Elise 't Hart: ‘Niet voor niets luidt het spreekwoord: ‘zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.’

Roaring TwentiesElise ‘t Hart

Kunstenaar Elise ’t Hart ziet het al helemaal voor zich: mensen die bij haar een ‘geluidskastje’ komen halen

Elise 't Hart: ‘Niet voor niets luidt het spreekwoord: ‘zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.’Beeld Marissa Splinter

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. Een van hen is geluidskunstenaar Elise ’t Hart. Wat wil zij over tien jaar? Een uitleencentrum waar je een kastje met je favoriete huisgeluiden kunt afhalen.

Geluidskunstenaar Elise ’t Hart (1991) ziet het al helemaal voor zich: dat mensen bij haar een ‘geluidskastje’ komen halen om dat thuis aan de muur te hangen. Een kastje waaruit hun favoriete geluid komt, of het nu gaat om het gemiauw van een kat, het geluid van de tikkende klok bij oma of om het getjilp van ­vogels.

In haar huis in Dordrecht schrijft ze, na een druk jaar met tien tentoonstellingen en veel presentaties, nu aan een plan voor wat ze haar ‘levensproject’ noemt. Haar ambitie is om de komende tien jaar een ‘fysieke plek’ te vinden voor  haar ‘Instituut voor Huisgeluid’, dat ze in 2013 heeft opgericht. Dat ­instituut ­bestaat nu nog uit een groeiend archief van inmiddels zo’n duizend huisgeluiden. Haar eerste stap is,  ­vertelt ze, om die verzameling te digitaliseren, zodat iedereen er gebruik van kan maken.

Daarna moet er ook een ruimte ­komen, bij voorkeur in Dordrecht. Daar wil Elise’t Hart zelf werken en daarnaast bezoekers kunnen ontvangen en workshops geven. Vergelijk het maar met een bibliotheek, zegt ze, maar dan niet gevuld met boeken, maar met ­geluiden. 

Elk huis klinkt weer anders

Haar ervaring is dat wanneer mensen kennismaken met haar werk, ze ­beter gaan luisteren naar geluiden in hun omgeving. “We zijn sterk op het beeld gericht. Met mijn kunst wil ik mensen laten ontdekken dat door het aanboren van een ander zintuig ervaringen completer kunnen worden.

“­Geluiden hebben vaak ook met herinneringen te maken. Niet voor niets luidt het spreekwoord: ‘zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens’. Als de klok van je ouderlijk huis er niet meer is, kan alleen het getiktak het gevoel dat je erbij had, weer oproepen.”

Voor ’t Hart, afkomstig uit een familie waar iedereen muziek maakt, is het belang van geluid vanzelfsprekend.

Na de vooropleiding van het conservatorium ging ze naar de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Dat ze zich ­ontwikkelde tot geluidskunstenaar, was ook een beetje toeval, zegt ze. Toen ze verhuisde, ontdekte ze dat elk huis weer anders klinkt, een eigen ­geluidenpalet heeft. “Ik ben toen ­begonnen met een recorder geluiden op te nemen.”

Ze heeft de tijd mee, constateert ze. “Door de opmars van podcasts ontstaat er een luistercultuur. Op YouTube zijn filmpjes met knisperende papiertjes en tikkende nagels al een paar jaar enorm populair. Ik zie om me heen dat mensen weer de tijd willen nemen om ­ergens naar te luisteren.” 

Lees ook: 

Als eerste hartslag aan een stuk mogen geven, dat is voor celliste Harriët Krijgh (28) de ultieme beloning

“Dat ik vorig jaar lid mocht worden van het Artemis Quartett was echt een prachtig cadeau. Die gift wil ik koesteren. Ik ervaar kamermuziek als een verrijking, omdat je open moet staan voor de drie anderen om je heen. Zo krijg je een veel sensibelere manier van samenspelen. Als je solo speelt, is dat ook wel zo, maar dit geeft een breder zicht op muziek maken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden