Review

Kosovo bepaalt opening

Het was het Zweedse jurylid Barbara Hendricks, in het dagelijks leven behalve opera-diva ook goodwill ambassadeur van de 'United Nations High Commissioner for Refugees', die de jurypresentatie van het 52ste Internationale Filmfestival van Cannes woensdag aangreep om de verzamelde pers in een emotionele rede aan de oorlog in Joegoslavié te herinneren. Zij was niet de enige

Terwijl het massaal toegestroomde Franse publiek zich op de fameuze Boulevard de la Croissette verdrong om een glimp van de sterren op de rode loper op te vangen, werd er binnen in het festivalpaleis door de Russische regisseur Nikita Michalkov verklaard dat de Navo in zijn ogen een tragische fout had begaan. De maker van de openingsfilm 'The barber of Siberia' waarin onder meer een Amerikaanse legergeneraal flink te kakken wordt gezet, maakte een vergelijking met Chechyna waar volgens hem door dezelfde historische kortzichtigheid dezelfde soort fouten waren gemaakt. ,,Amerikanen weten niets van de wonden, de dood en het bloed van een oorlog ... Amerikaanse piloten drukken op een knop, lozen wat bommen en vliegen terug naar hun basis. Misschien treffen die bommen de Chinese ambassade. Dat is dan jammer', aldus Michalkov, die zijn rede vervolgens met een diplomatieke verzuchting besloot: ,,Ik weet het niet, misschien geloven de Navo-bevelhebbers dat ze een goede zaak dienen.'

Dat de 53-jarige scenarioschrijver en regisseur zelf vooral de Russische zaak dient, is wel duidelijk. Zijn wonderlijke, operateske spektakel dat evenals 'Oci ciornie' in retrospect over een tragische liefdesgeschiedenis verhaalt, is gesitueerd in negentiende-eeuws Moskou en later Siberié. Het is het tijdperk van tsaar Alexander III die door Michalkov zelf als een wat clowneske operaliefhebber wordt neergezet. Volgens Michalkov was het geen typisch tsaristische periode. Er was geen oorlog gaande en het Russische volk was een trots volk, door Michalkov voorbeeldig weergegeven in de persoon van kadet Tolstoi (Oleg Menshikov) die in het Moskou van 1885 een vrolijke Amerikaanse reizigster (Julia Ormond) ontmoet die de tragikomische verwikkelingen in gang zet. Michalkovs 'Barbier van Siberië is pure Sturm und Drang, een betoverend historisch epos, een in- en in-tragische liefdesgeschiedenis, een operetteachtige burleske en een verrassende intrige ineen. In het gigantische Theatre Claude Debussy, de perfecte ambiance voor een drie uur durend epos, werd onbedaard gelachen en gesnotterd en na afloop geapplaudiseerd, een Cannes-première waardig.

Een behoorlijk heftige uitwerking had ook 'Kadosh' ('Heilig') van de 48-jarige Israélische regisseur Amos Gitai die samen met eenentwintig andere genomineerden in de race zit voor de Gouden Palm. In weldadig sobere beelden vertelt Gitai over het leven in Mea Shearim, een ultra-orthodox-joodse wijk in Jeruzalem, een buurt waar het dagelijkse leven geheel in het teken staat van de strenge geloofsovertuiging van zijn bewoners. Anders dan Jeroen Krabb+e, die in zijn regie-debuut slechts een flard van het leven in een chassidisch gezin in Antwerpen toonde, openbaart Gitai letterlijk de slaapkamergeheimen. Gitai's stellingname tegen de hondse, seksistische behandeling die vrouwen in deze gemeenschap te beurt valt, is overtuigend en grijpt je door de vertolkingen van de krachtige en beeldschone Israéelische actrices Yaéel Abecassis en Meital Barda onherroepelijk naar de keel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden