse aria 'A tanto amor' uit het derde bedrijf zong Smits (een echt grote stem) met glanzende expressie.

Fernando krijgt zijn Leonora als geschenk omdat hij zich moedig heeft gedragen in de strijd tegen de Moren; de koning voorkomt zo zijn kerkelijke banvloek; de scène daarover met Baldassare moet Verdi tot voorbeeld hebben gediend in 'Don Carlos'. Maar Leonora komt in moeilijkheden doordat zij niet tijdig haar zondige verhouding kan opbiechten. Donizetti vatte haar gevoelens samen in de berucht-beroemde aria 'Oh mio Fernando' met de cabaletta 'Su crudeli'; een muziekstuk als een trampoline-spel van diepdalende alt- en hoogoplopende sopraannoten die door Dagmar Pecková met gecontroleerde lef werden gerealiseerd. Voeg daarbij gloedvolle koorpartijen en spetterend orkestwerk (Radio Symfonie) met flair gedirigeerd door Kees Bakels. Het publiek jubelde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden