Interview

Korfbalster Suzanne Struik won al haar interlands. Nu neemt ze afscheid

Suzanne Struik (met bal) op het EK korfbal 2018. Beeld Marco Spelten
Suzanne Struik (met bal) op het EK korfbal 2018.Beeld Marco Spelten

Zondag moet het gebeuren: dan neemt Suzanne Struik afscheid van het internationale korfbal, liefst met EK-goud.

Achttien jaar is Suzanne Struik als ze in 2006 haar debuut maakt in het Nederlands team. De korfbalster van PKC doet dat tijdens een wedstrijd op het Europees kampioenschap in en tegen Hongarije. Nu is ze 31, ruim zestig officiële interlands, drie Europese titels en evenveel wereldtitels verder. Deze week doet ze met Nederland mee aan het EK in eigen land en zondag hoopt ze met een vierde EK-titel afscheid te nemen als international.

Dat doet Struik, die voor het Papendrechtse PKC/SWKgroep speelt, als recordinternational. Haar lichaam laat haar merken dat het tijd is om te stoppen bij Oranje. Ze kampte meerdere keren met zware blessures en dat maakt het moeilijk om veel te trainen.

“Ik ben denk ik niet meer de beste speelster van Nederland”, zegt ze. “Ik behoor nog wel tot de selectie van Oranje en ik kan volgend jaar nog wel het WK in Zuid-Afrika willen spelen, maar ik wil niet dat er tegen mij wordt gezegd: Suus, moet je niet een keer stoppen’ Dat moment wil ik voor zijn.”

Niet meer de beste

Dat ze de beste speelster van de wereld was, bleek wel tijdens het EK 2010, dat in Nederland werd gespeeld. Struik speelde op dat toernooi weer voor het eerst een officiële wedstrijd, nadat ze op 31 oktober 2009 een ernstige knieblessure had opgelopen. Een jaar later – op de dag af – speelde ze de finale en werd Europees kampioen. “Misschien geeft dat wel aan hoe goed ik toen was. Daardoor kreeg ik de kans van de bondscoach.”

Toen ze in die tijd een van de meest dominante speelsters van Nederland en dús van de wereld was, ­ scoorde ze veelvuldig. Ze werd meerdere keren verkozen tot beste speelster van de Korfbal League, maar nu is haar rol anders. “Ik ben meer het spel gaan verdelen. Assists zijn voor mij belangrijker dan doelpunten. Daardoor ben ik niet meer de beste. Dat zijn Celeste Split en Marjolijn Kroon nu.”

Ze won in al haar interlands, zoals Nederland vrijwel elk toernooi wint. Naar verwachting komt daar ook dit toernooi geen verandering in. Maar waar Nederland in de finale veelal België als tegenstander trof én klopte, is dat dit jaar anders. België verloor in de groepsfase van Duitsland, waardoor Nederland de zuiderburen vermoedelijk al in de halve finale treft.

“België was de laatste jaren al wat minder, maar het verlies tegen Duitsland kwam toch als een verrassing voor ons”, zegt Struik, in het dagelijks leven psycholoog. “Ik vind het ergens ook wel jammer, ik had verwacht dat mijn laatste wedstrijd tegen de Belgen zou zijn. Ik heb zoveel jaren met hen gevochten, ik had het mooi gevonden om daarmee te eindigen. Aan de andere kant: dit is wel goed voor de ontwikkeling van het internationale korfbal.”

Spectaculair

Vanaf november werkt ze als fulltime psycholoog. In voorgaande jaren kon ze dat door verplichtingen bij de nationale ploeg maar een paar dagen in de week doen. “Dat is gek, maar ik heb er erg veel zin in.”

Wel speelt ze in ieder geval komend seizoen nog voor PKC/SWK-groep in de Korfbal League. Hoe ze zondag haar interlandloopbaan wil afsluiten? “In eerste instantie met goud (doordat ze ook drie keer de World Games won kan het haar tiende goud met Oranje worden, red.), maar daarnaast wil ik met assists een steentje bijdragen aan een spectaculaire wedstrijd.”

Lees ook:

Gemengde teams hebben de olympische toekomst

In steeds meer olympische disciplines moeten teams uit mannen en vrouwen bestaan. Niet iedereen zit daar op te wachten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden