Review

KOOKBOEKEN

Spelen, koken, eten en wijn drinken. Een pagina vol gidsen over zaken die het leven plezieriger kunnen maken. Kritisch besproken, om de Sint een handje te helpen.

Ouderwets lekker. Ina Drukker is bepaald niet de eerste die al die eetlust bedervende tussendoortjes streng verbiedt. Gewoon weer drie keer per dag met zijn allen aan tafel. Geen gekke ruil: pasteitjes met kalfszwezerikragoût, in plaats van patat mèt. En daarna gezellig babbelen terwijl je wacht tot de ossestaartsoep wat is afgekoeld, zoals het citaat van Henriëtte Holthausen uit de jaren zestig wil. Recepten van welgestelde Nederlandse moeders en oma's voor hun bedeesde kinders (Kosmos-Z & K, Utrecht, 96 blz., ¿24,90).

Nog veel ouderwetser is de Römertopf. Hélène Matze en Constance Lamberts hebben het in De Römertopf nieuwe stijl over de eerste kookboekenschrijver Lucullus, die al zo vol lof zou zijn geweest over die pot. De dames zullen waarschijnlijk Apicius bedoelen. En wat ze blijkbaar niet weten: deze Romein gooide elke pot na eenmalig gebruik weg.

Maar een kipje uit deze aarden pot smaakt echt onvergelijkelijk. Niet ten onrechte is dat eeuwenlang nagedaan. (Kosmos-Z & K, Utrecht, 112 blz., ¿29,90).

Over ouderwetsigheid niet te klagen bij De magnetron cuisine van Kim Maclean. Ze wil laten zien dat er meer mee kan en gebruikt het apparaat (650 watt) in dit boekje voor elke gang van tien internationale menu's. Goed om een indruk te krijgen van de voors en tegens. Veel vis en kip natuurlijk. Veel heen en weer gedoe in het kastje. Maar Maclean maakt het onding acceptabel. Ook door haar vertederende anekdotes over haar eerste tijd in Nederland. Zoals bij de Italiaanse kipfilet, die zij ooit bestelde als: 'een pond kippevel alstublieft'. (Domus information publishers, 96 blz., waarvan de laatste 12 bladzijden nota bene blanco, zogenaamd voor 'Eigen magnetronrecepten', ¿19,95).

Wat doe je in een eetcafé? Vraag op de achterkant van Favoriete recepten uit het eetcafé. Eten toch? En zeer internationaal, maar ook zeer nationaal. Daar tref je dus de 'trendmatige eetculturen', volgens Hans Horsten. 'Oma mag weer, of liever gezegd: Oma moet'. Arme oma. Er staat dus Zuurvlees in, naast Jambalaya van Big Mamou. Een mooi hoofdstukje over mosselen, maar ja, ook 'bier kun je eten'. Horsten heeft zijn favoriete stekken achter in het werkje per provincie geboekstaafd. Voor andere patat-zakkers. (Kosmos-Z & K Uitgevers, Utrecht/Antwerpen, 120 blz. ¿24,90).

Even serieus is Jos Cels in zijn Streekbieren in Vlaanderen. In combinatie met een bezoek aan de diverse brouwerijen stelt hij culturele kroegentochten voor. U kunt desgewenst zelfs op de fiets naar het achtste wereldwonder via de Duvelroute. En aan het eind dan niet enkel een beetje bier-buffelen, maar echt dineren. Jonge tarbot met Lamoral-bier bijvoorbeeld, met hoppescheutjes en kwarteleitjes. U komt niet meer weg op de fiets. (De Fontein, Baarn, 137 blz, ¿27,50)

Frank Boogaard wil in Bier dat u zich niet zomaar vol laat lopen. Proeven dus uit een tulpvormig glas. Een put-lucht is mis (had u nog niet door, wat?), maar bittere, fruitige en zurige aroma's mogen. En 'ouderdoms-aroma's' - dat valt dan ook hier weer mee voor sommigen onder ons. Boogaard geeft een paar recepten en wat adressen waar heus met bier gekookt wordt. (Kwadraat, Utrecht, 128 blz, ¿16,95).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden