Kroonprinsen van de modder

De verwachting voor het WK veldrijden morgen in Tsjechië: een heuse Nederland-België. Mathieu van der Poel (NL) en Wout Van Aert (B), kersverse twintigers, werkten zich in een paar maanden op tot de enige serieuze kandidaten voor de wereldtitel. Twee portretten van de kroonprinsen van het veldrijden.

Wout Van Aert: Ik zal de favorietenrol niet uit de weg gaan

Zijn moeder ontmoedigt Wout Van Aert de kranten te lezen. Wout zou zich door het Belgische enthousiasme misschien laten meeslepen, is haar stille vrees. Zo'n vaart loopt het heus niet, bezweert de 20-jarige troonopvolger van het Vlaamse veldrijden. Hij is in een paar maanden uitgegroeid tot het beste wat de zuiderburen momenteel in de modder hebben rondrijden.

Leuk, zegt de veldrijder uit het Belgische Lille (bij Antwerpen) over de vele vrienden die hij tegenwoordig heeft. Het is de prijs van het snelle succes, merkte hij deze week in de Vlaamse media op. Zijn nuchterheid en relativisme steken schril af bij dat van de meeste van zijn crossende landgenoten.

Niet vreemd als je weet dat Van Aerts vader Nederlandse wortels heeft. Niemand betrapt de jonge renner op boude uitspraken. Laat staan over zijn kansen zondag op het WK bij de profs. Hij komt net kijken, is het verweer van de knaap die nog thuis woont. Het kwam hem op een sneer te staan van Adrie van der Poel, de vader van zijn tegenstrever Mathieu.

Van Aert drukte na de laatste testcase vorige week in Hoogerheide op volwassen wijze de polemiek de kop in. "Laat ik genuanceerd zijn. Ik zal die favorietenrol zondag in Tabor zeker niet uit de weg gaan, wat wel wordt beweerd. Ik speel nooit verstoppertje."

Oprechte woorden of niet, Van Aert heeft fijntjes door hoe het spel naast de fiets gespeeld wordt. Het is illustratief dat de jongeling die vanaf zijn negende regelmatig door Mathieu van der Poel in alle leeftijdscategorieën op minuten werd gereden, in amper twee jaar een groeispurt inzette van zestien centimeter. Een natuurtalent als Mathieu is hij niet, wel een harde werker die in tegenstelling tot de losse aanpak van Van der Poel zijn trainingen wetenschappelijk benadert. De kloof met de Nederlander is overbrugd, constateert Van Aert opgelucht.

Die gelijkwaardigheid komt vooral tot uiting als hij het over zijn vroegere kwelgeest heeft. "Vrienden zullen we nooit worden omdat onze belangen dezelfde zijn. Maar sympathiek is Mathieu zeker."

Eén slag heeft Van Aert alvast gewonnen: zijn eerste jaar bij de profs luisterde hij op met zestien zeges. Geen debutant is ooit succesvoller geweest in het veldrijden.

undefined

Mathieu van der Poel: Parcours verkennen? Ik zie het zondag wel.

"Het heeft geen nut te ontkennen dat ik een van de favorieten ben zondag voor de regenboogtrui." Als Mathieu van der Poel in een mix van Vlaams-Brabants zijn status op het WK in het Tsjechische Tabor uitlegt, valt vooral de zelfverzekerdheid op bij de jongeman die net twintig is geworden.

Flair overheerst tijdens zijn gesprekken met de (internationale) pers zo pal voor het WK. Nergens valt het natuurtalent, dat drie weken terug voor het eerst Nederlands kampioen werd bij de profs, uit zijn rol als de vragen persoonlijk worden.

Als hij iets heeft geërfd van zijn vader Adrie naast het toch al enorme fietstalent, dan is het diens innemendheid. Mathieu is een renner op wie niemand boos kan worden. Omgekeerd ook niet.

Al steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij weinig gecharmeerd is van spielerei in zijn sport. Toen zijn grote concurrent, de Belg Wout Van Aert, de toorn van vader Adrie wekte met de opmerking dat hij geen favoriet is voor het WK, werden Mathieus ogen opvallend klein. "Zestien crossen winnen dit jaar en dan zonder ambitie naar het WK gaan, vind ik een rare uitspraak." En over de botte reactie van zijn vader: "Ons pa is niet zo'n heel goede om dat tactisch te verwoorden."

De met reuzetalent begiftigde zoon van Adrie kent de minpunten van anderen net zo goed als de zijne. Thuis wordt door moeder Corinne zijn was gedaan, vader Van der Poel bekommert zich om zijn materiaal. Geen reden tot klagen, weet hij met zulke ouders.

Voor Corinne is topsport overigens net zo gewoon als Adrie. Haar vader is de Franse wielervedette Raymond Poulidor. Een sterke genenpool heet het in het wielerwereldje. Net als vader en opa steekt de jongste zoon van Van der Poel al zijn tijd en energie in zijn sport, 's zomers op de weg, 's winter in het veld.

Voor een studie en een vriendin is (nog) geen plek in zijn leven, vindt Mathieu. Verrassend is het contrast als hij zegt dat hij de parcoursverkenning in Tabor overslaat. "Het rondje ligt er vanwege de sneeuw, dooi, en dan weer vorst elke dag anders bij. Wat heeft het voor nut? Ik zie zondag wel." Ook dat is bijna volwassen realiteitszin.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden