Kuiltje met jus

Alweer een opiniebijdrage die afkomstig is van de Vara-site Joop.nl en die de opinieredactie van Trouw voor ons heeft opgewarmd. Ik heb het over het stuk 'Integratie? Migrant, houd u gewoon aan de wet' van Sander Terphuis, dat gisteren in de krant verscheen maar vorige week al bij Joop te lezen was. De auteur, 'prominent PvdA-lid', is een Iraanse vluchteling geboren Ahmad Queleich Khany die na zijn komst in 1990 voor een Nederlandse naam koos, waarschijnlijk om optimaal bij het Nederlandse 'wij-gevoel' aan te sluiten. Het is, getuige zijn bevindingen, hem niet helemaal gelukt. Zijn stuk gaat over de Nederlandse identiteit en waarden die volgens hem niet bestaan en dat moet ons niet echt verbazen. Vanuit Joop.nl kun je weinig anders verwachten, want praten over de Nederlandse identiteit is daar als het Derde Rijk in herinnering brengen.

Maar goed, Terphuis heeft ons dus met een reeks clichés verblijd die in zijn oren en binnen zijn kring ongetwijfeld modieus klinken. Zo vraagt hij zich af wat immigranten moeten doen om te slagen in hun integratie: 'Thuis de gordijnen opendoen of is het beter om iedere dag om zes uur met een bord stamppot aan de tafel te zitten met een kuiltje in het midden voor de jus?' Dit sluit nauw aan bij 'het koekje bij de thee' van Máxima, niet toevallig voor Terphuis een zwaargewicht in de categorie 'de Nederlander bestaat niet'. Na 23 jaar in de Lage Landen had Terphuis toch ruim de tijd gehad om zijn neus uit zijn kuiltje met jus terug te trekken en een wandeling langs de Deltawerken te maken. Of wat mij betreft op een willekeurige dijk in het land. Daar had hij de lucht van een unieke geschiedenis kunnen opsnuiven en de essentie van de nationale identiteit: de strijd voor de polder en zijn behoud waaruit enkele essentiële Nederlandse waarden zijn gevormd. 'Alleen door samen te werken en geschillen opzij te zetten houden wij Nederlanders al eeuwenlang de voeten droog.' schreef het Historisch Nieuwsblad. De Waterschappen, een van de oudste representatieve bestuurslichamen in Europa, belichamen de Nederlandse overlegcultuur. En wie overlegt, is op zoek naar consensus, ook een belangrijk element van de nationale identiteit. Volgens de minimalistische visie van Terphuis hoeft de migrant zich alleen aan de waarden van de rechtsstaat en aan de wet te houden. Hij snapt alleen niet dat rechtsstaat, wet en Grondwet rechtstreeks in verbinding staan met culturele waarden en dus identiteit. Gelijkheid van man en vrouw, vrijheid van godsdienst, verbod op discriminatie wegens ras, geloof of seksuele geaardheid zijn niet per toeval door de wetgever uit de lucht geplukt. Bovendien is eerbiedigen van wet en Grondwet lang niet voldoende om te integreren. Want de eerste conditie is zich de taal eigen te maken. En nog steeds niet wordt volgens mij (ondanks een recent debat hierover) de Nederlandse taal door een wet of de Grondwet beschermd. Wisselen van naam is kennelijk geen garantie voor beter inzicht. Mijn exotische naam veranderen voor Willem-Jan van der Deurpost heeft dan ook geen zin.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden