Kroonprins CDA troeft koning olympisch bad af

Je zou zeggen dat de KLM wel wat anders aan haar hoofd heeft dan olympische sportpolitiek. De luchtvaartmaatschappij staat bovendien niet als klantvriendelijk bekend waar het de nationale sport betreft. Een topsporter met veel of onhandige bagage is geneigd zijn vlucht elders te boeken.

Begin vorige week werd Camiel Eurlings als hoogtepunt van een bliksemcarrière president-directeur van KLM. Twee dagen later werd met zijn voordracht tot IOC-lid duidelijk dat hij ook binnen de internationale sport het hoogste ambieert. De combinatie van beide is kennelijk geen probleem.

In 2007 werd Eurlings benoemd tot minister van verkeer en waterstaat, een ambt dat hij drie jaar vervulde. Toen was het genoeg, de politiek had de CDA'er uitgeput. Geestelijk, lichamelijk en in zijn privéleven. Rust was gewenst om op alle fronten het evenwicht te herstellen.

In zwaar weer zal Eurlings vanwege toekomstige verplichtingen voor het IOC - mits zijn verkiezing inderdaad een formaliteit is - bij KLM af en toe de automatische piloot moeten inschakelen. Daarvoor schijnt zijn olympische voorganger, koning Willem-Alexander, druk bij het bedrijf te hebben uitgeoefend. Schijnt, want over dat soort koninklijke activiteiten mag geen betrokkene spreken. Die geheimzinnigheid past zo prachtig bij het IOC, de club die zichzelf door coöptatie in stand houdt.

Wel is duidelijk dat Willem-Alexander een dwingende hand heeft gehad in zijn eigen opvolging. En daarmee het gewenste IOC-lidmaatschap van André Bolhuis, voorzitter van NOC-NSF, blokkeerde. Ook een hardnekkig gerucht lijkt te kloppen: Eurlings werd in 2011 aanjager van de inmiddels opgeheven alliantie Olympisch Vuur 2028 in ruil voor steun als een positie in het IOC zou vrijkomen.

Dat alles is binnen olympische kringen volstrekt normaal. Nationale comités kunnen hun kandidaten voorleggen, de wens van zittende of aftredende IOC-leden en hun voorzitter weegt zwaarder. Dat hebben Nederlandse kandidaten de afgelopen decennia tot hun schande moeten ervaren. Bolhuis was zo verstandig niet in diezelfde val te trappen. Naar buiten toe althans steunt hij de kandidatuur van Eurlings.

In 1987 wilden Henk Vonhoff en Ruud Frese de nalatenschap van de overleden Kees Kerdel op zich nemen. Tot hun verbijstering toverde toenmalig IOC-voorzitter Antonio Samaranch zijn eigen paladijn uit de hoge hoed: Anton Geesink. Toen Geesink in 1998 plaatsmaakte, besliste hij zijn vete met toenmalig NOC-voorzitter Wouter Huibregtsen met een knock-out. Hij legde de in hoge sportkringen als supporterprins bekend staande Willem-Alexander als zijn joker op tafel.

Huibregtsen was zo overtuigd van zijn kansen, dat hij zijn woede niet kon verbergen. Hij noemde de prins in de Volkskrant een judas en saboteur en verweet hem lafheid. Huibregtsen ontkende dat vervolgens, maar had in sportkringen afgedaan. Later deden Joop van der Reijden en Erica Terpstra op discretere wijze een gooi naar een plaats in het pluche van Lausanne. Tevergeefs.

Dat de KLM Eurlings steunt, valt te begrijpen. Er zijn multinationals die tientallen miljoenen euro's betalen om via het IOC hun naam onder de aandacht te brengen. Van de zijde van het IOC is de acceptatie van Eurlings wonderlijk. Een IOC-lid dient vrij te zijn van politieke en commerciële invloed.

Dat was het voordeel van al die adellijke types die deel hebben uitgemaakt van het IOC. Tegenwoordig is het streven om meer sporters in het hoogste bestuur toe te laten. Van de huidige 105 IOC-leden kunnen er slechts 34 bogen op een sportief olympisch verleden. En nog altijd maken na koning Willem-Alexander zeven prinse(n)ssen en een groothertog deel uit van het college.

Wat zal Eurlings zijn binnen het IOC? Hij is van de negen kandidaten het enige onbeschreven blad. Geen topsportervaring en een reputatie als sportbestuurder heeft hij met een schamel jaartje amper. Vandaar verbazing dat de 39-jarige voormalige kroonprins van het CDA de slechts drie jaar jongere publiekslieveling Pieter van den Hoogenband heeft afgetroefd. Eens de koning van het olympisch zwembad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden