Koortsachtig probeer ik een lijstje te maken van even dappere mannelijke politici.

Toch sympathiek van minister Aart Jan de Geus, de man die ooit zei dat de emancipatie nu wel was voltooid. Vorige week riep hij het volk op om bij de gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart op een vrouwelijke kandidaat te stemmen. Gemeentepolitiek, ontdekte hij, is nog steeds een mannenzaak. Onder wethouders en raadsleden is het percentage vrouwen bedroevend laag. Maandag begint zijn campagne om de kiezers (m/v) tot vrouwvriendelijk stemgedrag te verleiden.

Hoe anders is de situatie inmiddels in de landelijke politiek. Daar lijkt het evenredig paradijs gestaag naderbij te komen. Achtentachtig jaar nadat Suze Groeneweg als eerste vrouw een parlementszetel veroverde, telt het kabinet veertig, en de Kamer ruim dertig procent vrouwen. Dat blijft niet zonder gevolgen. Vooral het laatste jaar maken vrouwelijke politici opmerkelijk furore.

Zie hoe Femke Halsema van GroenLinks zich profileert. Enkele maanden geleden kwam ze met de nota 'Vrijheid eerlijk delen', waarin ze welbewust op de tenen ging staan van menige partijgenoot. En tijdens het kamerdebatje over de cartoon-affaire vorige week klom ze ferm op de bres voor de persvrijheid - zonder het laffe 'maar' dat veel van haar geestverwanten er doorgaans aan toevoegden.

Zie ook hoe Lousewies van der Laan het fractievoorzitterschap van D66 ter hand neemt. Geen geringe klus, bij een partij die een karikatuur is geworden van zichzelf. Vastberaden slaat ze zich door televisieoptredens. Haar voorganger verbleekt erbij. En ook zij hield de rug recht in het recente gekrakeel rond de vrijheid van meningsuiting.

Ayaan Hirsi Ali, voor de duvel niet bang, steekt er helemáál met kop en schouders bovenuit. Dwars tegen de mastodonten van haar eigen partij, de publieke opinie, én haar voormalige geloofsgenoten in, weet ze zich staande te houden. (Nog wel.)

Koortsachtig probeer ik een lijstje op te stellen van even dappere mannelijke politici. Dat valt me, sorry heren, niet licht. De uitgebluste Jan Marijnissen? De lichtgewicht denker Wouter Bos? Het ijdele kwastje Alexander Pechtold? De brallerige Jozias van Aartsen? Onze fletse, met de dag futlozer premier? De talloze backbenchers die bijkans bezwijken onder hun eigen gewichtigdoenerij?

Daarbij vergeleken zijn hun vrouwelijke collega's een verademing. Op grijzemuizigheid kun je ze nauwelijks betrappen. Ze zijn grosso modo kleurrijker én gedrevener. Ze stáán voor hun zaak. Bovendien wekken ze zelden de indruk dat ze in het parlement zitten ter meerdere glorie van zichzelf. Of bij gebrek aan een beter baantje.

Nu ben ik niet van de feministische school die meent dat vrouwen per definitie nobeler wezens zijn. Sekse op zichzelf zegt niks. Maar voorlopig hebben vrouwen hun geschiedenis mee. Ze hebben, om een positie te veroveren, meestal steviger moeten vechten, en zich méér moeten bewijzen dan hun mannelijke tegenvoeters. Dat verklaart waarom kleurloze vrouwen in de politiek schaars zijn, terwijl je er struikelt over de mediocre mannen.

Geen misverstand: deze scheefgroei is allerminst iets om je vrolijk over te maken. Al was het maar omdat zich hier de symptomen openbaren van de beruchte Wet van Sullerot.

De Franse feministe Evelyne Sullerot beschreef het verontrustende verschijnsel als eerste: als vrouwen in groten getale een beroep binnenstromen, dalen status en aanzien ervan navenant.

Het onderwijs heeft al decennia te lijden onder het fenomeen, huisartsen en dominees kampen ermee, de rechterlijke macht staat het te wachten. En ook beroepspolitici ontkomen er vermoedelijk niet aan. De talentvolste mannen kiezen er niet meer voor, de achterblijvers vallen van hun voetstuk, en ze trekken de vrouwen mee. Dat is, hoe je het wendt of keert, geen wenkend perspectief voor wie de parlementaire democratie een warm hart toedraagt.

Als het evenredig paradijs al bestaat, dan ligt het nog een héél eind weg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden