Review

Krijsende meeuwen en altijd wind

Verslingerd zijn aan thrillers kun je wel een beetje vergelijken met een passie voor achtbanen. Als je na verloop van tijd gewend bent aan de aangename sensatie van Python, Pegasus of Goliath, ben je eigenlijk toe aan iets nieuws. En voor je het weet zwaai je als skydiver boven de bomen van Six Flags.

Zo is ook de thrillerlezer telkens op zoek naar andere sensaties. Elke nieuwe auteur kan goed nieuws zijn. 'Amagansett', het debuut van Mark Mills, begint in elk geval veelbelovend, want al in het eerste hoofdstuk wordt een lijk uit zee gevist. Het is het lichaam van een jonge vrouw die nog maar net dood is. Het lijkt op een normale verdrinkingsdood, zoals die vaker voorkomt voor de kust van Long Island: ook ervaren zwemmers vergissen zich soms in de gevaarlijke stromingen. Twee mannen vertrouwen het zaakje echter niet en slaan, ieder op eigen houtje, aan het wroeten.

Een van die twee is een nog niet zo oude maar al wel behoorlijk drankzuchtige politieman, de andere is de visser die Lillian Wallace in zijn net heeft aangetroffen. Anders dan hij aanvankelijk heeft willen laten zien, blijkt deze Conrad Labarde, een oorlogsveteraan van Baskische afkomst, het slachtoffer goed te hebben gekend. Hij kent ook het milieu waar ze uitkomt en hij vertrouwt haar rijke familie voor geen cent. En waarom is Lillian eigenlijk gaan zwemmen met haar pareloorbellen in?

Ongeveer halverwege het verhaal heb je wel zo ongeveer door hoe de vork in de steel zit en dan is het vooral afwachten hoe de krachtmeting tussen de twee partijen afloopt en hoe het precies zit met het motief. Het verhaal zit goed in elkaar en Mills hoeft zijn toevlucht niet te nemen tot onwaarschijnlijke constructies of mysterieuze toevalligheden. Al heeft het iets spijtigs dat onder Labarde's ruwe bolster inderdaad een blanke pit verborgen zit en dat sommige rijkaards over lijken gaan.

Wat er een beetje aan 'Amagansett' mankeert is dat het weer zo nodig een literaire thriller moest worden. Er komen walvissen in voor, de naam Nantucket valt. Natuurlijk zit je met de zee altijd goed, want hoeveel klassiekers zijn er niet die zich afspelen in een sfeer van krijsende meeuwen en altijd wind.

Mills, een scenarioschrijver die kunstgeschiedenis studeerde in Cambridge, heeft zich ongetwijfeld grondig gedocumenteerd en wil dat misschien iets te goed laten zien. Bladzijdenlang houdt hij de lezer bezig met beschrijvingen van zeestromingen en visvangsten, waarbij hij hinderlijk veel bijvoeglijke naamwoorden gebruikt. De vertaling is niet al te sterk, dus er is nog een kansje dat het daaraan ligt. Maar dat valt verder niet na te gaan, want de verschijning in het Nederlands loopt vooruit op die in het Engels. 'Amagansett' is al met al geen onverdienstelijke thriller, maar ook geen sensatie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden