Kwajongens zijn een zomer lang giganten

Les Géants
Regie: Bouli Lanners. Met Paul Bartel, Zacharie Chasseriaud, Martin Nissen en Marthe Keller. In 8 bioscopen.

Het gaat goed met de Belgische film. Een Oscarnominatie voor 'Rundskop'. De opening van het International Film Festival Rotterdam met '38 Témoins'. En nu dan de gelijktijdige presentatie van Bouli Lanners' fascinerende derde film 'Les Géants' in Rotterdam, én in andere bioscopen.

Vorig jaar in Cannes ging het dak er al af, toen 'Les Géants' (de reuzen) tot grote winnaar werd uitgeroepen van het programma 'Quinzaine des Réalisateurs' waarin doorgaans veel te ontdekken valt. 'Les Géants' lijkt misschien nog wel het meest op een ouderwets jongensboek, waarin drie prille tieners - door hun ouders aanhun lot overgelaten - op ontdekkingstocht gaan.

Lanners bakende het terrein wel af, door een afgelegen bos te kiezen op de grens van Zuid-België en Noord-Luxemburg. Zoals Mark Twains 'Huckleberry Finn' situeerde hij zijn avontuur aan de oevers van een rivier, waarmee de melancholische inslag van zijn verhaal werd gewaarborgd. Als de broertjes Zak en Seth samen met hun kompaan Danny aan het slot de rivier afzakken en de film uitvaren, is dat meteen het afscheid van een jeugd, en van een plek die voor altijd met het avontuur verbonden is.

In prachtige, verzadigde kleuren openbaart Lanners een soort oerbos waar de kinderen ontwaken uit hun sluimer. Tijd voor het grote kattekwaad, en voor Pippi Langkous-achtige taferelen. Pippi, ook een kind dat het met vriendjes moest zien te rooien. In een oude verroeste auto een landweg afhobbelen. Sigaretjes roken. Moddergevechten houden in de rivier. Het ouderlijk huis verkopen aan een wietteler, en daardoor ongelooflijk in de problemen komen.

Ondertussen is er de pijn van de afwezige moeder. Het enige echt moderne in de hele film is het sms-contact dat de jongste van het stel af en toe met zijn moeder heeft, die druk is op de Spaanse ambassade. Bram Vanparys, de man die schuil gaat achter de Gentse singer-songwriter 'The Bony King of Nowhere', vertolkt die zielepijn in zijn hemelse liedjes op gitaar. Zoals het gevoelig gezingzegde 'Across the River' dat speciaal voor de film werd gecomponeerd.

De jongetjes zijn giganten in een wereld die aan hun voeten ligt, een zomer lang, en ook al zijn de dagen vaak verregend en stort de houten hut in de rivier, dat maakt niks uit. Als ze een verrotte boot opknappen en verven, houdt de een de verfpot vast en de ander de kwast.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden