Kuijt kan niet anders dan positief denken

INTERVIEW 'Ik heb veel ploegen gezien. We kunnen gewoon van iedereen winnen.'

RIO DE JANEIRO - Weinigen zagen voor Dirk Kuijt (33) nog een rol weggelegd in Oranje, maar zie: als nota bene linksback maakt hij zich op voor zijn honderdste interland, de achtste finale van morgen tegen Mexico. Hij volhardde zoals hij dat eerder deed in Turkije, de chaos waarin menig voetballer ten onder gaat en hij met Fenerbahçe kampioen werd. Een monoloog over zijn onbreekbare vertrouwen en - onvermijdelijk met de positieve groepsdenker die hij is - het geloof in (ook weer) dit Oranje en, jawel, de wereldtitel.

"Van Gaal is een coach die veel duidelijkheid geeft. Hij zag mij voornamelijk als spits. Maar voor het WK is hij gaan denken en hij vindt dat we met dit systeem een grote kans hebben om succesvol te zijn op het wereldkampioenschap. Dan ga je ook voor jezelf denken. Op die positie op de vleugel heb ik wel vaker zo'n beetje gespeeld. Bij Liverpool heb ik jarenlang onder coach Benitez in een 4-4-2 gespeeld waarin ik de hele rechterflank moest bestrijken. Ik heb altijd geleerd om in een systeem ook defensief te denken.

Aanvallende backs hadden vaak de meeste moeite met mij, Ashley Cole in Engeland of Patrick Evra. Evra zei me voor de oefenwedstrijd in maart tegen Frankrijk dat hij blij was dat ik niet speelde. Hij had er altijd een hekel aan om tegen me te spelen. Jij was geen typische rechtsbuiten, zei hij: lastig, fysiek, kopsterk, je bleef gaan. Dat vond ik een enorm compliment. Ik ging steeds verdedigend mee terug en aanvallend eroverheen. Dat is ook een beetje wat dit systeem vraagt.

Ik liep al met de gedachte om tegen Van Gaal te zeggen dat ik op die positie uit de voeten dacht te kunnen. Net toen ik op die drempel stond, kwam hij naar me toe, in het trainingskamp in Portugal. Ik ben een winnaar, ik wil altijd winnen. Hij zette me al op links in een partijtje scherp, maar ik draaide het om met Klaas-Jan Huntelaar. Ik dacht: ik ga als een van de meest balvaste jongens in de spits en met Huntelaar erachter met z'n gezicht naar het doel winnen we dan. Dat gebeurde ook, maar Van Gaal kwam naar me toe: jij gaat het niet meer omdraaien, want ik wil dat je je op links focust. Uiteindelijk is dit ervan terechtgekomen.

Iedereen kende mijn rol: vooral buiten het veld mijn ervaring delen met de jonge gasten. Maar vanaf dag één heb ik tegen de bondscoach gezegd: je kunt deze bedoeling met me hebben, als pinchhitter toen nog, maar ik zal elke training en elke wedstrijd bij mijn club gebruiken om jou ervan te overtuigen dat ik moet spelen.

Het mooie van mijn carrière is dat ik heel vaak mensen heb moeten overtuigen, en uiteindelijk mezelf eigenlijk niet. Ik ben altijd overtuigd geweest van mijn kwaliteiten, al klinkt dat misschien arrogant. Veel mensen dachten: gaat die Kuijt wel mee, wat heeft-ie daar te zoeken? Wat is eigenlijk zijn rol? Ik heb geen seconde in de rats gezeten dat ik op dit WK niet een belangrijke rol zou kunnen spelen.

Ik ben eerder begonnen in Hoenderloo, toen Van Gaal daar alleen nog met de eredivisiespelers trainde, omdat ik wist hoe belangrijk het was om fit te zijn. We waren kampioen geworden en de trainingen bij Fenerbahçe waren wat minder. Ik dacht: dat gaat gewoon niet goed. Ik weet wat ik nodig heb en ik weet wat er op zo'n WK wordt gevraagd. Ik wist: het elftal staat redelijk, maar in een toernooi gebeuren er altijd dingen. Je moet klaar zijn, als zoiets gebeurt. Daar heb ik voor gezorgd.

Ik zit met Van Gaal wel op één lijn in de manier van denken, ja. De manier waarop ik werk, altijd veel trainen, scherp trainen, uit elke training het maximale proberen te halen - daarin zijn we wel vergelijkbaar. Het was een teleurstelling, toen hij van aanvoerders wisselde: Robin van Persie en Arjen Robben in plaats van Wesley Sneijder en ik. Ik begreep het: die jongens spelen altijd - en ik weet dat teleurstellingen bij de sport horen. Ik merkte dat het voor Van Gaal geen makkelijk moment was, maar voor mij was het ook weer een stimulans. Ik heb gezegd: hoewel ik de band virtueel niet meer draag, zal ik me in het team hetzelfde blijven gedragen.

Zo ben ik ook in Turkije mezelf gebleven. Het beeld is dat spelers daarheen gaan om nog wat geld op te halen. Het was mijn ambitie om te laten zien dat er jongens zijn die ook na een stapje terug op clubniveau nog steeds alles uit hun carrière willen halen. Ik heb gevoetbald en gevochten zoals ik dat altijd heb gedaan. Ik werd meteen op handen gedragen en dat is nooit veranderd.

In het voetbal is heel veel mogelijk, en in het leven ook. Als je echt iets wilt bereiken, dan kan het gewoon. Er waren vooraf niet veel mensen die vertrouwen hadden in dit Oranje, in dit systeem en in Kuijt. Maar ik heb veel vertrouwen in mezelf en de coach heeft veel vertrouwen in dit elftal en het elftal heeft nu het vertrouwen dat we ver kunnen komen met datgene wat we doen. Dat is de basis voor succes.

Je mag me zien als het symbool van de keuzes van Van Gaal, nu hij een ander voetbal speelt dan hij altijd heeft gedaan. Maar zelf kijk ik daar anders naar. Er zit nog veel rek in dit systeem. We beheersen al veel facetten, maar we moeten nog een laatste stapje maken: de bal beter in de ploeg houden. Als dat lukt, is ook dit een systeem waarin je mooie dingen kunt laten zien, zoals in de tweede helft tegen Spanje.

Ik wil winnen, en je schrijft pas echt historie als je iets tastbaars in handen hebt. Als het echt succesvol zou kunnen worden, schrijven wij historie op een ongelooflijke manier. Jij zegt dat uit de keuzes van Van Gaal is af te leiden dat hij het team eigenlijk op sommige posities nogal zwak vindt. Maar je moet het omdraaien. Door dit systeem maakt hij het team sterker. Robben heeft meer ruimte om zijn dodelijke acties te maken. In kleinere ruimtes zou het voor ons lastiger worden.

Je kunt negatief denken of positief. Met dit systeem halen we het maximale uit de spelers. Niet alleen uit de misschien mindere spelers, maar ook uit Van Persie en Robben. Deze coach geeft een extra dimensie aan tactiek. De trainingen, de intensiteit, het niveau - alles staat in het teken van het team, het systeem en de tegenstander. Het heeft weinig te maken met of een speler goed of slecht is. Dit zijn nu eenmaal de beste 23 spelers van Nederland en dit systeem past daar het beste bij.

Hoe ver dat reikt, moet blijken. Ik heb veel ploegen gezien. We kunnen gewoon van iedereen winnen. Het zou fantastisch zijn: mijn honderdste interland op dit WK spelen en dan maar gelijk de titel winnen. Dan denk je terug aan de jongen van 17 bij Quick Boys. Mensen zeiden: betaald voetbal zit er misschien voor je in. Je zal geen topper worden, maar middenmoot eredivisie, daarin zul je niet misstaan. Dan mag ik trots zijn, zoveel jaren later.

Ik kan me goed voorstellen dat de volgende bondscoach met jongere spelers doorgaat. Ik denk dat de tijd gekomen is dat dit mijn laatste toernooi is, maar ik zal niet bedanken. Als de nieuwe bondscoach me nog nodig heeft, zal ik altijd voor het Nederlands elftal klaar staan, op welke manier dan ook."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden