Kop iets gevlekt

(\N) Beeld
(\N)

Waar is ons niet verdampte geld nog veilig? Niet in aandelen uiteraard, niet op de bank, niet bij de pensioenfondsen, niet in onroerend goed. We zijn bijna blij dat we het niet hebben.

Wim Boevink

Oude boeken – dat is misschien een mogelijkheid.

In Amsterdam wordt dezer dagen de Antiquarian Book, Map & Print Fair gehouden, de beurs voor antiquarische boeken, kaarten en prenten. Dat lijkt een beetje een stoffige bedoening en je moet goed onderscheid blijven maken tussen antiquaren en antiquairs, maar op de beursvloer heerste veel passie en gedrevenheid. Door een vergissing raakte ik er verzeild ruim voor de officiële opening, en de standhouders waren nog bezig hun planken en vitrines vol te zetten. Mijn eerste vaststelling was dat al die kostbare incunabelen, atlassen en zeldzaamheden uit kratten en bananendozen kwamen, zoals bij elke gewone verhuizing.

Een vriendelijke floormanager in een vestje met een opdruk van De Slegte leidde me rond, blij met aandacht van de pers, want dit marktje mag dan klein zijn en iets voor fijnproevers, een beetje promotie kan geen kwaad. De boekverzamelaar is in de snelle wereld van het internet een langzaam uitstervend type. „Een boek behoudt zijn waarde”, zei de beursvoorzitter, zelf een wat oudere antiquaar. Maar in het wereldje is de kredietcrisis voelbaar en er zijn standhouders die van de beurs geen hooggespannen verwachtingen hebben.

Toch ligt er veel moois, als je een collectioneurshart hebt. Heb je dat niet, dan loop je wat verwonderd rond op zo’n beurs en lees je op een kaartje bij een boek: ’Bijzonder fris en gaaf exemplaar met aan de bovenzijde van het omslag een scheurtje van twee mm, achterzijde omslag deels minimaal verkleurd. Kop iets gevlekt’.

Ik begaf me onder antiquaren. Er was er een die ’de blunder van de beurs’ had begaan door een onooglijk, maar zeldzaam boekje van C.C.S. Crone, ondergronds gedrukt in de oorlog, te verkopen voor euro 250, terwijl hij euro 1000 voor had kunnen krijgen. Maar dit is klein geld. Een antiquariaat bood een serie Werkman-prenten aan voor euro 45.000 en elders stond een zeventiende eeuwse Jansonius atlas te geef voor 1 miljoen. Je kunt er dus je grote geld ook kwijt en krijgt daarvoor een atlas in dertien delen met een fraaie kleuring en een mooie ’provenance’ – want de serie kwam uit een vorstelijke collectie.

Er was ook fraai prentenboek uit 1720 – ’Het groote tafereel der dwaasheid, vertoonende de opkomst, voortgang en ondergang der actie, bubbel en windnegotie in Vrankrijk, Engeland en der Nederlanden’ – over een vroege zwendel in aandelen.

Zelf heb ik geen geld. Wel een oud boek. Een pocket uit 1950. Mist een stofomslag, is diep gescheurd in de rug, gevlekt en ruikt naar een natte regenjas. Een vermogen.

Je kan je oude boeken vanmiddag op de beurs laten taxeren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden