Koppigheid kost Broersen prijs

Laat opgebloeide Nederlandse verspeelt medaille niet in Peking, maar in aanloop ernaartoe

Eigenwijs zijn is voor een topsporter niet altijd een onvoordelige eigenschap. Maar het kan ook teveel zijn, met een slechte afloop als gevolg. Zoals bij Nadine Broersen, die zich na haar zevenkamp op de WK blij toonde met een vierde plaats maar een medaille had moeten winnen.

Die prijs verloor ze niet in Peking, niet zaterdag tijdens haar ondermaatse 200 meter, noch bij de beslissende tempoversnelling gisteren op de afsluitende 800 meter. Nee, het was koppigheid afgelopen winter die haar uiteindelijk opbrak.

De relatief laat opgebloeide Broersen kreeg in 2014 de smaak van prijzen winnen te pakken met haar ongedachte wereldtitel indoor op de vijfkamp en het daaropvolgende zilver van de EK op de zevenkamp in Zürich. Met twee verrekte, amper genezen enkelbanden toog ze in maart naar Praag om een gooi te doen naar de Europese indoortitel.

Daar had ze bij de opspelende pijn voor het belastende hoogspringen nog wijsheid kunnen laten prevaleren. Maar nee, ze sprong de boel kapot. Opgeven? Welnee. "Daar ben ik te koppig en te eigenwijs voor", was haar commentaar. Om vervolgens met revalideren en klachten aan andere pezen en spiertjes vanwege hernieuwde belasting achterstand op te lopen.

Zeker in de meerkamp is het woekeren met tijd, met fitheid win je van kwakkelende tegenstanders. De Dongense moest gisteren erkennen dat ze met name op de loopnummers een achterstand had opgelopen. Die was zo groot dat ze machteloos was toen haar wisselende zevenkamp met zowaar een tweede plaats voor de afsluitende discipline nog reëel zicht bood op een medaille.

"Dit geeft een dubbel gevoel. Ik ben er trots op dat ik vierde van de wereld ben. Maar dat harde vechten was niet genoeg voor een medaille. Maar ik zie dit als een goede stap, alle ingrediënten zijn aanwezig voor een mooi olympisch jaar."

De Nederlandse atletiek slaat zich al jaren op de borst vanwege de sterke traditie op de meerkamp, vooralsnog heeft dat op mondiaal niveau op de zevenkamp slechts geresulteerd in één prijs: brons in 2013 voor Dafne Schippers. Wel is bij de vrouwen ontegenzeggelijk sprake van een brede, hoogwaardige basis. Maar de constante stroom talenten spoelen merendeels geblesseerd weer weg.

Dat geldt niet voor Schippers, die op de sprints hoopt te gloriëren. Dat geldt ook niet voor Broersen, die twee jaar geleden in Moskou slechts door een val op het openingsonderdeel 100 horden ver van het podium verwijderd bleef. Ze werd toen zelfs knap tiende.

Ondanks de afwezigheid van een medaille, was de zevenkamp tijdens dit WK in brede zin de succesvolste ooit. Achter Broersen (6491 punten) eindigde het jonge talent Nadine Visser (6344) als achtste en Anouk Vetter (6267) als twaalfde.

Met al dat talent is het vooral de kunst om iedereen heel te houden. Al zullen Broersen, Visser en Vetter de vorig jaar moeder geworden Jessica Ennis, de regerende olympische kampioene die met een beste jaarscore van 6669 wereldkampioene werd, niet makkelijk bedreigen.

Schippers en Hassan zelfbewust op koers

Vandaag zijn de ogen in het Nederlandse atletiekkamp gericht op een van de twee voornaamste medaillekandidaten, Dafne Schippers. Voor haar is er de vuurdoop als sprintster in de halve finale en mogelijk twee uur later (15.35 uur Nederlandse tijd) in de finale van de 100 meter. Die zal de opstap moeten vormen naar de 200 meter, haar sterkste afstand met grotere medaillekansen later deze week.

Met het oog op een lang en intensief programma koos Schippers er gisteren voor zo zuinig mogelijk de eerste ronde door te komen. Het was vooral een kwestie van haar nog altijd onzekere start testen, daarna kon zelfverzekerd de rem erop voor winst in 11,01. Slechts even was ze geschrokken door de diskwalificatie van teamgenote Jamile Samuel voor een valse start een serie eerder.

Sifan Hassan schoof zaterdag en zondag overtuigend op naar de finale van de 1500 meter van morgen. De Europees kampioene toonde geen spoor van zenuwen, en liep met haar gebruikelijke zuinige tactiek twee keer naar de winst. Gisteren benadrukte de eerzuchtige loopster met klem dat ze een medaille móet winnen. Haar logica daarachter: ik heb dit jaar minder wedstrijden gelopen om dertig procent harder te kunnen trainen.

Liemarvin Bonevacia kreeg bij uitzending naar Peking het voordeel van de twijfel. Hij had geen limiet gelopen, kwam naar Peking als schakel binnen het 4x400 estafetteteam, maar mocht uiteindelijk ook individueel starten. Met 44,72 passeerde hij een van de twee belangrijke barrières op de 400 meter, waarbij hij bijna zeven tienden van zijn oude Nederlandse record afhaalde. In het grote geweld zal hij daarmee nog geen rol spelen, maar als tijdsnelste plaatste hij zich wel voor de halve finales van vandaag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden