Koreaanse kwelgeesten worden extremer in hun pesterijen / Gepeste scholieren krijgen bodyguard

Steeds meer Koreaanse kinderen worden op school gepest. Vooral meisjes zijn vaker slachtoffer of dader. Belangrijke oorzaak: de harde competitie op school.

Een Koreaans meisje vertelde onlangs aan de krant Joongang Ilbo hoe haar medescholieren haar jarenlang terroriseerden. Ze staken potloden en pennen in haar anus en vagina. Ze pikten haar geld. Ze sloegen haar, scholden haar uit.

In diezelfde periode veroorzaakte een filmpje op het Koreaanse internet een grote schok in het land. Op het videootje was te zien hoe meisjes een medescholiere stompten en haar dwongen zich uit te kleden. Het meisje – een jaar of dertien – werd naakt op een stoel vastgebonden, waarna haar schoolgenoten lachend en zingend foto’s van haar maakten.

In reactie op al deze verhalen geeft de Koreaanse overheid sinds deze maand sommige gepeste kinderen een lijfwacht op de weg van school naar huis. Maar dat verhindert niet het pesten op het schoolplein.

Pesten is niet nieuw, en ook niet voorbehouden aan Zuid-Korea. Maar volgens het ministerie van onderwijs in Seoul worden de kwelgeesten wél steeds extremer in hun gedrag. Ook beginnen de pesterijen vroeger: al op de basisschool. Daar is het aantal slachtoffers in vijf jaar meer dan verdubbeld (zie kader). Vooral onder meisjes neemt het aantal slachtoffers – en plaaggeesten –- toe.

De meeste kinderen worden in elkaar geslagen of, erger nog, genegeerd. „Koreanen voelen zich zeer ontdaan als ze worden geïsoleerd van een groep of van leeftijdsgenoten. Meer dan in het Westen”, legt Park Jong-Hyo uit. Zij is onderzoeker bij het Koreaanse Onderwijs Ontwikkelings Instituut. „In Korea overheerst collectivisme. Iedereen wil behoren tot een groep of organisatie.” Een buitengesloten tiener zal zich diepongelukkig voelen. Verder worden scholieren uitgescholden, bedreigd of bestolen. Niet zelden worden ze door hun kwelgeesten tot zelfmoord gedreven.

Over de oorzaken verschillen de meningen. Sommige leraren zijn ervan overtuigd dat de meest extreme bullebakken zich hebben georganiseerd in zogeheten iljinhoe, dat zoiets betekent als ’voorhoedegroepen’. Deze bendes zouden via internet contact houden met plaaggeesten op andere scholen. Ze zouden scholieren verkrachten en hun slachtoffers wurgen totdat ze flauwvallen.

Het Koreaanse ministerie van onderwijs wuift het bestaan van dergelijke gangs weg. Maar Park gelooft wel in iljinhoe, en denkt dat ’volwassen’ bendes achter het extreme geweld zitten. „De lokale bendes willen jongeren ronselen, en betalen scholieren om dat voor hen te doen. Niet zelden belanden deze kinderen in het criminele circuit.”

Sommige onderwijsexperts menen dat de plaaggeesten worden beïnvloed door gewelddadige – Japanse – tekenfilms en strips en door bloederige films op tv en internet. Anderen menen dat leraren de situatie niet in de hand kunnen houden, omdat de klassen zo groot zijn. Ook ouders krijgen de schuld. Zij zouden hun kroost te veel verwennen.

Park vindt alle bovengenoemde verklaringen valide. Maar de belangrijkste reden voor de pesterijen op het schoolplein is volgens hem het uiterst competitieve schoolklimaat. „Zoveel scholieren staan onder stress. Dat begint al op de basisschool. Kinderen moeten de beste zijn. En als ze op de middelbare school zitten, moeten ze leren voor de toelatingsexamens van de universiteiten. Scholieren staan onder enorme druk om te presteren, door hun ouders, door de samenleving. Ze moeten hun frustratie en woede uiten, en dat doen ze door zich af te reageren op anderen. Hun slachtoffers worden een soort zondebok.”

Park vindt het moeilijk een slachtofferprofiel te geven. „Het kan om iemand gaan die klein is. Of juist te lang. Iemand die arm is. Iemand die niet goed presteert in de klas. Of juist heel slim is, waardoor anderen jaloers op hem zijn. Je kan hoogstens zeggen dat het slachtoffer op de een of andere manier buiten de groep valt. Er is vaak een maatschappelijk verschil tussen hem en de anderen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden